Liber ſecundus pharetre
Bern̄. de ꝯſide. Inter alia ꝯſiderāda qͣlis ſis ⁊ qual̓ fuerꝭ ad memoriā reuocāduꝫeſt. ꝯferenda ſunt em̄ poſteriora pͥoribus ⁊priora ſeq̄ntibꝰ. vtrū ne ꝓfecerꝭ in ꝟtute. inſapīa. in intellectu. ī ſuauitate morū. aut abhis forte qd̓ abſit defecerꝭ. Idem. Tercia ꝯtēplatio. Infra li. iiij. de ꝯtemplatiōe.Idē in epl̓a. Iturꝰ ad ſomnū ſꝑ aliquidtecū defer in meoria vl̓ cogitatiōe in qͦ placide obdormias. qd̓ nōnunqͣꝫ etiā ſomniare iuuet Idē ſuꝑ Canti. Is qͥ xp̄o paſſopie cōpatit̉. cōpungit̉ ⁊ mouet̉ facile ad memoriā eoꝝ q̄ ꝑtulit atqꝫ iſtiꝰ ſuauitate deuotionis paſcit̉ ⁊ ꝯfortat̉. ad quē ſalubria. honeſta. pia. Sene. in ep̄i. Aliqͥs vir bonuſeligendꝰ eſt. atqꝫ ſꝑ an̄ oculos hn̄dus. vt ſictanqͣꝫ illo ſpectāte viuamꝰ. ⁊ oīa tāqͣꝫ illo vidente faciamꝰ. O felicē qͥ ſic aliquem vererip̄t. vt ad mēoriā qͦꝫ eiꝰ ſe cōponat atqꝫ ordiDe intelligentia.Capitulū XXIX.Rego. in mora. Ne ꝯͣ auctorē ſuumhō ſuꝑbiat. ꝯſideret vn̄ huc venit ⁊intelligat qͥd ſit. Ideꝫ. Dū penſamꝰ qͣleserga aliqͦs fuimꝰ. eſſe circa nos tales aliosminꝰ dolemꝰ. qꝛ aliena iniuſticia ī nob̓ vindicat qd̓ in ſe iuſte ꝯſcīa nr̄a accuſat IdēQui pleniſſime intelligere appetit qualiseſt. talis nimirum debet conſpicere qualisnon eſt. vt ex bonorum forma mētiat̉ quantum ip̄e deſerto bono deformis eſt IdēTūc vere cognoſcimꝰ bona nr̄a vn̄ ſunt. qn̄hec qͣſi amittendo ſentimꝰ. qꝛ a nob̓ ſeruarinō pn̄t. Idē. Sancti oēs qn̄ in dei viſione ꝓficiūt. qͣnto magꝭ diuinitatꝭ interna cōſpiciūt. tāto magis ſe nihil eſſe cognoſcunt.nuſqͣꝫ qͥppe legit̉ ꝙ abraam cinerē ⁊ puluerēſe eſſe ꝓfeſſus eſt. niſi cū hr̄e meruit dei colloquiū. Idem. Sancti viri ingenij ꝟtutem ad agnoſcendā infirmitatē ꝓpriā dirigunt. atqꝫ ex infirmitatꝭ ſue meliꝰ cognitōeꝯualeſcūt. Idē. Nunqͣꝫ deꝰ mentē deſet. q̄ in pctīs ſe veracit̓ agnoſcit. Idem.Sancti viri mīme. Infra de exercitio lib̓.iiij. Idem. Nemo fortitudinē ſuā niſi cūrectꝰ eſſe ceꝑit dep̄hēdit. Nā qͥ oīno ꝑuerſꝰeſt. neqꝫ hoc pōt videre qd̓ eſt. Idē. Nulla eſt cognitio rep̄henſiōis ſi nō ſeqͣnt̉ etiaꝫlamenta penitudinis. Idē. In hͦ mūdodū viuimꝰ. tūc ꝑfecte q̄ ſcienda ſūt ſcimus.cū ꝓficientes ꝑ intelligentiā nil nos ꝑfecteſcire cognoſcimꝰ. Idē. Vera ſcīa afficit
nō extollit. nec ſuꝑbientes qͦs impleuerit.ſed lamentātes facit. Idē. Sepe dū q̄ſdam. Infra li. iij. de diſcordia. Idē in regiſt. Bonaꝝ mentiū eſt etiā ibi aliqͦ mō culpas ſuas agnoſcere vbi culpa nō ē. Idē.ſuꝑ Ezech̓. Recte ꝓphetia dicit̉ nō quia p̄dcit ventura. ſed qꝛ prodit occulta. IdemSpiritꝰ ꝓphetie nec ſemꝑ nec eodē mocꝓphete animū tangit. Nota. Idē. Aliꝓphetie ſpiritꝰ ꝓphetis deeſt. nec ſemꝑ eomentibꝰ preſto eſt. quatenꝰ cū hunc nō habent ſe hunc agnoſcāt ex dono habere cuꝫhabent. Augꝰ. de ciui. dei. Tria ſunt q̄ invnoquoqꝫ homīe artifice ſpectant̉ vt aliqͥdefficiat. natura. doctrina. vſus. Natura ingenio. doctrina ſcientia. vſus fructu dijudicandꝰ eſt. Idē. Multa ad fidē catholicā ꝑtinētia dum hereticoꝝ callida inqͥetudine exagītantur. vt aduerſus eos defenpoſſint. ⁊ ꝯſiderant̉ intelligentius. ⁊ integunt̉ clarius. ⁊ inſtantiꝰ predicant̉. ⁊ ab aduerſario mota queſtio diſcendi nob̓ exiſtitoccaſio. Idē de. lxxxiij. queſtiōibꝰ. Nullum bonū ꝑfecte noſcit̉. qd̓ nō ꝑfecte amIdē. de doctrina chriſtiana. Diſputanis diſciplina ad om̄ia genera queſtionuꝫque in lr̄is ſanctꝭ ſunt ꝑ intellectū penetranda ⁊ diſſoluēda plurimū valet. tantū ibi cauenda eſt libido rixandi. Idem. Bonorū ingeniorū inſignis eſt indoles in ververū amare. nō verba. Ideꝫ de bonſeue. Nō ſimus in diſputationibꝰ pro⁊ in or̄onibꝰ pigri. Idē de trini. librScientiā terreſtriū celeſtiūqꝫ reruꝫ mageſtimare ſolet genꝰ humanū. in quo ꝓfemeliores ſunt qͥ huic ſciētie p̄ponunt noſſeſemetip̄os. laudabiliorqꝫ eſt animꝰ cita eſt infirmitas ſua qͣꝫ qui ea nō proſvias ſiderū ſcrutat̉. ignorās viā qua ingrediatur ad celuꝫ. Iſido. de ſum. bo. Nihipeius qͣꝫ culpā agnoſcere nec deflere. Caſſiodo. in li. de aīa. Nimia magnitudo eſt ſuam ītelligere paruitatē. nec p̄ualet hocip̄mnoſſe. niſi cuꝫ ceperint diuina pateſcere.Bern̄. in medita. Ab exterioribꝰ adriora redeaꝫ. ab inferioribꝰ ad ſuꝑiordam. vt poſſim cognoſcere vnde venio. auquo vado. qͥd ſim. vl̓ vnde ſim. vt ꝑ cognuonē mei poſſim ꝑuenire ad cognitiōeꝫ del.Idē in epl̓a. O vtinā ſaperes ⁊ intellisres ac nouiſſima ꝓuideres. Saperes quedei ſunt. intelligeres q̄ mundi ſant ꝓuidet