Fo.CVII
eſſentialē. originalitatē. differētiā materialem ⁊ maioritatē. Diffinit̉ aūt pctm̄ actuale ſic. Peccatū actuale eſt carētia debite iuſticie facta ꝑ inobediētiā ꝓprie volūtatꝭ. veleſt auerſio ab incōmutabili bono. ⁊ ad bonū cōmutabile ꝯuerſio. Trahit aūt peccatū actuale originē a libera volūtate vniuſcuiuſqꝫ ꝑ ſuggeſtionē. delectatōem. cōſenſum. ⁊ oꝑatiōꝫ. Si aūt ſuggeſtio ⁊ delectatio ſiſtant citra ꝯſenſum. pctm̄ eſt veniale. ſiaūt ſequat̉ ꝯſenſus ⁊ opꝰ in his q̄ diuina lege ꝓhibent̉. pctm̄ eſt mortale cōſummatumSi autē medio mō fiat. vt ſit ꝯſenſus ſineoꝑe. hͦ poteſt eſſe dupl̓r. Quia aūt hō vult īopus ꝓcedere ſꝫ nō pōt ⁊ tūc volūtas pro facto reputat̉. nec minꝰ culpabilis eſt qͣꝫ ſi inip̄o facto dep̄henderet̉. Aut nō vult in opꝰꝓcedere ſꝫ vult interiꝰ voluptari ī delectatōne. ⁊ tūc licet nō ſit pcm̄ plenarie ꝯſummatūeſt tn̄ inter mortalia reputādū. qd̓ maxīe depeccatis carnalibꝰ hꝫ intelligi. Differētiemateriales actual̓ peccati ſūt due .ſ. pctūmangeli ⁊ hoīs. Pctm̄ angeli inchoatū eſt ī p̄ſumptiōe. ſtatim enī vt vidit ſuā pulcritudinē p̄ſumpſit. ⁊ ꝯſummatū eſt in ambitōe. qꝛp̄ſumēs de ſe appetijt qd̓ erat ſupra ſe. atqꝫꝯfirmatū eſt in inuidie ⁊ odij auerſiōe. qꝛ exquo nō potuit hͦ obtinere qd̓ appetijt. cepitodio ⁊ inuidia ꝯtraire. Et ſic in pctō luciferi ſuꝑbia p̄ſumptōis fuit pͥma generationeſuꝑbia ambitiōis fuit pͥma ꝯſūmatōe. Peccatū ꝟo hoīs fuit inobediētia. ad quā p̄cipitauit diaboiꝰ hoīem ꝑ triplex appetibile naturale .ſ. ꝑ bonū glorioſū. copioſum. ⁊ delicioſum. Tēptauit enī de excellētia. ſufficiētia.experiētia. ſiue demulcētia. Diabolꝰ enī permulierē volēs deijcere hoīem ꝓmiſit mulieri dignitatis excellētiā dicēs. Eritis ſic̄ dij.Deinde ſubiuxit cognitiōis abundātiā dicens. Sciētes bonū ⁊ malū. Tertio p̄tēditſuauitatis exꝑientiā. cū on̄dit ei lignū pulcrum viſu ⁊ ad veſcēdū ſuaue. Un̄ peccatūmulierꝭ inchoatū fuit in ſuꝑbia. ꝓgreſſū habuit in auaricia. qꝛ nō in rebꝰ ſolū ſꝫ etiamīſciētia inuenit̉ auaricia. ꝯſummatū fuit ī gula. Et ſic deordinatū fuit qͣntū ad iraſcibilēappetēdo alta. qͣꝫtū ad rōnalem appetēdo ſcire occulta. qͣntū ad ꝯcupiſcibilē volēdo guſtare ſuauia. Peccatū maiꝰ vnū altero d̓rduodeciꝫ modis. Prīo cauſalitate. ⁊ ſic peccatū diaboli d̓r maiꝰ eſſe. qꝛ eiꝰ inuidia morſintrauit in orbē terraꝝ. Secūdo generali-
