Fo.CCCXXXII
pecoꝝ ſuoꝝ ꝯͣ illud Prouer. xxix. Diligēteragnoſce vultuꝫ pecorꝭ tui. Rn̄deo cura paſtoral̓ nō ē dn̄iū ſꝫ diſpēſatio ⁊ officiū eccleſiaſtice ptātꝭ. Un̄ ierarchia ẜm Dioniſiuꝫ ēptās ordīata ad diſponēdū ſacre oīa ptātiſubiecta. In ptātibꝰ āt ordīatꝭ qͥcqͥd p̄t inferior etiā p̄t ſuꝑior ⁊ n̄ ecōuerſo. Un̄ ⁊ ip̄e ierarcha hꝫ totā ptātē in ſe ordīatā q̄ ē ierarchia ꝑ varios gͣdꝰ diſtributa. vn̄ noīans ierarchiā noīat oēm ierarchicā ptātē Un̄ docet Dioni .j. eccl̓iaſtice ierarchie. licꝫ ille ierarcha alijs tradat ſibi ſubditis ptātē. manet tn̄ apud eū ordīaria ptās ad agēda oīaq̄cūqꝫ ꝑ ſibi ſubditos fieri pn̄t ad ſalutē fideliū ꝓcurādā. Et qꝛ qͥcqͥd p̄t ex ordinariaptāte ſeu auc̄te p̄t alteri cōmittere. ⁊ qd̓ p̄t ꝑſe p̄t ꝑ aliū ī adiutoriū ſibi ſubditaꝝ ptatuꝫmittere opitulatōes qͦtiēſcūqꝫ ſibi vid̓r expedire. alioqͥn nimis ꝑiclitaret̉ ſtatꝰ eccl̓ieſi papa vl̓ īferior ierarcha vidēs ſibi ſubditis cure nō ſufficere nec ſeip̄m poſſe om̄ibꝰadeſſe n̄ poſſꝫ viros idoneos mittē vice ſuaUn̄ ſi ſacerdos curaꝫ hn̄s nolit dimitterefrēꝫ miſſuꝫ canōice peccat mortalit̓. ad Roma. xiij. Qui ptāti reſiſtit dei ordinatōi reſiſtit. Si igit̉ reſiſtat ſacerdos nitat̉ frat̓ cuꝫhūilitate allicere. qd̓ ſi n̄ poſſit niſi ſcādalūīmineat dꝫ frat̓ p̄dicatōis officiuꝫ exercereꝘ ſi oīno ſe ſacerdos irratōnabiliter opponat vehemēs ē p̄ſūptio ꝯͣ ip̄m. cedēdū ē actp̄s malicie ne ſcādalū ſuſcitet̉ ⁊ denūciandū ē ierarche ꝑiculū aīaꝝ. Cū gͦ dic̄ ꝙ in p̄iudiciū ſacerdotꝭ. dicēdū ꝙ nō. qꝛ nll̓i faciiniuriā. qꝛ vtit̉ iure ſuo. Nō gͦ iniuriat̉ ep̄usmittēdo opitulationē cū hͦ facere poſſet deiure vtsͣ viſum. Nec īiuriat̉ opitulās illi ꝙiuuat in ſarcina ſupportāda. ꝓ tāto em̄ minuit̉ ſacerdoti curā hn̄ti pondꝰ in diſtrictoiudicio dei qͣntū ab illo ſupportat̉. Et qd̓ dico de p̄dicatōe ītelligo de ꝯfeſſiōibꝰ audiēdis. Pn̄t em̄ frēs apl̓ica ordinatōe in pͥuilegijs ordinis exp̄ſſa audire cuiuſcūqꝫ ſacerdotis parochianos ip̄o incōſulto vl̓ etiā ꝯͣdicēte ſi auctoritatē hēat ab ep̄o audiendi.Et qꝛ curia romana hͦ determīat. hereticieſt aliud ꝑtinacit̓ affirmare. ſic̄ ptꝫ. xxij. di. c.oēs. Ptꝫ etiā papā poſſe talia in ecc̄ia ordinare. qꝛ certū ē ꝙ diſtīctio curaꝝ et collatioiuriſdictionū ab auc̄te ꝓceſſit ecc̄ie romāeErgo qn̄cūqꝫ vid̓r ei ad ſalutē fideliū aliuoexpedire p̄t aliud ordīare. dicēte Augꝰ. admacedoniū. Ꝙ hoc ſoluꝫ recte agit̉ vt vita
