Fo.CCLXXX
nis cōibꝰ appriatꝭ nihil addit ꝑfectōi. Itē videt̉ iſta forma viuēdi falſum īp̄onere eccl̓iedei. Clerici ⁊ religioſi qͥ hn̄t bona ecc̄iarūnō ſunt dn̄i eoꝝ ſꝫ vſum tm̄ hn̄t. qꝛ dicit lex.ff. de reꝝ dn̄io. ꝙ q̄ dīni ſūt iurꝭ ī nulliꝰ bonis ſūt. gͦ clerici n̄ hn̄t dn̄iū ſꝫ vſum tm̄. Itēres qͥbꝰ vtunt̉ frēs aūt ſūt alicuiꝰ dn̄i autSi nulliꝰ qͣre tūc ip̄i plꝰ qͣꝫ alij occupāt. ?ſūt in alicꝰ bonis vtpote ecc̄ie romāe videt̉gͦ ꝙ frēs qͥ ꝯtēnūt ꝓpt̓ ẜuādā ſuā ꝑfectioneꝫattribuēdo illa ecc̄īe. īponūt ei īꝑfectioneꝫ.qd̓ nephas ē dicere. cū ip̄a ecc̄ia toti orbi ſitpoſita ī ſpeculū ⁊ exēplū. vtꝫ. xix. di. Em̄uero. Itē res qͥbꝰ vtunt̉ frēs aūt ſūt ꝓprie autcōes. Si ꝓprie dānabiliter hn̄t̉. Si cōes. gͦſūt de nūero illoꝝ de qͥbꝰ d̓r act̉. iiij. Et erātillis oīa cōia. Itē frēs vtunt̉ rebꝰ q̄ ꝯſumūt̉ip̄o vſu. In talibꝰ āt nō differt dn̄iū ab vſuDn̄ium at ē appriatio ī ſūmo. gͦ talia ſibi appriāt. vt cibos ⁊ veſtes ⁊ hmōi. Ad pͥmū dicendū ꝙ ſic̄ cōitas reꝝ pͥus īſtituta ē in caritatis incētiuū. ſic carētia omīs iurꝭ ꝓprij velcōis apl̓is īpoſita. iſtꝭ nouiſſimis tꝑibꝰ renouata ē ad auariciā extirpādā. q̄ ꝑnicioſiꝰhodie ſerpit ī bōis ecc̄ie. qͦꝝ abuſus ē ſacrilegiū. qͣꝫ in alijs qͥbuſcūqꝫ. Cū gͦ dic̄ qꝛ expedit ⁊c̄. Fateor inqͣꝫ ⁊ expedit qꝛ d̓r Eccī. xxxvij. Nō oīa oībꝰ expediūt. ⁊ nō oī aīe oē genus placet. Un̄ ⁊ apl̓s talia ſibi mīme expedire dic̄. j. Coꝝ. vj. Oīa mihi licēt ſꝫ n̄ oīaexpediūt. Euiꝰ cāꝫ addens dicit. Sed egoſub nulliꝰ redigar ptāte iudicꝭ .ſ. repetēdoaliqͥd tāqͣꝫ meū. Expedit gͦ hr̄i cōia ꝓ ſuſtentatiōe mīſtroꝝ etiā egenoꝝ. Expedit etiammodꝰ aliꝰ his qͥ nolūt ꝓpt̓ poſſeſſionū multiplicationē ſub t̓rena redigi ptāte nil hr̄e īꝓprio vel cōi. Un̄ Hiero. ad demedriademapl̓ici ē faſtigij ꝑfecteqꝫ ꝟtutꝭ oīa vendere ⁊pauꝑibꝰ diſtribuere. ⁊ ſic leuē ⁊ expeditū cūxp̄o ad celeſtia ſubuolare. Et ꝙ addit̉ ibid̓ꝙ ſine īpedimēto ꝑfctōis pn̄t cōiadiſpēſari.fateor veꝝ eē. qꝛ vtsͣ tactū ē nō repugͣt ꝑfectioni qͣꝫtūcūqꝫ pauꝑis ecc̄iaſtica bona imperāte ecc̄ia ſuſciꝑe diſpēſanda. ſi qͣntū in ſeeſt diſpenſator ſꝑ eis carere optet. ad ſe vtpatit̉ fragilitas diſtrictōeꝫ mīme relaxādoSic em̄ diſpēſans loculos hꝫ. nō ꝓ ſe ſꝫ ꝓͣalijs ⁊ in hn̄do ⁊ hn̄di mō ꝯformis ē ſaluatori. vtsͣ patuit. Ad ſcd̓m dicēdū ꝙ licet illaqͥbꝰ vtit̉ ecc̄ia ī nulliꝰ ſint bonis ꝓprietarie qͦad ꝑſonā ſunt tn̄ ꝓpria cōitatibꝰ ecc̄iaꝝ. Un̄dr Act̉. iiij. Nec qͥſqͣꝫ eorū ex his q̄ poſſide-
