Fo.CCLXXXIII
diuīo imꝑio nō ligat̉ vel ſuꝑiorꝭ regl̓e n̄ adheret. vn̄ firmit̓ p̄cipio eis vt obediāt ſuisminiſtrꝭ ⁊ oībꝰ p̄latis ordinis. Et dicit ſuisvt de ꝓuincialibꝰ ⁊ alijs p̄latꝭ īmediatꝭ ſe loqui on̄dat hic. qͥ ſup̄ de obediētia ad generalē mīſtris in pͥmo ca. ē locutꝰ. In oībꝰ q̄ ꝓmiſerūt dn̄o obẜuare. ſupple. explicite vl̓ implicite. Et nō ſūt ꝯͣria anīe ſue ⁊ regl̓e nr̄e. hͦſupͣ expoſitum eſt. Sequit̉ ꝓ tercia ꝑte. Etvbicūqꝫ ſūt frēs qͥ ſcirēt ſe ꝑ exꝑientiā et cognoſcerēt ꝑ rectū iudiciū ſe nō poſſe regl̓aꝫſpūalit̓ obẜuare. hͦ eſt in his p̄cipue q̄ ſpūalia ſunt. vt trāqͥllitas cordis ⁊ puritas ꝯſcientie. Nō poſſe inqͥt vel ꝓpt̓ tēptationū gͣuitatē ꝑiculoſā. vt in ꝯſortio mulieꝝ. vel nonpoſſe qͣntū ad corꝑis neceſſaria ſi n̄ poſſinthr̄e alicubi ſalua ordinis puritate. vl̓ ꝓpterſil̓ia. Ad ſuos miniſtros debeāt recurrere.Qui debēt eē refugiū afflictoꝝ vice dn̄i dicentꝭ Mat. xj. Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtꝭ ⁊ ego reficiā vos. Recurrere inqͣꝫ ꝑ ſe vel ꝑ nunciū forma ſtatutoꝝ ordinis obẜuata in eundo. qꝛ iſtud debitū n̄eſt exemptū ab obediētia ſtatutoꝝ. Sequitur ꝓ qͣrta ꝑte. Miniſtri ꝟo caritatiue ī corde ⁊ benigne ī vultū ⁊ ẜmone eos recipiāt ⁊tantā familiaritatē hēant circa eos. Hoc ētā falliares ſeip̄os exhibeāt vt dicere poſſiteis frēs ad eos recurrētes. et facere ſic̄ dn̄iſeruis ſuis. In hͦ vꝟ̓bo. ſic̄ mīſtri. informant̉ad hūilitatē. vt ſe qͣſi ẜuos imaginent̉ fratꝝalioꝝ eſſe. Et oīa v̓ba imꝑiū reſonātia ſileant. ⁊ facta dn̄atū p̄tendētia penitꝰ deſerātExēplo illiꝰ qͥ dixit Lu. xxij. Qui maior eſtin vob̓ fiat ſic̄ minor. ⁊ qͥ p̄ceſſor ſic̄ mīſtrator. Cū igitur d̓r. vt dicere poſſint ⁊ facere.Informatio eſt mīſtroꝝ ne facto aut ꝟbo p̄tendāt faſtū qui poſſit repellere ſubditos.a fiducia ad mīſtros in neceſſitatibꝰ recurrendi. Nō eſt aūt intelligendū v̓bū ꝙ ſubditis det̉ occaſio ſuꝑbiēdi ꝑ nimiā hūilitatēminiſtroꝝ. ne ſic̄ dicit Gregꝭ. Dū nimis ſeruat̉ hūilitas regēdi frāgat̉ auctoritas. Un̄qͥ dixit. qͥ maior eſt vr̄m ⁊c̄. nō dixit. qui minor eſt fiat ſic̄ maior. Nā ita dꝫ eſſe ꝙ miniſtri ſint ſerui oīm fratrū. Serui qͥdē ī hisp̄cipue q̄ ad ſalutē ꝑtinēt anīaꝝ. Luce. xxij.Ego in medio vr̄m ſuꝫ tāqͣꝫ qͥ mīſtrat. Sequit̉ ꝓquinta ꝑte. In qͣ tangit octo generapctōꝝ dicēs. Moneo ꝟo ⁊ exhortor in dn̄oleſu xp̄o vt caueāt frēs ab omī ſuꝑbia. qꝛ vtdicit Augꝰ. ſuꝑ illud Psͣ. In ira ꝯſūmatio
