Liber quartus pharetre
Capitula quarti libriDe voluntate. jͣ.De tranquillitate. ijDe taciturnitate. iijDe exercitio. iiijDe innocentia. vDe excuſatione. vjDe diſcuſſioneDe mortificatione. viijDe diſciplina. ix.De cruce ſpirituali. ꝑDe certamine. xjDe humilitate. xijDe ſimplicitate. xii.De verecundia. xiiijDe amiciciaDe concordia. xvj.De renunciatione. xvijDe ſolitudine. xviijDe religione. xix.De ſufficientia. xxDe cōmunitate. xxjDe ſocietate. xxijDe bonitate. xxiijDe deſiderio. xxiiijDe feruoreDe meditatione. xxvj.De aſcenſione ſpūali .xxvijDe cōtemplatione. xxviijDe guſtu. xxixDe conſolatione. xxxDe regratiatione. xxxjDe lectione. xxxijDe ſapientia. xxxiijDe doctrina. xxxiiijDe dignitatexxxvDe zelo. xxxvj.De ſollicitudine. xxxvijDe correptione. xxxviijDe equitate. xxxixDe quattuor affectiōibꝰ. xl.De timore. xlijDe dolore. xlijDe confidentia. xliijDe leticia. xliiijDe cōnexioneDe exemplo. xlvj.De fama. xlvijDe aduerſitate. xlviijDe martyrio. xlixDe gloria. l.
Incipit liber quartus de gratioſis.De voluntate.Capitum IRego. in ome.Ante dei oculos nunqͣꝫ eſt vacua manus a munere ſi fueritarcha cordis repleta bona voluntate. Hierony. in ep̄i. Certe chriſtuspro animi volūtate om̄ia in acceptū refert.nemo apl̓is pauperior fuit. ⁊ nemo tm̄ prodn̄o dereliquit. Augꝰ. de vera religione.Tales ſeruos ſuos meliores eſſe deus iudicauit. ſi ei ſeruirent liberaliter. qd̓ nullomodo fieri poſſet ſi nō voluntarie ſed neceſſitate ſeruirēt. Idem de ſpū ⁊ lr̄a. Nemo habet in ptāte qͥd ei veniat in mentē. ſedꝯſentire vel diſſentire ꝓprie voluntatis eſtIdē ꝯtra. v. hereſes. Ad cōpellendū nōpōt eſſe moleſtus exactor. cū ad reddendideuotꝰ eſt debitor. Idē. Nemo aliquid.Supͣ libro ij. de charitate. Idem de eccleſiaſ. dog. Nullus ſctūs ⁊ iuſtꝰ caret pctōnec tn̄ ex hoc deſinit eſſe iuſtꝰ vel ſanctꝰ. cūaffectu teneat ſanctitatē. Idē de viduitate. Noſtrū eſt velle. ſed volūtas ip̄a ⁊ admonetur vt ſurgat. ⁊ ſanat̉ vt valeat. et dilatat̉vt capiat. ⁊ implet̉ vt habeat. Idē de ſol̓.Quanto auget̉ ſpes vidende illiꝰ cui vehementer eſtuo pulchritudinis. tanto ad illātotus amor volūtaſqꝫ ꝯuertit̉. Ideagone chriſtiano. Omis creatura vellit. tn̄ deo ⁊ dn̄o ſuo ſubiecta eſt. ſꝫ hͦ admonemur vt tota voluntate ſeruiamꝰ dn̄o d̓onoſtro. qm̄ iuſtus liberaliter ſeruit. iniuſtꝰautē cōpeditꝰ ſeruit. Ioh̓ Chryſoſt. ſimat. Volūtates bone ſic ſuaues ſūt apideū. quēadmodū apud hoīes odorires. Idē. Sicut pctm̄ opꝰ ſiue vote nō facit. ita ⁊ iuſticia ex oꝑe nō ꝯſummat̉niſi ⁊ voluntas affuerit. Ideꝫ. Illa ē glorioſa. ſupͣ. li. ij. de ꝯtinētia tactꝰ. Idē. Debet volūtas. sͣ. li. ij. de gr̄a. Bern̄. de libe.ar. Ordinatio eſt oīmoda ꝯuerſio voluntatis ad deū. et ex tota ſe voluntaria deuotaqꝫ ſubiectio. Idē in ep̄i. Regnū dei ītranos eſt. Quid eſt hoc reguū. ſana et liberavoluntas hoīs; ita ſe ꝯformās volūtati deivt nihil velit quod ſciat ei diſplicere. nihūnolit quod ſciat ei placere. Anẜ. de ſil̓itu.Uolūtas bona eſt q̄ dei voluntati ſubiectaeſt. qn̄ id vult qd̓ deꝰ vult illaꝫ velle debere