bāt aliqͥd ſuū eē dicebat. gͦ poſſidebāt ī cōiſed nō ꝓprietarie ⁊ ꝓ tāto dicunt̉ talia ī nulliꝰ bonis eē. Iuxta qd̓ dic̄ lex. ff. de reꝝ dn̄ioꝙ res publice ī nulliꝰ ſūt bonis. ip̄iꝰ em̄ vniuerſitatꝭ eſſe credūt̉. Nō eſt tn̄ vſqꝫ quaqͣꝫ ſimile de ꝓprietatibꝰ ciuitatū ⁊ ecc̄iaꝝ. Ad terciū iā ptꝫ. Oīa em̄ mobilia qͥbꝰ ordo vtit̉ ſūtmere ⁊ īmediate ip̄iꝰ ecc̄ie romāe. Sic gͦ eahr̄e ꝓ alioꝝ neceſſitate in eo qͥ ingredit̉ peroſtiū apl̓ico more. in nullo ꝑfctōi repugnatvt ſuꝑiꝰ ē on̄ſuꝫ. Ad qͣrtū dicēdū ꝙ res qͥbꝰfrēs vtunt̉ ſūt eis cōes qͣntū ad vſuꝫ. ſed tn̄nō qͣntū ad dn̄ium. De illis ſctīs āt ī hirl̓mcōſtitutꝭ. dicēdū ē. ꝙ erāt eis cōia qͣꝫtum adpoſſeſſionē. Alij ꝟo pl̓imi int̓ eos cōem vſuꝫillaꝝ reꝝ ſine dn̄io habuerunt ſicut apl̓i qn̄erāt p̄ſidentes illi multitudini vtꝫ. xij. q. j. c.dilectiſſimis. Ad qͥntū dicendū ꝙ duplex ēvſus reꝝ. Quidā em̄ vtunt̉ rebꝰ auctoritate ꝓpria. vt dn̄i. qͥdā aliena vt ẜui. Quia vt dicit lex. ff. de peculio. veſtꝭ qͣ vtit̉ ẜuus ē de peculio dn̄i. Et alibi dicit lex ꝙ illud qd̓ ẜuoacqͥrit̉ dn̄o acquirit̉. In vſu gͦ illoꝝ qui ſuaauctoritate vtunt̉ rebꝰ. in hmōi non differtvſus a dn̄io. In vſu āt alioꝝ differt. quia gͦfrēs mīores ꝓ xp̄o ẜuiles effecti ſunt. vtunt̉rebꝰ qͣs vſu ꝯſumunt. nec tn̄ eis dn̄ant̉. ⁊ inhocip̄m dn̄m imitantur qͥ cibo veſcebaturlieno. in alienis domibꝰ ꝯtinue hoſpitādoSed q̄rit̉ exqͦ frēs tm̄ hn̄t vſuꝫ reꝝ pn̄t nehr̄e vſū qͣꝝcūqꝫ ⁊ qͣꝫtaꝝcūqꝫ reꝝ. Et vid̓r ꝙſic. qꝛ teſte Gre. Cēſus n̄ ē ī culpa ſꝫ affectꝰgͦ ſufficit hr̄e affectionē liberā. nec ē vis derebꝰ ſiue ſint magne ſiue parue. Iteꝫ viditdeꝰ cuncta q̄ fecerat ⁊ erāt valde bona. Bonum autē additū bono auget ip̄m. gͦ carentia diuitiaꝝ nihil facit ad ꝑfectionē. ItemNōne multi ſctī legunt̉ in vtroqꝫ teſtamento in diuitijs habundaſſe. Rn̄deo ad q̄ſtionē ꝙ cū frēs ſint ꝓfeſſores altiſſime paupertatis oportet ꝙ oīa que in eoꝝ vſuꝫ veniūthabeant. vt eſt poſſibile. paruitatē. vilitatē⁊ aſperitatē. q̄ tria pauꝑtatē altiſſimā naturaliter ꝯſequunt̉. Ecōtra diuites hn̄t affluentiā gloriā ⁊ apparentiā ⁊ ꝯſolationē. quepn̄t diuitijs cōparari. Quia gͦ pauꝑtas inqͣntuꝫ eſt ꝯtraria diuitijs careat his tribuſſi caret diuitijs. neceſſe eſt vt pauꝑtas altiſſima vt eſt poſſibile careat his tribꝰ in ſummo. Nō ergo cōpetit viris pauꝑibꝰ hr̄e magnas areas vel ſumptuoſa edificia aut quecunqꝫ ſimilia. nō vaſa ornata. nō cellaria. nō
S 2