Fo.CXCVI

media bona ſunt. v̓tutibꝰ nemo male vtit̉.ceteris aūt bonis .i. medijs ⁊ mīmis nō ſolū bene. ſed etiā male quiſqꝫ vti pōt. Idēde. lxxxiij. queſtiōibꝰ. Om̄is ordinatio quevirtꝰ etiā noīat̉. eſt fruēdis frui. ⁊ vtēdis vtiIſido. de ſum. bo. Priꝰ vicia extirpandaſunt in hoīe. deinde inſerēde v̓tutes. Namcoherere ⁊ ꝯiungi nō pōt veritas cū mēdacio. pudor cū petulātia. fides cū ꝑfidia. caſtitas cū luxuria. Idem. Quiſqͥs ex deteriori iā melior eſſe cepit. caueat de acceptisextolli v̓tutibꝰ. ne grauiꝰ ꝑ vanā gloriā corruat. qͣꝫ priꝰ ex lapſu vicioꝝ iacebat Ioh̓.Chry. ſuꝑ Io. Sicut malicia etiā an̄ gehēnā eos qͥ hic ea participāt cruciare ꝯſueuit.ita virtꝰ etiā ante regnū eos qͥ hic eā oꝑant̉p̄parat voluptati. ⁊ cū ſpe optima ⁊ delectatione ꝑpetua viuere facit. Amb̓. ſuꝑ Lucā. Nō eſt virtꝰ nō poſſe peccare. ſed nolle.atqꝫ ita tenere ꝑſeuerātiā volūtatis. vt voluntas infantiaꝫ. vſus imitet̉ naturam.Bern̄. ſuꝑ Cant̓. Mediū vicioꝝ virtus tenet. ac ꝓinde ſedula eget. nō ſolū putatiōe.ſed ⁊ circūciſiōe. Idē. in ep̄i. Uirtꝰ in pace acqͥrit̉. in preſſura ꝓbat̉. in victoria approbat̉. Seneca in epl̓a. Uirtꝰ nō aliud ē qͣꝫrecta ratio. Idē. Cū virtꝰ vtiqꝫ mediū etodꝰ ſit. eque pctm̄ eſt qd̓ excedit ſic̄ qd̓ deficit. Idē. Nulli p̄cluſa eſt virtꝰ. oībꝰ ptꝫ.om̄s inuitat. om̄s admittit. nō eligit parenā. nō eligit domū. nō cenſum. nudo hoīeenta eſt. Idē. Uirtꝰ extollit homīeꝫ. ⁊ſuꝑ oīa mortalibꝰ chara collocat eū. nec eaq̄ bona ſunt. nec ea q̄ mala vocant̉. aut cupit nimis aut expaueſcit. Ideꝫ. Oīa iſtain que dominiū caſus ⁊ fortuna exercet ſeruilia ſunt. pecunia ⁊ corpꝰ ⁊ honores. imbecillia fluida mortalia poſſeſſiōes incerte. illa rurſus q̄ virtutꝭ ſunt libera ſunt ⁊ īuictaIdē. Quēadmodū minuta lumīa claritas ſolis obſcurat. ſic dolores ⁊ moleſtiasac iniurias virtꝰ magnitudīe ſua elidit atqꝫ opprimit. et qͦcunqꝫ affulſit ibi qͥcqͥd ſineea apparet extinguit̉. Nā non magis vllamportionē habēt incōmoda cū in ꝟ̓tute inciderunt. qͣꝫ in mari nimbus. Idē. Solala virtꝰ p̄ſtat gaudiū ꝑpetuū ſecurū. etiaꝫ ſiquid obſtat nubiuꝫ modo interuenit q̄ itaferunt̉ nec vnqͣꝫ vincūt diē. Tullius ī retho. Uirtus eſt animi habitus nature modo rationi ꝯſentaneusDe tribꝰ virtutibꝰ theologicis:

Capitulū XXII.Rego. in paſto. Cū diſtrictus iudexvenerit. qͥ ſeſe nobis per nature noſtre ꝯſortiū cōiunxit. ab eo ꝓculdubio culpe reatū nō expetit. quē ſub eius venia fides ſpes ⁊ caritas iā abſcōdit. Idēin mora. In corde nōnunqͣꝫ ꝑ flagella turbatur caritaſ. ꝑ formidinē ꝯcutit̉ ſpes. perqueſtiōes pulſat̉ fides. ſed ꝑ dei gr̄am omnia tormentoꝝ ⁊ inſidiaꝝ genera ſuperant̉Ideꝫ. Bona ſūma ſunt fides ſpes ⁊ caritas. q̄ cū veracit̓ habent̉. in malū inflecti nōpoſſunt. Idē ſuꝑ Ezech̓. Tres ſunt ꝟtutes ſine qͥbꝰ is qui oꝑari aliqͥd iā pōt. ſaluari non pōt. videlicet. fides ſpes ⁊ charitas.Idem. Unuſqͥſqꝫ qui in actiue vite exercitio ꝟſat̉ tantū credit qͣntū ſperat. amat⁊ oꝑatur. tantū ſperat qͣntū credit operat̉ ⁊amat. tantū amat qͣntū credit. ſperat ⁊ operat̉. tantū oꝑatur qͣntuꝫ credit. amat ⁊ ſperat. Iſido. in ethy. Tria ſunt q̄ in religionis cultū ad colendū deū in homībꝰ ꝑquirunt̉. ſcꝫ fides. ſpes ⁊ caritas. Auguſt. dedoc. chriſtiana. Hō fide. ſpe ⁊ caritate ſubnixus. ⁊ hec tria incōcuſſe retinēs. nō indiget ſcripturis niſi ad alios inſtruēdos.Ideꝫ de trini. Ubi ſunt illa tria ꝓpter que īanīo edificāda oīm diuinoꝝ libroꝝ machinamēta ꝯſurgūt. fides. ſpes caritas. niſi inanīo credēte qd̓ nōdū videt. ⁊ ſperāte atqꝫamāte qd̓ credit. Amat̉ ergo qd̓ ignorat̉. ſꝫtn̄ credit̉. Idē in ſolilo. Deo nos fideſ excitat. ſpes erigit. caritas iūgit. Idē. Sine tribꝰ iſtis .ſ. fide. ſpe ⁊ caritate. nulla anīaſatiat̉ vt poſſit deū ſuū videre. Bern̄. deamore dei. Poteſt eſſe vt fides et ſpes ſintſine caritate. vt aūt caritas fidē ⁊ ſpem in ſenō cōtineat. nō poteſt eſſe. Idē ſuꝑ Quihabitat. Dicit fides. parata ſunt magna etiuexcogitabilia bōa a deo fidelibꝰ ſuis. Dicit ſpes. mihi illa ſeruant̉. ſed charitas ait.Curro velociter ad illa. Gloſa Eccl̓i. ij.Fide ⁊ ſpe ⁊ charitate vere colit̉ deus. ⁊ adꝯtemplationē ꝑuenit̉. q̄ eſt vita eterna.De fide.Capitulū XXIII.Rego. in omel̓. Fides earū rerū argumentū eſt q̄ apparere nō pn̄t. queetem̄ apparēt iā fidē nō habēt. ſꝫ agnitionē.Idem. Fides nō habet merituꝫ cui humana rō prebet experimentū. Ideꝫ ſuꝑEzech̓. Nō virtutibꝰ venit̉ ad fidē. ſed fide