¶ CFo.
ſupͣ pſal. lxix. Plꝰ nocet lingua adulatoris.qͣꝫ manꝰ ꝑſecutoris. Sene. in ep̄i. Illudp̄cipue nos impedit ꝙ cito nob̓ placemꝰ ſi īuenimꝰ qͥ nos bonos viros dicat. qui prudētes. qͥ ſanctos. ⁊ nō ſumꝰ. De ſuggeſtione. Grego. ſuꝑ Ezech̓. Hi qͥ ⁊ alios adiquitatē ſuadēdo ꝑtrahūt. in ſemetip̄is miniſteriū demonū ſuſcipiūt. Hiero. ī epl̓a.Cū de aliquibꝰ qͥ ſanctū nomē ꝓfitent̉ aliqͥdcriminis vel falſi ſonuerit vel veri patuerit.inſtāt mali. ſatagūt. ambiūt. vt d̓ alijs oībꝰ fꝫcredat̉. Iſi. de ſum. bo. Deteriores ſunt qͥſiue doctrinis ſiue exēplis vitā moreſqꝫ bonoꝝ corrumpūt. his qͥ ſubſtātias aliorū p̄diaqꝫ diripiūt. De turpiloquio. Hieronymꝰ in epl̓a. Nō flagito lingue nitorē. ſꝫaīe puritatē. apud xp̄ianos em̄ ſoleociſmꝰ ē⁊ magnū viciū turpe qͥd vel narrare vl̓ facere Bern̄. in ẜmone. Dū ocioſa tāqͣꝫ minimaſpernimꝰ. ad turpia interdū ⁊ inhoneſtadilabimur De mendacio Gregoriusin moral̓. Deꝰ mēdacio nr̄o nō eget. qꝛ veris fulciri nō querit auxilio falſitatꝭ Idē.Iūmoꝑe cauēdū eſt om̄e mendaciū qͣꝫuisnōnunqͣꝫ ſit aliqd̓ genꝰ mēdacij culpe leuioris .ſ. ſi quiſqͣꝫ beneficiū p̄ſtādo mentiatur.Idem. Incaute ſūt hūiles qͥ ſe mēdacioillaqueāt dū arrogātiā vitāt. imo mētiendoſuꝑbiūt qͥ ꝯtra veritatē ſe erigūt quā relinquūt Idē. Quiſqͥs expoſitor Infra libroiiij. de doctrina. Iſid̓. in ſyno. Caue mendaciū in om̄ibꝰ. mēdacio em̄ fides tollit̉. error inducit̉. veritas abolet̉. nullū mēdaciuꝫpoteſt eſſe iuſtū. Idē de ſum. bo. Teſtisfalſidicꝰ tribꝰ eſt ꝑſonis obnoxiꝰ. pͥmū qͥdeꝫdeo. quē ꝑiurādo ꝯtemnit. cōſequēter iudici que mentiēdo fallit. poſtremo innocenti.quē mentiēdo ledit? Idē. Nōnunqͣꝫ peiꝰ ēmendaciū meditari qͣꝫ loqͥ. nā īterdū qͥſqꝫ incautꝰ ſolet ex p̄cipitatiōe loqͥ mēdaciū. meditari aūt nō pōt niſi ꝑ ſtudiū Augꝰ ī enchy.Utiqꝫ ꝟba ꝓpterea ſūt inſtituta nō ꝑ q̄ inuicē ſe hoīes fallāt. ſꝫ ꝑ q̄ in alteriꝰ qͥſqꝫ noticiam cogitatōnes ſuas ꝑferat. Idē. Mihividet̉ omē mēdaciū eſſe pctm̄ qͥdē. ſꝫ multūintereſſe qͦ aīo ⁊ de qͥbꝰ rebꝰ qͥſqꝫ mētiatur.Idē. Om̄e mēdaciū iō dicēdū eſt eē peccatū. qꝛ hō nō ſolū qn̄ ſcit ip̄e qͥd veꝝ ſit. ſꝫ ⁊ſiqn̄ errat ⁊ fallit̉ ſicut hō. hͦ debet loqui qd̓aīo gerit. ſiue illud veꝝ ſit. ſiue putet ⁊ nō ſit.Idē in lib̓. de mēdacio. Mēdaciū eſt falla ſignificatio vocis cū intētione fallendi
