Fo.CCXXXVI

gehēnas metuit. nō peccare metuit. ſꝫ ardere. ille aūt peccare metuit qui peccatū ip̄umſicut gehennaꝫ odit. Idē in regula. Deovir ſanctꝰ timeat diſplicere. ne velit feminemale placere. illū cogitet om̄ia videre ne velit femine male videri. Iſi. in ſyno. Tīorexpellit peccatū. timor repͥmit viciū. timorcautū facit hoīem atqꝫ ſollicitū. vbi timor n̄eſt. ibi diſſolutio vite eſt. vbi timor nō eſt. ibideſperatio eſt Idē de ſum. bo. Sepe queapud hoīum iudiciū bona patēt. apud examēdiligētiſſimi ⁊ acutiſſimi iudicis reꝓbadetegunt̉. Ideoqꝫ om̄is ſanctꝰ veret̉. ne forte bonū qd̓ agit ꝓ aliqua aī intentōe in oculis dei reprobū ſit. Hieronymꝰ in epl̓a.Ubi timor ⁊ tremor eſt. nō ibi vocis elatioeſt ſed animi flebilis lachrymoſa deiectio.Idē. Quādo iratꝰ fuero ⁊ aliquid mali cogitauero. ⁊ me nocturnū phantaſma deluſerit. baſilicas martyꝝ intrare non audeo. itaaīmo ⁊ corꝑe cōtremiſco. Idē in ori. ſuꝑIoelem. Nūqͣꝫ tuta eſt humana fragilitasſꝫ quāto virtutibꝰ creſcimꝰ. tāto magꝭ timere debemus. ne de ſublimibꝰ corruamus.Bern̄. ſuꝑ cātica. Beatꝰ homo qͥ ſemꝑ pauidus eſt. time ergo cū arriſerit gratia. timecū abierit. time cū denuo reuertet̉. ⁊ hoc eſtſemꝑ pauidū eſſe. Idē. In veritate didici. Supra lib̓. ij. de gratia. Idē in ẜmonePrimꝰ timor eſt ne cruciemur a gehenna.Secūdꝰ ne excluſi a viſione dei pͥuemur tāineſtimabili gl̓ia. Tertiꝰ replet animā omniſollicitudine ne forte deſerat̉ a gr̄a. Idē.Sicut ſecuritas vel deſidia cauſa ⁊ mat̓ eſtomniū delictoꝝ. ſic timor dn̄i radix ⁊ cuſtoſomniū bonoꝝ Idē. Heu me. Sup̄ li. ij.de temptatiōe.Capitulū. XLIIIDe doloreRego. in regiſtro. Quāto cordi nr̄oleticiā eccl̓ie ordo inculpabiliter cuſtoditꝰ infundit. tāto reciſſus tediūdolorꝭ imponit. Idē. Credat mihi charitas tua. quia valde cōtriſtatꝰ ſum d̓ triſticiatua. ac ſi in te iniuriā ip̄e ꝑtuliſſem. Idē īmoral̓. In amaritudine aīme ſunt om̄s electi. quia vel punire flendo nō deſinūt q̄ deliquerūt vel graui ſe merore afficiūt. qͥa lōgehūc a facie cōditoris ꝓiecti adhuc in eternepatrie gaudijs nō ſunt. Idē. Ualde affligitur anīa iuſtoꝝ quādo mali cōtra bonosdiſtrictas ſentētias intorquēt. qͥ bene viuereignorāt. ⁊ voce ſibi iuſticiā vēdicāt. quā mo

ribus impugnāt. Idē. Grauis meror eſtduris cordibꝰ infructuoſe p̄dicare. laboreꝫin oſtēdenda veritate ſumere. ſꝫ nullū de cōuerſione audiētiū laboris fructū inuenire.ac ꝯtra magna p̄dicatoꝝ ꝯſolatio eſt. ſubſequēs ꝓfectꝰ auditoꝝ. Idē. Aīma ſancta ītus doloris ſui gemitū tolerat. ſꝫ eo refectōnis pabulū ꝑcipit quo vis amorꝭ ꝑ lachrymas emanat. Ioh̓. chryẜ. ſuꝑ Ioh̓. Cū qͥdem peccauerimꝰ nos vl̓ alij. tūc ſolū triſtari bonū eſt. cū aūt in humanas circūſtātiasinciderimꝰ. inutilis nobis de reliqͦ triſticievſus. Augꝰ. de verbis dn̄i. Geme vt colūba. ⁊ tunde pectꝰ. ⁊ tūdendo correptus eſtone videaris non cōſcientiā cedere. ſed malāꝯſcientiā pugnis pauimētare. ſolidiorē reddere. nō correptiorē. Idē in epl̓a. Pia eſtiſta triſticia. ⁊ ſi dici poteſt. beata miſeria vicijs alienis tribulari. nō implicari. merere.nō herere. dolore ꝯtrahi. nō amore attrahiIdem. Quid ſic. Supra de zelo bono.Idē cōtra Iulianū. Mentibꝰ amicoruꝫſanoꝝ fletū cōmouet riſus freneticoꝝ Id̓in medita. Da mihi dn̄e in hoc exilio paneꝫdoloris ⁊ lachrymaꝝ. quē eſurio ſuꝑ omneꝫcopiā deliciaꝝ. Idē. Aut ꝯtinui dolorescruciabūt penitentē vitā meā. aut eterni cruciatus vexabūt puniendā aīam meā. Bernardꝰ in ẜmone. Cū ceꝑis triſticia implebitcor tuū. ſꝫ ſi ꝑſeueraueris triſticia tua vertetur in gaudiū. Caſſiod̓. ſuꝑ pͣs. l. Letus ⁊laſciuꝰ ſpūs obligat hominē peccato. ſꝫ ſpiritus cōtribulatꝰ eſt ſacrificiū quo peccatūſoluitur.De confidentiaCapl̓m XLIIIRegoriꝰ in moral̓. Tāto animꝰ a laboris afflictiōe ſubtrahit̉. quanto ꝑſpem ad ſūma ſuſtollit̉. Idē. Quicquid intolerabile puſillanimitas aſſerit. hͦei leue ac facile ſpes remuneratiōis oſtēdit.Idē. Quia nunc ꝑ tribulatiōem ſerit̉. vtpoſt gaudij fructꝰ metat̉. tāto maior fiduciamentē roborat. qͣnto hāc fortior ꝓ veritateafflictio anguſtat. Idē. Ille bene nouit īexterioribꝰ miſerijs ſubſiſtere. qui ſcit ſemꝑde interna ſpe gaudere. Idē. Cū iā in penitentie lamētis culpa diluit̉. ⁊ ſic ꝑpetrataplangunt̉ vt plāgenda minime ꝑpetrēt̉. magna mēti fiducia naſcit̉. ⁊ ad cōſpicienda ſuperne retributiōis gaudia cordis noſtri facies leuat̉ Idē ſuꝑ Ezechielē. Nō ī fletibꝰnon ī actibus noſtris. ſꝫ in aduocati noſtri

L 4