De puritate conſcientie

ꝙ crederent me habere aliquā ſpiritualeꝫgrāꝫ. Et qꝛ ī ip̄a cogitatōe habui ꝯplacētiā⁊ ꝯſenſum nec dolui. ideo me accuſo. vl̓ ſic.Appetiui ꝙ aliqͥ crederēt me hr̄e cū n̄ haberem. Et ad hoc credendū feci aliqͦs actusſimulatorie. Et idē intelligas de alijs peccatis. Sil̓r caute ꝯfitearꝭ vanā gloriā quāhabuiſti exercendo aliqͦs actus virtuoſosSufficit em̄ tibi nō explicādo dicere Fecialiquē actū ꝓpter quē appetiui nō tm̄ laudēdei ſed potiꝰ hoīm. qꝛ nō ſolū volui reputari ab illo cui feci vel dixi quoddā bonū. ſedvt alijs publicaret. Et nota ꝙ cogitatōnesde vana gl̓ia nō ſunt cōfitende. niſi qn̄ ē ibicōplacentia ⁊ ꝯſenſus ⁊ delectatio moroſa.Si aūt ſtatim qn̄ veniunt cognoſcis ea nōdebere venire. ⁊ ex hoc ſtatim diſplicet tibiꝙ veniūt. ac ꝑ hoc ſtatim recurris ad deuꝫvt eas expellat. aut ſaltē te ꝯſentire non ſinat. ſis certꝰ ꝙ in eis nō peccas ſed potiꝰ ꝑeas coronā acqͥris. Dic gͦ ſtatim ī corde tuoqn̄ ſentis eas. Deꝰ in adiutoriū meū intende. vel. Dn̄e vim patior. reſponde ꝓ me. Etcaueas ne ꝓpter hmōi tempeſtuoſas cogitationes dimittas aliqd̓ bonū inciꝑe vl̓ inceptū ꝯtinuare. exquo pͥncipale motiuum eſtbonū. ſicut hodie multi faciūt credētes ſpiritui diffidētie qͥ facit eos credere ꝙ ꝑduntquicqͥd agūt. qꝛ in bonis actibꝰ ſuis cogitationes vanitatꝭ ꝯtrahunt. Rn̄deas ergo tali ſpiritui. Nec ꝓpter te facio. nec volo facere illud bonū. nec ꝓpter te dimittā. Un̄ qͣntūcunqꝫ habeas in iſtis cogitatiōibꝰ aliqn̄cōplacentiā ⁊ ꝯſenſuꝫ doleas ⁊ pure ꝯfitearis. nec ꝓpter hͦ ceſſes a bono ꝓpter deū pͥncipaliter incepto. ſed pugna virilit̓. ⁊ ꝯſtarter deū orando vt cuſtodiat ſuū opus. Eaūt eſſes naturalit̓ paſſionatꝰ ⁊ ſtimulatusde vana gl̓ia. ſic̄ ſunt quidā qͥ nihil boni qͣſifaciūt aūt dicūt ſine ea. Tunc ꝯſulo tibi vtnō delecteris in loquēdo multū d̓ deo. autvita ſpūali. docēdo alios ſub ſpecie caritatꝭqꝛ ꝓ certo ſub hͦ velo caritatꝭ latet dulce venenū. ſed puto eſſe ſecuriꝰ ⁊ magis expediens humiliare ſe ⁊ ſilere a boniſ. ne forte curando infirmeris. qꝛ mens tua adhuc egetcuſtodia. Et frenū eſt neceſſariū lingue tuedonec illa peſtis in corde fluctuare nō ceſſat. alioqͥn (ſicut dixi) ſaluādo aut ſanādoalios tua deſtruis ſanitatē. Experto crede.Nā docere ⁊ curare alios eſt cibꝰ ꝑfectoruꝫSi vero neceſſitas ineuitabil̓ vl̓ magna et

rōnabilis ꝯgruentia loquēdi occurrat. tn̄loquēdū eſt talit̓ ꝙ ita te ſicut ⁊ alios videꝫris arguere ⁊ docere. Et qꝛ ibi etiā non deerit ſpūs vane gl̓ie cupiens ꝙ ꝑ hūc mocloquēdi reputaberis hūilis ⁊ diſcretꝰ. Setiā occurrit tibi vana gl̓ia qn̄ tacebis. velqn̄ de locutione te humiliter excuſabis .nſcio tibi aliud remediū niſi ꝯfeſſionē puraꝫ⁊ lacrimas adhibere ꝯtra hanc maledictpeſtilentiā. Eſt aūt valde timendū ne timre deſpectionis hūane totiēs hoc viciū cōfiteri negligas qͦtiens te ab ip̄o noueris ſuperari. nec vt minꝰ verecūderis mutes ſepius ꝯfeſſionē. īmo vt plus ꝯfundaris ſtudeas eidē ſepius ⁊ clariꝰ ſolito ꝯfiteri. Sicem̄ virtute hūilis ꝯfeſſionis ſpiritꝰ ille citius expellet̉. Et ſi etiā tue cōfeſſioni ſe ingerat vt de humili ⁊ pura ꝯfeſſiōe appetas cōmendari. Certe ſi te ſenſeris vulneratū nōtimeas in fine ꝯfeſſionis detegere ip̄m vulnus. Eſt em̄ ſciendū ꝙ grauiꝰ eſt eſſe inbedientē aut irreuerentē patri vl̓ mr̄i proprie qͣꝫ illi cui nō ſic teneris obedientiā velreuerentiā exhibere. Et grauiꝰ eſt turbarevnū ſanctum hominē aut deridere ip̄m qͣvnū hoīem vicioſuꝫ. Et grauiꝰ eſt ꝓuocarevnā ꝑſonā religioſam ad aliqd̓ pctm̄ qd̓ ecōtra ꝓfeſſionē eius qͣꝫ vnā ꝑſonā ſecularinducere ad idē peccatū. Et grauiꝰ eſt īſpicere impudice vnā iuueuē ⁊ religioſaꝫ mulierē qͣꝫ ſecularē. Scd̓m beatū GregoriuꝫNon licet intueri qd̓ non licet ꝯcupiſci. Etideo dico eſſe grauiꝰ illud vicioſe reſpicereqd̓ eſt grauiꝰ ꝯcupiſcere vicioſe. Hoc idemintelligo de tactu ⁊ quocūqꝫ actu ⁊ ꝟbo impudico. De ꝯſideratione ꝑſone cū qua peccaſti ſufficit exemplū iam dictū. Nō ſis ergo ꝯtentus dicere. Nō bene cuſtodiui vimeū. aut dicere. Iteraui pluries aſpectuin faciē alicuius ꝑſone cū cōplacētia ⁊ imaginatione impudica. ſed dic qualitatē ⁊ cōditionē ꝑſone. Et ſi de viſu expedit ſic dicere multomagis de verbo impudico danteꝓuocationē ad peccatū. ⁊ de tactu aut commotione carnis libidinoſa habita ex allocutione vel appropinquatione ad corpꝰ alicuius.Intentio habita in peccatis.Rauius eſt facere qͦdcunqꝫ peccag tū cū intentiōe ꝓuocandi aliquē adſimile. aut ad aliqͦd pctm̄ qͣꝫ ad ſatiſfaciendū ſibijp̄i tm̄. vt ſi noueris defectū