Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CIIv
Einzelbild herunterladen
 

Septima pars breuilo quii

butiōis neceſſe ē ip̄a fiat ẜm exigit rectitudo iuſticie. reformatio gr̄e. cōpletionature. Qm̄ iuſticia neceſſario reqͥrit vt meruit vl̓ demeruit in aīa ſolū necin corꝑe ſolū. ſed ī aīa ſil̓ corꝑe puniat̉ vl̓premiet̉ in vtroqꝫ. reformatio aūt gr̄e etiāreqͥrit vt totū corpꝰ aſſimilet̉ xp̄o capiti.ius corpꝰ mortuū neceſſariū fuit reſurgere vnitū eſſꝫ inſeꝑabilit̓ deitati. cōpletio vero nature reqͥrit vt conſtet ſil̓ ex corꝑeanīa tanqͣꝫ ex materia forma. mutuumhn̄t appetitū inclinatōem mutuā. neceſſeeſt reſurrectionē futurā. exigēte ꝯſtitutione nature. infuſiōe gr̄e retributōe iuſticie ẜm qͣs tota vniuerſitas hꝫ regi. Et id̓oex his tribꝰ oīa clamāt hoīem reſuſcitādū.vt oīs tollat̉ excuſatio illis ꝯͣ hanc verita fidei obſurdeſcunt. merito ꝯͣ tales vniuerſus pugnet orbis terrarū. Prīo igit̉qm̄ reſurrectio dꝫ eſſe ẜm exigētiā ordinisdiuīe iuſticie. diuīa iuſticia reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt loco tꝑe. oīs anīa corꝑi ſemel ad punctū tꝑis vnita. vl̓ hꝫ in eo culpam vl̓ grām. neceſſe ē oēs reſurgāt. Etqꝛ diſtinctꝰ dꝫ eſſe ſtatꝰ retributōis a ſtatuvie. reſurrectio ſpectat ad ſtatū retributionis. vt ꝯfundat̉ ordo vniuerſi. vt fides hꝫ meritū. credit qd̓ videt. vt certius clariꝰ appareat eqͥtas diuīe iuſticie.vt ſimul fiat ꝯſummatio retributio finalis in angel̓ hoībꝰ reqͥrit diuīa iuſticia.vt oēs reſurgāt ſil̓ qͣntū eſt de lege cōi. Qd̓dico ꝓpter xp̄m eiꝰ btīſſimā mr̄em gl̓oſaꝫvirginē mariā. Quia ꝟo malis debet̉ pena miſeria. bonis gl̓ia. id̓o etſi ſimul reſurgant in tꝑe. valde tn̄ diſſil̓es erūt in ꝯditōe qꝛ malis reſurrectio eſt ad vitā ſꝫ adſuppliciū. neceſſe ē ip̄i cum infirmitatibꝰdeformitatibꝰ defectibꝰ ſuſcitent̉. Rurſus qꝛ reſurrectio dꝫ eſſe ẜm exigētiā ꝯſūmatōis gr̄e. ꝑfecta gr̄a facit nos ꝯformeſxp̄o capiti nr̄o. in nullus fuit defectꝰbroꝝ. ſꝫ ꝑfecta etas. ſtatura debita. effigies formoſa. oportunū ē boni ſuſcitent̉in optimis ꝯditōibꝰ. ac neceſſe ē ī eisvicia detrahant̉ natura ẜuet̉. Oportunūetiā eſt vt ſi aliqd̓ mēbrū deerat ſuppleat̉. ſialiqͣ erat ſuꝑfluitas auferat̉. ſi aliqͣ mēbroꝝdeordinatio corrigat̉. ſi paruulus erat adqͣntitatē etatis xp̄i quā hēbat in reſurrectione (licet in mole) diuīa ꝟtute deducat̉.ſi decrepitus. ad eandē etatem reducatur.

ſi gigas. ſi gnanus ad menſurā ꝯgruā limtetur. vt ſic oēs integri ꝑfecti occurrāt invirū ꝑfectū. in mēſurā etatis plenitudinisxp̄i. Poſtremo qꝛ reſurrectio dꝫ eſſe ẜmexigentiā ꝑfectōis nature. natura ſpiritꝰrōnalis exigit viuificet corpꝰ ꝓpriū. qꝛprius actꝰ inꝓpria materia hꝫ fieri. neceſſeeſt idē corpꝰ numero reſurgat. alioqͥneſſet reſurrectio ꝟa. Reqͥrit etiā natura aīerōnalis īmortalis. ſic̄ hꝫ ꝑpetuuꝫ. ſicorpꝰ habeat cui ꝑpetuo influat vitā ac ꝑh̓corpus qd̓ anīe vnit̉ ex ip̄a vnione ordinationē hꝫ ad incorruptionē ꝑpetuā. ita tn̄ qillud in ꝯſiſtit ſub̓a totiꝰ corꝑis ſicut ſuntmēbra pͥncipalia. etiā humiditas radicalis. caro ẜm ſpeciē habeat ordinationē neceſſariā. alia vero .ſ. caro ẜm materiā partes ſunt de bn̄ eſſe corꝑis. habeāt ordinationē de ꝯgruo. pͥme partes ſunt ordinate ad reſurrectionē ẜm ordinē neceſſitatis. alie ꝟo oēs ẜm ordinē ꝯgruitatꝭ. Quēqͥdē ordinē qꝛ deꝰ imp̄ſſit nature. natura p̄t ꝑficere. qꝛ non p̄t mortuū ſuſcitare.ip̄a dīna ꝓuidētia nihil debuit facere fruſtra. ncc̄e eſt ip̄iꝰ v̓tute reꝑaret̉ corpꝰ idēnūero. īmortale. ex oībꝰ ꝑtibꝰ ꝯſtitutū.ſalua tota ꝟitate hūane nature. aūt henatura hēat in ptāte. ſꝫ ſoluꝫ in appetitu.qꝛ nec idē corpꝰ nūero deſtructū reꝑare p̄t poſſit in totā rei ſub̓am. nec corpꝰ immortale poſſit efficere. om̄e naturā generabile ſit corruptibile. nec diſꝑſa collire p̄t. ncc̄e eſt reſurrectio ſemīalibꝰnaturalibꝰ cauſis. ſꝫ pͥmordialibꝰ attribuatur. vt fiat ẜm curſuꝫ mirabilē ſuꝑnatura. ẜm diuīe imperiū volūtatꝭ. Ca. VIDe ꝯſeq̄ntibꝰ ad iudiciū .ſ. igne īfernali.Onſeq̄nter de ꝯſeq̄ntibꝰ ad iudicium eſt dicēdū. ſunt duo .ſ. pena infernalis. gl̓a celeſtꝭ De pena igit̉infernali tenēdū eſt. pena īfernal̓ eſt/loco corꝑali deorſuꝫ. in eternalit̓ affligetur oēs reprobi. hoīes qͣꝫ ſpūs mali. Atfligent̉ aūt eodē igne corꝑali ꝯcremabit⁊affliget ſpūs etiaꝫ corꝑa. nec tn̄ corꝑa illaꝯſumet. ſꝫ ſꝑ affliget. alios plꝰ alios minꝰẜm exigentiā meritoꝝ. Hmōi āt afflictioniignis ꝯiūcta erit afflictio ẜm oēs ſenſus.iūcta erit pena vmis carentia viſiōis del.ita in his penis erit varietas. varie/tate acerbitas. acerbitate intermīabūltas. vt ad reproboꝝ ſuppliciū tormentoruꝫ