tate ⁊ ſic peccatū pͥmi parētis fuit maius qꝛſe ꝑ totū genꝰ hūanū diffudit. Tertio enormitate. ⁊ ſic pctm̄ iude fuit maximū. qꝛ tradidit dn̄m ſaluatorē. Quarto ingratitudīe⁊ ſic eiꝰ pctm̄ d̓r eſſe maiꝰ qͥ plura gr̄aꝝ donaꝑcepit. Quinto ꝑiculoſitate. ⁊ ſic pctm̄ ignorantie d̓r eſſe grauiꝰ. qꝛ ꝑiculoſiꝰ. Sexto inſeꝑabilitate. ⁊ ſic pctm̄ cupiditatis d̓r eē maius. qꝛ cū cetera vicia cū hoīe ꝯſeneſcāt. ſolaauaricia iuueneſcit. Septimo īportunitate. ⁊ ſic ſuꝑbia d̓r eſſe maximū peccatū. quiaetiā ex bonis oꝑbꝰ generat̉. Octauo ꝓnitate. ⁊ ſic luxuria d̓r eſſe grauiꝰ. ad quā hoīesꝓnius inclinant̉. Nono maioris gr̄e impugnatiōe. ⁊ ſic pctm̄ in ſpm̄ſanctū d̓r eſſe grauius. Decimo rōe maioris offenſe. ⁊ ſic peccatū idolatrie d̓r eſſe maiꝰ. Undecimo ration maiorꝭ facilitatꝭ reſiſtēdi. ⁊ ſic peccatuꝫade fuit grauiſſimū. Duodecimo rōne maioris improbitatꝭ ⁊ libidinis. ⁊ ſic pctm̄ cuiuſtibet generꝭ poteſt fieri maiꝰ altero.De peccato veniali ⁊ mortaliSectioEquit̉ videre d̓ diuiſione pctī in veniale ⁊ mortale. Ad cuiꝰ euidētiā triaſunt breuit̓ attēdenda .ſ. ordo diuīeiuſticie qͥ imponit̉. peccatū veniale qd̓ ꝯtrahit̉. ⁊ pctm̄ mortale qd̓ incurrit̉. Ordo autēdiuine iuſticie ad quēdn̄s hoīem obligauiteſt vt bonū incōmutabile p̄ferat̉ bono commutabili. vt bonū hōeſtū p̄ferat̉ bono vtili⁊ volūtas dei p̄ferat̉ volūtati noſtre. ⁊ iudicium rōnis recte p̄ferat̉ ⁊ p̄ſit ſenſualitati humane. Pctm̄ vero actuale eſt inordinatioactual̓ volūtatis Iſta aūt inordinatio ſi eſttā modica ꝙ ordinē iſtū nō exterminat. qͣꝫuis in aliqͦ ꝑturbet. tūc peccatū eſt veniale.Qd̓ habemꝰ ꝑtractare breuit̓ qͣntū ad diffinitionē. diſtinctionē. ⁊ curationeꝫ. Diffinit̉aūt ſic. Peccatū veniale eſt libido ſiue amorvoluptatis in creatura citra deū. Diſtinguit̉ aūt veniale tripl̓r. Nā quoddā eſt veniale ex ſurreptōe. ⁊ iō veniale eſt qꝛ nō poteſtvitari tūc. ⁊ qꝛ cōmittit̉ p̄ter rōnem ſꝑ ē veniale. Quoddā eſt veniale ex cogitatione ſine ꝯſenſu. ⁊ iō veniale qꝛ nō plene ꝯſentiturvt in cogitatiōe ⁊ delectatōne de muliere citra ꝯſenſum in delectatōem. ⁊ iō veniale fitmortale ꝑ ꝯplacentiā ⁊ ꝯſenſum. Quoddāeſt veniale cū delectatiōe ⁊ ꝯſenſu. ⁊ iō veniale eſt. qꝛ nō eſt deordinatio ꝯͣ p̄ceptum. vtebrietas ⁊ mendaciū iocoſum. ⁊ iſtud cū ſit