De perſonarū proprietate
De nouitijs. xxix.De iuuenibus. xxx.De monachis bonis. xxxj.De monachis malis. xxxij.De incipientibus. xxxiij.De proficientibꝰ. xxxiiij.De perfectis. xxxv.De tribꝰ ſtatibꝰ p̄cedentibus. xxxvj.De monialibus. xxxvij.De virginibus. xxxviij.De viduis xxxix.De coniugatis. xl.De tribꝰ ſtatibꝰ predictis. xlj.De pauperibus. xlij.De diuitibus. xliij.De potentibus. xliiij.De iudicibus. xlv.De nobilibus. xlvi.De militibus. xlvij.De negociatoribus. xlviij.De feneratoribus. xlix.De demonibus. l.Incipit liber pͥmꝰ de ꝑſonaꝝ varietate.De deo Capitulūlibꝰ. Deꝰ ip̄e manet intra omīa.ip̄e eſt extra oīa. ip̄e ſupra om̄ia.ip̄e infra oīa. ⁊ ſuꝑior eſt ꝑ potētiā. ⁊ inferior ꝑ ſuſtētationē. ⁊ exterior ꝑ magnitudinē. ⁊ interior ꝑ ſubtilitatē. IdemDeꝰ hoc eſt qd̓ habet. eternitatē qͥppe habet⁊ ip̄e eſt eternitas. lucē habet. ⁊ lux ſua ip̄e ē.Idē. Omnipotēs deꝰ ⁊ ſi plerūqꝫ mutatſentētiā. ꝯſiliū nūqͣꝫ Idē. Omnipotēs deus qͥd nobis ꝓfuturū eſſe valeat ſciēs diſſimulat exaudire dolentiū vocē vt augeat vtilitatē. vt vita ꝑ penā purget̉. ⁊ qͥetis trāquillitas q̄ hic inueniri nō valꝫ alibi q̄rat IdēOm̄ia hūana. q̄ iuſta. q̄ pulcra ſunt. dei iuſticie ⁊ pulcritudini ꝯꝑata. nec iuſta nec pulcra ſunt ſꝫ nec om̄ino ſunt Idē. Cōditornoſter mira diſpēſatiōe ꝯſilij ⁊ culpas nr̄asreſpicit ⁊ viuēdi tꝑa impēdit. vt lōgiora vitetꝑalis ſpacia. aut ꝯuerſo fiāt adiutoriū muneris. aut nō ꝯuerſo augmētū damnatiōisIdē in omel̓. Ubiqꝫ nob̓ occurrit ſuꝑnamedicina. qꝛ deꝰ ⁊ dedit homī p̄cepta ne peccet. ⁊ tn̄ peccāti dedit remedia ne deſperet.Idē ſuꝑ Ezech̓. Om̄ipotēs deꝰ qͥ ſibimetip̄i diſſimilis nō eſt. ea ꝟtute videt oīa qͣ au-
dit om̄ia. ⁊ ea ꝟtute iudicat oīa qua creauioīa. Auguſtinꝰ in epl̓a. Deꝰ vbiqꝫ pn̄s ex⁊ vbiqꝫ totꝰ p̄ſens. nec tn̄ vbiqꝫ habitās. ſecin tēplo ſuo. Capit̉ aūt habitās ab alijs ꝑab alijs minꝰ. Idē. Deꝰ totꝰ oculꝰ eſt. tormanꝰ. totꝰ pes eſt. Totꝰ oculꝰ eſt qꝛ oīa vidtotꝰ eſt manꝰ qꝛ oīa oꝑat̉. totꝰ pes qꝛ vbiqꝫ ē.Idē. Nō tm̄modo in hͦ nos adiuuat deꝰvt ſciamꝰ qͥd agendū ſit. veꝝ etiā vt amādoagamꝰ qd̓ diſcēdo iā ſcimꝰ. Idē dicit ẜmHieronymū dixiſſe. Uidere deū ſic̄ eſt ī natura ſua oculꝰ hoīs nō poteſt. nec ſolū hō ſꝫnec angeli nec throni. nec poteſtateſ. nec dominatiōes. ſꝫ nec om̄e qd̓ nominat̉. Idēde ꝯfeſſionibꝰ. Penitet te deꝰ ⁊ nō doles. iraſceris ⁊ trāquillꝰ es. oꝑa mutas nec mutasꝯſiliū. Idē. O qͣꝫ excelſus es dn̄e. ſed humiles corde ſūt domꝰ tue. tu eī erigis eliſos⁊ nō cadūt quoꝝ celſitudo tu ēs. Idē. Uolūtas ⁊ potētia dei deꝰ ip̄e eſt. Idē ſuꝑ Geneſim ꝯͣ manicheos. Deū dicimꝰ tāte bonitatis eſſe. tāte iuſticie. tāteqꝫ incorruptiōvt neqꝫ peccet. neqꝫ alicui noceat qͥ peccanoluerit. nec ip̄i aliqͥs qͥ peccare voluerit.Idē in ſolilo. Cōſtanter d̓o crede eiqꝫ tetotū cōmitte qͣntū potes. Noli velle eſſe qͣſiꝓpriꝰ. ⁊ in tua ptāte. ſꝫ eiꝰ clemētiſſimi ⁊ vtiliſſimi dn̄i te ſeruuꝫ eſſe ꝓfitere. ita em̄ te ad ſeſubleuare nō deſinet. nihilqꝫ tibi euenire ꝑmittet. niſi qd̓ tibi ꝓſit. etiā ſi neſcias.de ꝯiugijs adulterinis. Abſit vt catholiquiſqͣꝫ dixerit. qn̄ ſuadet ſpūſſanctꝰ nō deūſuadere. cū ⁊ ip̄e deꝰ ſit ⁊ inſeꝑabilia ſint oꝑatrinitatis Idē de ciui. dei. Patiētia d̓i adpnīam inuitat malos. ſicut flagellū dei adpatiētiā erudit bonos Ambroſiꝰ ſuꝑ Lucā. Nihil preſcriptū. nihil circūſcriptū. nihilemēſum. nihil dimēſum trinitas habet. nōloco claudit̉ nec opiniōe cōprehēdit̉. nō ēmatiōe ꝯcludit̉. nō etate variat̉. Iſitſum. bo. Ille qͥ nos malos tolerat. nō dum eſt qͥn ꝯuerſis clemēter ignoſcat. IoCū de deo nec ẜm qͣntitatē nec ẜm qͣlitat.nec ẜm ſitū. nec ẜm habitū. aut motū aliqͦcdigne dicat̉. ineſt tn̄ ei ⁊ qd̓ammō latitucharitatꝭ. qua nos ⁊ ab errore colligit ⁊net in veritate. Ineſt ei ⁊ lōgitudo qua ſognimiter nos malos portat donec emēdatopatrie future reſtituat. Ineſt ei altitudo ꝑquā oēm ſenſum ſue ſcīe immēſitate exupatIneſt ei ⁊ ꝓfundū qͦ damnādos inferiꝰ ſuxta equitatē diſponēs p̄ordinat. Iones