hoīm corrigat̉. Ad obiectū de agnitōe vultus. Rn̄ Ꝙ ſi ſacerdos ꝓprius ſcire poſſit ⁊vellet ſufficiēs ꝯſiliū ſuꝑ ſubditos īpēderenullꝰ ſane mētꝭ q̄reret īmiſcere ſe ꝯfeſſiōibꝰad ip̄m nō ꝑtinētibꝰ audiēdis. Certū ē aūtꝙ qͥdā ſacerdotes oēs ſuos ſubditos audire n̄ pn̄t ꝓpt̓ ml̓titudinē ſubditoꝝ. vn̄ cū ip̄iſoleāt ſibi alios adiūgere ſacerdotes cōmēſales vl̓ extraneos ad tp̄s vocare ꝓ illis audiēdis qͦs ip̄i nolūt vl̓ neſciūt vl̓ nō pn̄t audire. impiū ē dicere ip̄is hͦ poſſe. ⁊ ep̄m nonpoſſe. Pōt igit̉ ep̄s aliqͦs mittere illi ī adiutoriū ſacerdotū ꝓpt̓ ip̄oꝝ īpotētiā. igͦrantiāvl̓ accidiā qͣ tepidi ſūt in diſcutiēdis ꝯſcientijs ſubditoꝝ. Nec ꝓpt̓ hͦ tm̄ .ſ. ꝓpt̓ inſufficiētiā ſacerdotū ī aliqͦ p̄dictoꝝ triū. īmo etiaꝫꝓpt̓ maiꝰ bonū. qꝛ ī maiorē ſeruorē pnīe excitant̉ ml̓ti ex p̄dicatōe ⁊ exēplis fratruꝫ qͣꝫpl̓imoꝝ alioꝝ. Pōt āt nihilominꝰ ſacerdoſagnoſcere vultꝰ pecoꝝ ſuoꝝ. vl̓ qͣntū ad exteriorē ꝯuerſatōnē vl̓ qͣntū ad ꝯſcīas ſubditoꝝ ſuoꝝ ſi poſtqͣꝫ fuerit fratri ꝯfeſſi dicāt īforo ꝯſcīe ſacerdoti ſe ꝯfeſſos fuiſſe. qm̄ inforo ꝯſcīe ꝓ ſe ⁊ ꝯͣ ſe cuilibꝫ ē credēdū. ⁊ aliqͣetiā īterim vēialia emergētia dicere qͣꝫqͣꝫ nōeēt malū īmo certe pl̓imū expediēs oēm cōfeſſionē reiterare ꝓ bn̄dictōe duplici acqͥrēda. niſi forte ſacerdos ille eēt ignarꝰ pl̓imūaut reuelator cōfeſſiōis. aut follicitator adpeccādū. aut ſymōiacꝰ. aut aliter ſceleroſꝰ qͦpateat ip̄m vt male ꝯſcīe hoīeꝫ nō hr̄e zelūdei ꝓ alijs dirigēdis. Impiū ē āt n̄ credereaudito a frē cū credat audito ſe a ſcl̓ari alioſacerdote. l̓ dicere ꝙ fr̄ īpediat agnitionemvultꝰ qͣm n̄ īpedit aliꝰ ſcl̓arꝭ. In oībꝰ āt cōfeſſiōibꝰ audiēdis ꝯſulo auditores frēs pͥꝰinqͥrere qͣ d̓ cā d̓clināt auditoriū ꝓprij ſacerdotꝭ. ⁊ niſi eos īueniāt pie motos ⁊ rōnabili ca ductos remittant eos ad ꝓprios ſacerdotes. Retrahūt̉ aliqn̄ eī pctōres ſaltē adp̄s verecūdia ab auſu peccādi in aſpectu ⁊pn̄tia ꝓprij ſacerdotꝭ ſi bonus ē eoꝝ ſceleracognoſcētis. Sed qꝛ hoc rarū ē. nō ſunt ꝓpter hͦ particulare rarū bonū. alia īnumeradimittēda que ꝑ auditū fratrū vel alioruꝫdeū timentiū ꝓcurant̉ Pro auctoritate habenda a prelatis ordinis ſubdit. Nullusfratrū ppl̓o penitus audeat p̄dicare niſi ⁊c̄.Circa qd̓ notādū ē ꝙ ſuꝑiꝰ dictū ē. ceſſantecā ⁊c̄. Certū ē aūt ꝙ nullꝰ examīandꝰ ē niſide cuiꝰ ſufficiētia nō ꝯſtat Idcirco papa regulā declarādo diffinit ꝙ qͥ examīatiōe nō
S 4