Liber ſecundus pharetre
appellata eſt qͣi pn̄ia. eo ꝙ ip̄e homo in ſe penitendo punit qd̓ male admiſit. Naꝫ nihilaliud agunt qͥ veracit̓ penitent. niſi vt id qd̓male fecerint impunitū eſſe nō ſināt. eo qͥppe modo ſibi nō parcentibꝰ ille parcit. cuiꝰaltū iuſtūqꝫ iudiciū nullus ꝯtemptor euadit. Idē de ſum. bo. Penitētia eſt medicamentū vulnerꝭ. ſpes ſalutis. ꝑ quā peccatores ſaluant̉. ꝑ quā deꝰ ad miſcd̓iam ꝓuocatur. que nō tꝑe penſat̉. ſed ꝓfunditate luctus ⁊ lachrymaꝝ. Ideꝫ. Neqꝫ vnqͣꝫ Infra lib. iij. de ſecuritate. Idē in ſyno. Inanis eſt pn̄ia quā ſequens coinquinat culpa. Cyprianꝰ in ſermo. O pn̄ia que pctāmiſerante deo remittis. ⁊ paradiſum reſeras. que ꝯtritū ſanas. oēm triſtē exhilarasvitā de interitu reuocas. ſtat̉uꝫ reſtauras.honorē renouas. fiduciā reformas. grāmqꝫ abundantiorē refundis Idē. O pn̄iaqͥd de te noui referā. om̄ia ligata tu ſoluisom̄ia ſoluta tu reſeras. oīa aduerſa tu mitigas. om̄ia ꝯtrita ſanas. omīa ꝯfuſa tu lucidas. om̄ia deſperata tu anīas. Idē. Penitentia reſpuit auariciā. horret luxuriā. fugat furorē. firmat amorē. calcat ſuꝑbiā. ꝯtinet linguā. cōponit mores. odit maliciā. excludit inuidiā. Bern̄. ſuꝑ Canti. Qui amat aīam ſuā ꝑdet eā. ſiue ponēdo vt martyr. ſiue affligendo vt penitēs. Idē d̓. xij.gradibꝰ. Qui veracit̓ penitet laborē penitētie nō abhorret. ſꝫ quicqͥd ſibi ꝓ culpa quāodit iniungit̉. tacita ꝯſcientia patient̓ amplectit̉. Idē in ſermo. Si vis agere penitentiā oportet mēbra punire. corpꝰ affligere. teip̄m iudicare. vt nō incidas in manꝰdei viuētis. Iuſtū id quidē. ſed ne quid nimis. alioqͥn reprimendꝰ eſt feruor īmoderatus ne noceat vnitati. ẜuiat indiſcretiōi.De contritioneCapitulū XVIIIRego. in regiſ. Illū quē ꝯſpicis deg licta fletu delere. in ꝯſpectu diuinitatis nō dubites miſcd̓iam ꝯſequi.qꝛ nullū peccantē reuerſum ad ſe deſpicit.qui pctōres redimere venit. Ideꝫ ſuperEzech̓. Mala q̄ nos egiſſe meminimꝰ fletibꝰ puniamꝰ. vt ꝑ lamēta pn̄ie ꝑueniamusad carmē vite. ne ſi affligi modo penitēdonolumꝰ. poſtmodū ſine fine penalia ſentiamus. Idē in mora. Quo vberius culpadefletur. eo altior cognitio ꝟitatis attingit̉.qꝛ ad videndū int̓nū lumen polluta dudū
ꝯſcīa lachrymis baptizata renouat̉ IdēQuilibet peccator. Infra in. c. de iuſticia.Idē. Si nos virtꝰ cōpunctōnis in intimis afficit. oīs ſtrepitꝰ praue ſuggeſtionisobmuteſcit. Idē in paſto Quaſi ſus ī litoſa aqͣ ſemetip̄m voluit. qͥ dū fletibꝰ ſuis vite mūdiciā ſubtrahit. an̄ dei oculos ſordidas etiā ip̄as lachrymas facit Idē. Quiadmiſſa plāgit nec tn̄ deſerit. tāto grauioriculpe ſe ſubijcit. qͣnto ⁊ ip̄am quā flēdo īpetrare potuit veniā ꝯtēnit. Augꝰ. de pn̄ia.Sicut comes pn̄ie dolor ē. ita lachryme teſtes dolorꝭ. Idē. Qui ſe cogͦſcūt. ſicut ſꝑpeccāt. ita ſꝑ plorāt. in tota vita ſua q̄ ē tentatio ſuꝑ t̓ra plorāt totā vitā ſuā. INunqͣꝫ aliquē dn̄s ſanauit. quē oīno naberauit. totū eī hoīeꝫ ſanauit ī ſabbato. qꝛ⁊ corpꝰ ab īfirmitate. ⁊ aīam ab oī pctī ꝯtagione. indicās penitētē oportere ſil̓ de omni crimīe dolere. Idē. Satis dutꝰ ē cuius mentꝭ dolorē oculi carnis neq̄unt declarare. ſed ſciat culpabil̓r ſe durū. qͥ defletdāna corꝑis vl̓ mortē amici. ⁊ dolorem pctīnō on̄dit lachrymis. Ideꝫ. Quē peniteroīno peniteat. ⁊ dolorē lachrymis oſtēdat.Idē in li. meditationuꝫ. Da mihi dn̄e inhͦ exilio panē dolorꝭ ⁊ lachrymarū. quērio ſuꝑ oēm copiā deliciaꝝ Idē. Sinitētia ꝯtinua. amara. comes etatꝭ mee. cōtinuꝰ dolor. inſatiabil̓ terror vite mee. Etinfra. Si nō ſuꝫ dignꝰ ocl̓os ad celū leuare orādo. certe nō ſuꝫ indignꝰ eos vl̓ ſalteexcecare plorādo. Idem in ꝯfeẜ. Amoramorꝭ tui dn̄e facio iſtud. recolēs vias meas neqͥſſimas ī amaritudīe recogitationismee. vt tu dulceſcas mihi dulcedo non fallax. dulcedo felix ⁊ ſecura. ⁊ colligens me adiſꝑſione in qͣ fruſtatim ſuꝫ diſciſſus. duꝫab vno te auerſꝰ ī ml̓ta euanui. Ioh̓ chri.ſuꝑ mat. Nihil ita ꝯglutinat ⁊ vnit d̓o vt penitentꝭ lachryme. Idē. Quēadmoduꝫ qꝓpter md̓m eſt leticia. triſticiā hꝫ cohereoita ⁊ q̄ ẜm deū ſūt lachryme leticiā aſſumꝯtinuā ⁊ īmarceſcibilem. Idē in ſer. Nemo ad deū aliqn̄ flens acceſſit qͥ nō qd̓ poſtulauit accepit. nullꝰ ab eo bn̄ficia dolenoptauit. qͥ nō impetraret qd̓ voluit. Ieſt qui ꝯſolat̉ flentes. curat dolentes. īmat penitentes. Idē li. de cōpuncti. cor.Sicut impoſſibile eſt vt ignis inflāmet̉ inaqua. ita impoſſibile eſt cōpunctionem vigere in delicijs. contraria em̄ hec inuicem