nis. Alia vicia ī malefactꝭ timēda ſunt. ſuꝑbia in bn̄factꝭ plꝰ metuēda eſt. Ab oī inqͣꝫ ſuperbia cordis. ꝯuerſatiōis. ẜmōis et oꝑis.vana gl̓a q̄ orit̉ ex ſuꝑbia. hoc ē frībꝰ neceſſariū. Un̄ Hiero. ſuꝑ Matth̓. Elegant̉ inqͦdā voluminū ſcriptū legimꝰ. Ne querasgl̓am ⁊ nō dolebis cū ingloriꝰ fuerꝭ. Inuidia q̄ infallibilit̓ ſuꝑbiā comitat̉. vn̄ Augꝰ.ſuꝑ psͣ. Suꝑbie comes ē inuidia. fieri em̄nō p̄t vt ſuꝑbꝰ nō inuideat. Auaricia q̄ cōſiſtit in cupiditate reꝝ t̓renaꝝ nō hītaꝝ. Itēꝯſiſtit in tenacitate reꝝ obtentaꝝ qͣrūcūqꝫin vſum venientiū. Pro qͣ vlteriꝰ excludenda ſubdit. cura ⁊ ſollicitudīe hꝰ ſecl̓i q̄ ex auaricia ꝓueniūt Math̓. vij. Nolite ſo licitieē. dicēdo āt ſollicitudīe hꝰ ſecl̓i. ſollicitudinē ſecl̓arē ꝑimit vt ſpūalē ſollicitudinē n̄ excludat q̄ in ꝓcurāda aīaꝝ ſalutē p̄cipue exercet̉. Inhibēdo etiā ſollicitudinē hꝰ ſeculicurioſitatē illoꝝ ꝑcutit. qͥ īmoderate ſtudētin ſapīa ſecl̓ari. In culpaꝫ auaricie ⁊ ſollicitudinis nimietate incidūt oēs ſuꝑfluitateſlibroꝝ aut veſtiū aut edificioꝝ aut ſil̓ium.Que auaricia tūc ē dānabil̓ cū in gͣuamenalioꝝ paupeꝝ elēoſine ī talibꝰ ſuꝑuacue cōſumunt̉. Detractione q̄ orit̉ p̄cipue ex inuidia ⁊ odio. iō excludēdo detractionē ⁊ odiūetiā ⁊ nr̄a excludit. Et murmuratione. q̄ exex īpatīa ⁊ iudiciorū temeritate ꝓcedit oīavicia ſpūalia q̄ religioſos fragiles comitare ſolēt h̓ excludit excepta accidia qͣm ī ſuoꝯn̄r oppoſito diſſuadet. Curioſitatē etiā laicoꝝ cohibꝫ di. Et nō curēt neſciētes lr̄as .i.laici lr̄as diſcere. In qͦ ꝟbo curioſitatē cohibet nō tn̄ īhibꝫ qͥn ip̄i teneant̉ lr̄as diſcere ſi fuerit eis imꝑatū Sꝫ cū iſta ſint mortalia. puta ī lege dei ꝓhibita. qͣre h̓ ea monitorie exhortant̉. Ad qd̓ dicēdū ꝙ in oī genere capitaliū pctōrū aliqͥd ē mortale ⁊ aliqͥdeſt veniale. Mortale ē oē pctm̄ qͦ aliqͥd appetit̉ ſupͣ deū. Hoc aūt ſuꝑ deuꝫ appetiturqn̄ aliqͥs ꝓ re tꝑali deſiderata obtinēda vellet aliqd̓ pctm̄ mortale ꝯmittere qͣi eā n̄ poſſit alit̓ obtīere. vl̓ ꝓ re iā obtēta n̄ amittēdabꝰ vellꝫ pctm̄ mortale ꝯmittē̓ qͣꝫ ip̄a carereHec aūt docet ſctūs Augꝰ. de ciui. dei. xxj.ca. xx. Hoc ē enī hr̄e xp̄m ī fundam̄to. nihilxp̄o p̄ponere ſꝫ in oībꝰ eiꝰ p̄ponere p̄ceptoriā volūtatē. Qui igit̉ excellētiā vl̓ vanā gloriā inordīate appetit. ita tn̄ ꝙ deū ſibi ī corde p̄pōit nec aliqͥd ꝯͣ deū faceret ꝓ gl̓a aſſequēdā ſuꝑbꝰ ē. ſꝫ n̄ crimīalit̓. ⁊ ꝓpt̓ iſtā diſtin