Liber tertiuspharetre
turā ſe vertit. Idē de ſum. bono. Cogitatio praua delectationē parit. delectatio ꝯſenſionē. ꝯſenſio actionē. actio ꝯſuetudinē. conſuetudo neceſſitatē. Idē. Dū facta q̄damnō grauia libere ac ſine metu cōmittimꝰ adpeiora ſcelera ⁊ horrenda peccati ꝯſuetudine labimur Auguſtinꝰ de libero arbitrioRatio eſtimat luce veritatꝭ vt recto iudicioſubdat minora maioribꝰ. Uſus aūt ꝯſuetudine cōmoditatꝭ plerūqꝫ inclinat̉. vt ea pluris eſtimet q̄ ꝟitas minora ꝯuincit. Idēꝯtra iulianū. Cōtra iſtā genitaliū ꝯcupiſcētiam q̄ ingenita nobis eſt ꝑ originale pctm̄vehemētiꝰ vidua qͣꝫ virgo. vehemētiꝰ meretrix cū caſta eſſe voluerit qͣꝫ que ſꝑ fuit caſtaꝯfligit. ⁊ tāto ampliꝰ in ea ſuꝑanda volūtaslaborabit. qͣnto maiores ei ꝯſuetudo viresdedit. Idē in glo. ſuꝑ pſal. Faciliꝰ eſt retrahi ab ingreſſu qͣꝫ ab arrepto itinere praue ꝯſuetudinis reuocari. Ioh̓. Chryſ. decōpunc. cor. Cōſuetudini cōtemnēdi dū depteritis dolor nullꝰ eſt. faciliꝰ ſuꝑueniētibuſmalis locū damꝰ. Ambro. de offic̄. Uſuscito inflectit naturā. Seneca in epiſtolaMali mala ſua qd̓ maloꝝ vltimū eſt amāt.tūc autē cōſummata eſt infelicitas vbi turpia nō ſolū delectāt ſed etiā placēt. et deſiniteē remedio locꝰ. vbi que fuerūt vicia moresfiunt.De obſtinatōe Capitulū XIIIRegoriꝰ in mora. Praui audire bona patēter nequeūt. ⁊ cū vite emēdationē negligūt. ad v̓ba ſe obſtīate reſpōſionis accingūt Idē. Quos reatꝰ ſimilis ſociat. ꝯcordi ꝑtinacia etiā defenſio ꝑuerſa cōſtipat vt de facinoribꝰ ſuis alterna ſe inuicē defenſiōe tueāt̉. Augꝰ de agone xp̄iano. Nolētes ſe ſi peccauerīt corrigi. nihil aliud elegerūt niſi cū hoc mūdo dānari. Idēde vita xp̄iana. Fit vt qui hoīes nō timentin delinquēdo. in iudicio deū iudicē ſentiāt⁊ vltorē. Idē de fide ad petrū. Obdurareviuit ſiue qͥ nō cōuertit̉ deſperās de indulgentia peccatoꝝ ſuoꝝ. ſiue q̄ ſic de miſericordia dei ſperat. vt vſqꝫ in finē vite ſue in ſuoꝝcriminū ꝑuerſitate ꝑmaneat Ioh̓. chryẜ.in ẜmōe. Peccare humanū eſt. ꝑmanere aūtin peccatis diabolicū eſt. Bern̄. de cōſidera. Quid eſt cor durū. ip̄m eſt qd̓ nec compūctione ſcindit̉. nec pietate mollit̉. nec mouet̉ p̄cibꝰ. minis nō cedit. flagellis durat̉. ingratū ad beneficia. ad cōſilia inuidū. ad iu-
dicia ſeuū. inuerecundū ad turpia. impauldū ad pericula. Idē de p̄cep. ⁊ diſpē. Elatio cōtemnētis ⁊ impenitētis obſtinatio inminimis quoqꝫ mādatis culpā facit nō minimā. ⁊ cōuertit in crimē grauis rebelliōisventū leuē ſimplicis trāſgreſſionis. Idein epl̓a ad ꝓprios parentes. O dira abuſiodomꝰ ardet. ignis inſtat a tergo. ⁊ fugiēti phibet̉ egredi. euadēti ſuadet̉ regredi. et hoab his qͥ in ip̄o incēdio poſiti ſunt. ⁊ obtiſſima demētia ac demētiſſima obſtinafugere ꝑiculū nolūt. ꝓchdolor ſi cōtemnitismortē veſtrā. cur appetitis ⁊ meā. Idē inſermone. Nōnulli dura ceruice ⁊ attritafrōte. vt qͦ magis eis cōpatimur. tāto manoſtra ⁊ cōpaſſione ⁊ patiētia abutāt̉ IoPutas ne filiū dei reputat ieſum qͥſqͥs illhomo qͥ ipſiꝰ nec terret̉ cōminationibꝰ. necattrahit̉ ꝓmiſſionibꝰ. nec p̄ceptis obtēperatnec ꝯſilijs acquieſcit. nōne is ſi fateat̉ ſe noſſe deū. factis eū negat. porro fides ſine operibꝰ mortua eſt. Idē. Qui imperiūne peccaremꝰ. penitētibꝰ ſtatuit vt cōfiExcludit̉ itaqꝫ digne a regno dei oīs qͥ peccat. ſed qͥ poſt pctm̄ labit̉ in cōtēptū Glo.Matth̓. xiiij. Carnale eſt cadere. ſꝫ lapideūeſt iacere.De deſperatiōe Capitulū XIIIIRegoriꝰ in regiſ. Diffidētie quodāmodo genꝰ eſt. cōtra hoc qd̓ quiſqꝫp̄dicat torqueri meſticia. Idem īmoral̓. Preſumptio ꝟtutis ꝓprie tāto grauius in deſperatiōe eſt. qͣnto longiꝰ ab humilitate. Idē. Graui deſperatiōis telo mensꝑcutit̉. cū ſuꝑne ire tribulatiōibꝰ p̄mit̉. ⁊ linguaꝝ foros opprobrijs vrget̉. Idē. Lſis oculis cordis eo aīa p̄cipitat̉ in infinquo obſcurat̉ a ſūmis. ⁊ tāto ſecuriꝰ mala tēoralia penetrat. qͣnto duriꝰ bona eterna deſperat. Idē. Deꝰ hoīem quē benigne cōdidit inique nō ſpernit. Pēſandū eſt igit̉ qn̄ti eſt periculi trāſacta munera cernere ⁊ futura deſperare. Idē. Plerūqꝫ ꝯgruit. Infra capl̓o de argutiōe. Ioh̓es Chryẜ. i vmone. Utrūqꝫ ꝑiculoſum eſt ⁊ cōfidētiauerſa ⁊ deſperatio. Nā cōfidētia nimia ſtatem euertit. ⁊ deſperatio poſt lapſum nō pernitētia. Qui d̓ deo nō p̄ſumit veniā. nō anūaduertit plꝰ peccato ſuo poſſe dei clemētia.Idē. Inter ſpem ⁊ deſperatiōem. Infra