De ſeptem donis ſpirituſſancti.

lectetur qͦ nihil delectabilius eſt. Hec ille.Cū hoc ꝯcordat glo. ibideꝫ que dicit. Cariſſima es dn̄o tuo ex hoc ꝙ vacas celeſtibꝰdelicijs. Cuiꝰ experientiā videt̉ habuiſſe.loquens de ſapiētia dixit. Nō habet amaritudinē cōuerſatio illius nec tediū cōuictꝰillius. ſed leticiā et gaudiū ⁊ amicicia illiusdelectatio bona. Sapīe. viij Sed nuncvidendū eſt qͥd ſit illa ebrietas qua cariſſimi in conuiuio mentali ſobrie inebriantur.De qͦ Dioniſiꝰ in epl̓a ad Titū circa finemſic dicit. In nobis ſiquidē ebrietas in malo dicit̉ incōmenſurabilis adimpletio ⁊ exceſſus mentꝭ ⁊ ſenſuū. Ideo autē attribuit̉ebrietas in bono q̄ nihūi aliud ē niſi ſuperplena omniū bonorū immēſuratio preexiſtens in ip̄o ẜm cauſam Sequit̉. Dicit̉ ergo deus inebriatꝰ ⁊ exceſſum paſſus in eoꝙ his om̄ibꝰ ſuꝑeminet excedendo omneꝫmenſurationē. ⁊ eſt extra om̄ia ⁊ ſuper omnia. Et Uercellen̄. ſuꝑ Canti. tractās illudInebriamini cariſſimi. dicit. Que ꝟa ⁊ ſancta ebrietas ſit colligit̉ ex v̓bis magni Dicniſij ad Titū. vbi recitat eadē verba que ſupra dicta ſunt. exponēs illud. Introduxitme. dicit ibi. Aſſidua theoriarū .i. reuelationū varietas ⁊ ꝓfectus aſſidui ſponſe inducunt qͣſi experimētaliter talē ebrietatem. vtvideat̉ idem repetere. Que ſupra dixit. cellaria. modo dicit cellā vinariā. que qͣſi ideꝫſunt. Non inquit Uercellen̄. intelligat̉ ſpōſa aliquādo dicta repetere. ſed aſſiduas illuminatiōes exꝑiri. qd̓ mentibꝰ ꝯtēplatiuistam fortiter qͣꝫ aſſidue ad radiū ſuperioreꝫexercitatis omino familiare eſt. Dicit gͦ experimentaliter. introduxit me ꝑ interiores⁊ ꝓfundiores theorias qͣꝫ priꝰ. qꝛ Hiere. iij.dicit̉. Poſt me ingredi nō ceſſabis. in cellāvinariā .i. vinū cōtinens om̄es theorias. ideſt reuelationes. Et ibidē Uercellen̄. dicit.Ad huiꝰ ebrietatis ſuꝑſubſtātialis qualēcūqꝫ ſil̓itudinē ſpūales viri dicunt̉ inebriari ꝓpter exceſſiuā habundātiā luminū diuinorū. Audi (inqͥt Richar. libro de patriarchis. ca. xviij.) hoīem hac ebrietate madentem. ⁊ quid circa eū agat̉ om̄ino ignorantēSiue in corꝑe inquit ſiue extra corpꝰ. neſcio. deꝰ ſcit. Quomō putas inebriatꝰ erat.quō mūdus ei in obliuionē venerat. qui ſeip̄m neſciebat. Hec Richardꝰ. Hec autēebrietas ſpiritual̓ cauſat̉ ex nobiliſſimo vino fortiſſime caritatis. Un̄ Richar. iiij. de

ꝯtempla. ca. xvj. dicit. Ecce cariſſimi inebriantur. Ebrietas autē mentis alienationeefficit. ⁊ ſuꝑne quidem reuelatiōis infuſioeos dūtaxat qͥ cariſſimi ſunt in mentis exceſſum adducit. Talē ꝓpheta ebrietatē deſignare voluit euꝫ dixit. Inebriabuntur abvbertate domus tue. ⁊ torrente voluptatue potabis eos. Et ſequit̉. Si igitur cupmus hac ebrietate madere. ⁊ mentis theoricos exceſſus frequētare. ſatagamꝰ dominū noſtrū intime ⁊ ſumme diligere. ⁊ oī hora in diuine ꝯtemplatiōis gaudiū cū ſummo deſiderio anhelare. Nā quando mensnoſtra intima illa interne ſuauitatis habūdātia potata īmo plene inebriata fuerit qͥſit. quid fuerit penitꝰ obliuiſcit̉. ⁊ in abalicnatōnis exceſſuꝫ tripudij ſui nimietate traducitur. ⁊ in ſuꝑmundanū quendā affectūſub quodā mire felicitatꝭ ſtatu raptim trāformat̉. Nec mireris. qꝛ ſicut dicit Uercellen̄. in prologo ſuꝑ Canti. Tanta eſt viriꝰveri amoris boni ⁊ pulchri ꝙ nō ſoluꝫ facithoīes ⁊ angelos qͣſi naturā ꝓpriam egredi.vt in deū aſcendāt. ſed etiā deuꝫ facit qꝛſi naturā ꝓpriam egredi. inegreſſibilē tara ſe. vt ad creaturas qͣſi infra naturā ſuamp̄cedendo ꝯdeſcendat. Et accepit iſtud verbum a Dioniſio libro. iiij. de diuinis noībus. vbi dicit ſic. Audendū eſt dicere ꝓ vero. qꝛ ip̄e deus omniū tam pulchror bonoamore exit ꝑ habundantiā amatiue bonitatis quaſi extra ſeip̄ꝫ. ſic ꝓuidet om̄ibꝰ exiſtentibꝰ. ⁊ ꝑ bonitatē ⁊ amorē qͣſi trah⁊ ad illud qd̓ eſt in om̄ibꝰ deducit̉. ẜm vtem ſuꝑſubſtantialē facientē extaſim. ſed aſeip̄o inegreſſibilē. vt ad amas ferrū trahitad ſe immotꝰ manens. Ip̄e em̄ mouet ſicutdeſideratū ⁊ amatū. vt dicit̉ libro pͥmo decelo ⁊ mundo.Capitulū VIII.Ed poſt hec ſecūdo videndū eſt deſecūdo cōuiuio qd̓ eſt anīe ſeparatea corꝑe. Et ẜm Bernar. vbi ſupͣ eſtcōuiuiū quieſcentiū ⁊ magis dilectorū. Etin hͦ cōuiuio ſpūſſctūs ꝑ donū ſapīe conuiuantes potat vino nō puro ſed lacte mixtoUn̄ Bernar. ibidē dicit. Anīe a carne exute iā pane doloris nō cibant̉. ſed vinū amoris poſt cibū pleniꝰ haurire ꝑmittunt̉. nontn̄ purū. ſed cū lacte mixtū. vt q̄libet illarūpoſſit dicere illud Canticoꝝ. v. Bibi vinūmeū cū lacte meo. Uinū em̄ diuini amorꝭ