Liber primus pharetre
placere debēt qͥ altario viuūt. ⁊ tal̓ cōuenitcura ſinceritatꝭ ſacr̄is qͣlia ſunt ſacr̄a ip̄a qͥbus exhibēt officia ẜuitutis. ne ꝯtra dn̄moffendāt ip̄i quē tractāt. aut ꝯtra ppl̓m incipiant impedire qd̓ p̄dicāt Amb̓. ſuꝑ Lu.Religionis inſignia arma ſunt ſacerdotis.Idē in epl̓a. Sobriā a turbis grauitatē ac ſerioſaꝫ vitā ⁊ ſingulare pondꝰ ꝯuerſationis. dignitas ſibi vendicat ſacerdotalisQuō em̄ p̄t in exēplū obẜuari a ppl̓o. qͥ nihil hꝫ diſcretū a ppl̓o. nihil diſpar ī moribꝰa multitudīe. Quid em̄ in te miret̉ ſi omīatua facta bona ī ſemetip̄o recognoſcat exiſtere. ſi nil in te aſpiciat qd̓ vltra ſe īueniat.ſi ea q̄ in ſe erubeſcit in te quē reuerēdū arbitrat̉ on̄dat. Idē de offi. Sacerdotꝭ ēnulli nocere. ꝓdeſſe velle oībꝰ. poſſe aūt ſolius dei ē. Iſi. d̓ ſum. bo. Sacerdotꝭ p̄dicatio oꝑbꝰ ꝯfirmāda eſt. ita vt qd̓ docet ꝟbo inſtruat ⁊ exēplo. Glo. amb̓. j. Thi. v.Nō facile accuſanda eſt ꝑſona tā alti ordīscū ſit vice chriſti. De ſacerdotibꝰ malisCapitulū XXI.gV Rego. in omel̓. Cui rei ſil̓es dixerīſacerdotes malos niſi aq̄ baptiſmatis. q̄ pctā baptizatoꝝ diluens illos ad regnū celeſte mittit. ⁊ ip̄a in cloacas deſcēdit.Idē in paſto. Si hō apud hoīem d̓ quomīme p̄ſumit fieri īterceſſor erubeſcit. quamente apud dn̄m interceſſoris locū ꝓ ppl̓oarripit qͥ familiarē ſe eiꝰ gr̄e eſſe ꝑ vite meritū neſcit. aut ab eo quō alijs veniaꝫ poſtulat. qͥ vtrū ſibi ſit placatꝰ igͦrat. Idē in regiſ. Durū eſt ⁊ ꝓculdubio a ſacerdotis officio alienū. ꝑſonā poſitaꝫ ſub neceſſitate negligere ⁊ ſtudio ꝯgregādi indecent̓ inhiarepecunijs. Ideꝫ. Cauſa ſunt ruine ppl̓i ſacerdotes mali. qͥs em̄ ſe ꝓ ppl̓i pctīs īterceſſor obijciat ſi ſacerdos qͥ exorare debueratgrauiora cōmittat. Idē. In ꝯtumeliā ſacerdotū eſt de dīnis cultibꝰ admoneri. qd̓em̄ ip̄i debēt exigere turpit̉ exigunt̉. Ambro. in ſer. Mendaciū eſt ſacerdotē vel clericū ſe ꝓfiteri. ⁊ ꝯtraria huic ordini operariIdē ſuꝑ Lu. Nihil in ſacerdote tā ꝑiculoſum apud deuꝫ. tā turpe apud hoīes. qͣꝫqd̓ ſentiat nō libere denūciare. Ioh̓. Criſoẜ. ſuꝑ Math̓. Uere magna ꝯfuſio eſt ſacerdotū ⁊ oīm clericoꝝ qn̄ laici inueniūturfideliores eis ⁊ iuſtiores. quō aūt nō ſit cōfuſio eſſe illos inferiores laicꝭ. qͦs etiā equales eſſe ꝯfuſio eſt Iſido. de ſum. bo. Sa
cerdotes ppl̓oꝝ iniqͥtate dānant̉. ſi eos auignorātes nō erudiāt. aut peccātes non arguant. Idē. Multi ſacerdotes metupoteſtatis veritatē occultāt ⁊ a bono ope l̓ inſticie p̄dicatiōe. rei alicuius formidine amptātis terrene auertunt̉. ſꝫ eo prochdolorinde metuūt. qꝛ vel amore reꝝ ſeculariūplicant̉. vel qꝛ aliqͦ facinoris oꝑe ꝯfunduHiero. in epl̓a. Uinolentos ſacerdotes⁊ apl̓s dānat. ⁊ vetus lex ꝓhibet. qͥ em̄ altario ſeruiūt vinū ⁊ ficeraꝫ nō bibāt. Sicerahebreo ẜmone oīs potio nūcupat̉ q̄ inebriare pōt. Idē. Pctōr hō ſi ceciderit rogabit ꝓ eo ſacerdos. ꝓ ſacerdotis lapſu qͥs rogaturꝰ eſt. Idē ī originali ſuꝑ Malach̓Ad ſacerdotis ꝑtinet diſciplinā interrotū rn̄dere de lege. qͥ ſi nō doceat ⁊ reſponat. ⁊ reſiſtentes nō ꝯuincat. fruſtra iactacerdotis dignitatē. cuiꝰ oꝑa non exhilBern̄. in epl̓a. Cernit̉ in nōnullis ſacdotibꝰ veſtiū cultꝰ plurimꝰ. virtutū aut nullus aut exiguus. Ideꝫ in fer. Egreſſa eſtiniqͥtas a ſenioribꝰ iudicibꝰ tuis dn̄e. qͥdent̉ regere ppl̓m tuū. nō eſt iā dicere vtpulus ſic ſacerdos. qꝛ nec ſic ppl̓s vt ſacidos. heu heu dn̄e deꝰ. qꝛ ip̄i ſunt in ꝑſecone tua pͥmi. qͥ vident̉ in eccl̓ia tua pͥmadiligere. regere pͥncipatū. Iptu. In multis multiplicit̓ retio. qͥ puritatis auctori impuro corde ⁊ore miniſtrātes nō verent̉ ſtare an̄ anlū dei qͥ ſecet medios ⁊ diſꝑdat. ſed oaudent agni īmaculati ſacras ꝯtingenes. ⁊ intingere in ſanguine ſaluatorꝭ manus nepharias qͥbꝰ p aulo ante prochdolormeretrices attrectarūt. ſic ⁊ altaria ciroſic ⁊ eccl̓ias freq̄ntare. pſalmos decantcū ⁊ eiuſmodi laus ſit execrabilis. ⁊ or̄oat in pctm̄.De clericis.Capitulū XXII.Rego. in omel̓. Clericꝰ admonendus eſt. qͣtenꝰ ſic viuat vt exemplivite ſecularibꝰ p̄beat. Ideꝫ in regiſjvnqͣꝫ hi qͥ ordinati ſunt pereāt. ꝓuideri d̓bet qͣles ordinent̉. vt pͥus aſpiciat̉ ſi vita eorū ꝯtinens in ānis pl̓imis fuit. ſi ſtudiu lectionis. ſi elemoſyne amoreꝫ habuerint.Idem. Proculdubio deꝰ offendit̉ ſi ad ſacros ordines quiſqͣꝫ nō ex merito ſeduore qd̓ abſit aut ex venalitate ꝓuehiIdē. Qui poſt acceptū ſacrū ordineꝫ lapſus in pctm̄ carnis fuerit ſacro ordieſta