Idē de ꝟa religione. Ineſt om̄i mentiētivolūtas fallēdi. etiā ſi ei nō credat̉. Idemde doctrina xp̄iana. Nemo mentiēs ī eo qd̓mentit̉ ſeruat fidē. nā hͦ vult vtiqꝫ vt cui mētitur ſibi fidē adhibeat. quā tn̄ ei mentiēdonō ſeruat. omīs aūt fidei violator iniquꝰ eſtDe iuratiōe Augꝰ de mēdacio. Dicovobis nō iurare oīno ne ſcꝫ iurādo ſeml̓ adfacilitatē iurādi veniat̉. ex facilitate adꝯſuetudinē. ⁊ ex ꝯſuetudine in ꝑiuriū decidat̉Idē ſuꝑ cano. Iaco. Falſa iuratio exitioſa eſt: vera iuratio ꝑiculoſa. nulla ſecura.Idē. Ꝙ graue pctm̄ eſt ꝑiurare. cōpendium tibi dedit ſcpͥtura dicēs. Noli iurareIdē. Periuriū p̄cipitiū eſt. qͥ iurat iuxta ēqͥ nō iurat lōge eſt. qͥ veꝝ iurat nō peccat ſedꝓpe eſt ad pctm̄. ſꝫ qͦ nō iurat nō peccat ⁊ lōge eſt a pctō. Idē. Qui iuramentū exigitab alio. multū intereſt ſi neſcit illū falſum iuratuꝝ. an̄ ſcit. Si em̄ neſcit. ⁊ iō dic̄. iura mihi. vt fides ei fiat. nō audeo dicere eē pctm̄.tn̄ hūana tēptatio ē. Si aūt ſcit ⁊ cogit eumiurare. homicida ē. ille eī ſuo ꝑiurio ſe ꝑimitIdē in epl̓a. Sine dubio minꝰ malū eſtꝑ deū falſū iurare veracit̉ qͣꝫ ꝑ deū veꝝ iurare fallaciter. qͣnto eniꝫ ꝑ qd̓ iurat̉ magis eſtſanctum. tanto magis eſt penale ꝑiuriū.De blaſphemia Gregor̄. in mora. Filij in cordibꝰ deo maledicūt cū recta noſtraoꝑa a nō rectis cogitationibꝰ ꝓdeūt. cū bona in aꝑto exerūt. ſꝫ noxia in occulto moliūtur. Idem ibidē. Deo qͥppe maledicūt cūſe ⁊ ab illo accepiſſe vires intelligūt. ſed tn̄de eiꝰ muneribꝰ ꝓpriā laudē querūt Augꝰde vera religiōe. Blaſphemia eſt cū aliqͣ mala dicunt̉ de bonis. Itaqꝫ iā vulgo blaſphemia eſt vbi mala v̓ba de deo. Glo Augu.Ephe. iiij. Blaſphemia eſt ꝑ quā de deo ip̄ofalſa dicunt̉ ⁊ ideo peiꝰ eſt blaſphemare qͣꝫpeierare. qꝛ peierādo falſe rei adhibet̉ teſtisdeus. blaſphemādo de ip̄o deo falſa dicūt̉.Idē ſuper Ioh̓. Flagellatꝰ eſt chriſtꝰ flagellis iudeorū. ſed nō minꝰ flagellatur blaſphemijs falſoꝝ chriſtianoꝝ. Ioh̓. Chryſo. ſuꝑ Ioh̓. Glorificemꝰ deū. nō ꝑ fidem ſolum. ſꝫ etiā per vitā. qꝛ aliter nequaqͣm eritgloria ſed blaſphemia. nō em̄ ita blaſphematur deꝰ a gentili exiſtēte inquinato vt a xp̄iāno corrupt̓o. Bern̄. Fugiēda ocioſitasSupra de nugis. Idē. Lauete ne quisparua. Supra li. ij. de peccato. Glo. Iſa.xviij. Omne peccatū blaſphemie cōparatū.