Septima pars breuilo quii
butiōis neceſſe ē ꝙ ip̄a fiat ẜm ꝙ exigit rectitudo iuſticie. ⁊ reformatio gr̄e. ⁊ cōpletionature. Qm̄ gͦ iuſticia neceſſario reqͥrit vthō qͥ meruit vl̓ demeruit nō in aīa ſolū necin corꝑe ſolū. ſed ī aīa ſil̓ ⁊ corꝑe puniat̉ vl̓premiet̉ in vtroqꝫ. reformatio aūt gr̄e etiāreqͥrit vt totū corpꝰ aſſimilet̉ xp̄o capiti. cūius corpꝰ mortuū neceſſariū fuit reſurgerecū vnitū eſſꝫ inſeꝑabilit̓ deitati. cōpletio vero nature reqͥrit vt hō conſtet ſil̓ ex corꝑe ⁊anīa tanqͣꝫ ex materia ⁊ forma. q̄ mutuumhn̄t appetitū ⁊ inclinatōem mutuā. neceſſeeſt reſurrectionē eē futurā. exigēte hͦ ꝯſtitutione nature. infuſiōe gr̄e ⁊ retributōe iuſticie ẜm qͣs tota vniuerſitas hꝫ regi. Et id̓oex his tribꝰ oīa clamāt hoīem reſuſcitādū.vt oīs tollat̉ excuſatio illis qͥ ꝯͣ hanc veritatē fidei obſurdeſcunt. ⁊ merito ꝯͣ tales vniuerſus pugnet orbis terrarū. Prīo igit̉qm̄ reſurrectio dꝫ eſſe ẜm exigētiā ordinisdiuīe iuſticie. ⁊ diuīa iuſticia reddit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt ꝓ loco ⁊ tꝑe. ⁊ oīs anīa corꝑi ſemel ⁊ ad punctū tꝑis vnita. vl̓ hꝫ in eo culpam vl̓ grām. neceſſe ē ꝙ oēs reſurgāt. Etqꝛ diſtinctꝰ dꝫ eſſe ſtatꝰ retributōis a ſtatuvie. ⁊ reſurrectio ſpectat ad ſtatū retributionis. vt nō ꝯfundat̉ ordo vniuerſi. ⁊ vt fides hꝫ meritū. q̄ credit qd̓ nō videt. ⁊ vt certius ⁊ clariꝰ appareat eqͥtas diuīe iuſticie. ⁊vt ſimul fiat ꝯſummatio ⁊ retributio finalis in angel̓ ⁊ hoībꝰ reqͥrit hͦ diuīa iuſticia.vt oēs reſurgāt ſil̓ qͣntū eſt de lege cōi. Qd̓dico ꝓpter xp̄m ⁊ eiꝰ btīſſimā mr̄em gl̓oſaꝫvirginē mariā. Quia ꝟo malis debet̉ pena⁊ miſeria. ⁊ bonis gl̓ia. id̓o etſi ſimul reſurgant in tꝑe. valde tn̄ diſſil̓es erūt in ꝯditōeNā qꝛ malis reſurrectio nō eſt ad vitā ſꝫ adſuppliciū. neceſſe ē ꝙ ip̄i cum infirmitatibꝰ ⁊deformitatibꝰ ⁊ defectibꝰ ſuſcitent̉. Rurſus qꝛ reſurrectio dꝫ eſſe ẜm exigētiā ꝯſūmatōis gr̄e. ⁊ ꝑfecta gr̄a facit nos ꝯformeſxp̄o capiti nr̄o. in qͦ nullus fuit defectꝰ mēbroꝝ. ſꝫ ꝑfecta etas. ⁊ ſtatura debita. ⁊ effigies formoſa. oportunū ē ꝙ boni ſuſcitent̉in optimis ꝯditōibꝰ. ac ꝑ hͦ neceſſe ē ꝙ ī eisvicia detrahant̉ ⁊ natura ẜuet̉. Oportunūetiā eſt vt ſi aliqd̓ mēbrū deerat ſuppleat̉. ſialiqͣ erat ſuꝑfluitas auferat̉. ſi aliqͣ mēbroꝝdeordinatio corrigat̉. ſi paruulus erat adqͣntitatē etatis xp̄i quā hēbat in reſurrectione (licet nō in mole) diuīa ꝟtute deducat̉.ſi decrepitus. ad eandē etatem reducatur.
ſi gigas. ſi gnanus ad menſurā ꝯgruā limtetur. vt ſic oēs integri ⁊ ꝑfecti occurrāt invirū ꝑfectū. in mēſurā etatis plenitudinisxp̄i. Poſtremo qꝛ reſurrectio dꝫ eſſe ẜmexigentiā ꝑfectōis nature. ⁊ natura ſpiritꝰrōnalis exigit ꝙ viuificet corpꝰ ꝓpriū. qꝛ ꝑprius actꝰ inꝓpria materia hꝫ fieri. neceſſeeſt ꝙ idē corpꝰ numero reſurgat. alioqͥn nōeſſet reſurrectio ꝟa. Reqͥrit etiā natura aīerōnalis ⁊ īmortalis. ꝙ ſic̄ hꝫ eē ꝑpetuuꝫ. ſicorpꝰ habeat cui ꝑpetuo influat vitā ac ꝑh̓corpus qd̓ anīe vnit̉ ex ip̄a vnione ordinationē hꝫ ad incorruptionē ꝑpetuā. ita tn̄ qillud in qͦ ꝯſiſtit ſub̓a totiꝰ corꝑis ſicut ſuntmēbra pͥncipalia. ⁊ etiā humiditas radicalis. ⁊ caro ẜm ſpeciē habeat ordinationē neceſſariā. alia vero .ſ. caro ẜm materiā ⁊ partes q̄ ſunt de bn̄ eſſe corꝑis. habeāt ordinationē de ꝯgruo. ⁊ iō pͥme partes ſunt ordinate ad reſurrectionē ẜm ordinē neceſſitatis. alie ꝟo oēs ẜm ordinē ꝯgruitatꝭ. Quēqͥdē ordinē qꝛ deꝰ imp̄ſſit nature. ⁊ naturanō p̄t ꝑficere. qꝛ non p̄t mortuū ſuſcitare. ⁊ip̄a dīna ꝓuidētia nihil debuit facere fruſtra. ncc̄e eſt ꝙ ip̄iꝰ v̓tute reꝑaret̉ corpꝰ idēnūero. ⁊ īmortale. ⁊ ex oībꝰ ꝑtibꝰ ꝯſtitutū.ſalua tota ꝟitate hūane nature. Cū aūt henatura n̄ hēat in ptāte. ſꝫ ſoluꝫ in appetitu.qꝛ nec idē corpꝰ nūero deſtructū reꝑare p̄tcū nō poſſit in totā rei ſub̓am. nec corpꝰ immortale poſſit efficere. cū om̄e ꝑ naturā generabile ſit corruptibile. nec diſꝑſa collire p̄t. ncc̄e eſt ꝙ reſurrectio nō ſemīalibꝰnaturalibꝰ cauſis. ſꝫ pͥmordialibꝰ attribuatur. vt fiat ẜm curſuꝫ mirabilē ⁊ ſuꝑnaturalē. ⁊ ẜm diuīe imperiū volūtatꝭ. Ca. VIDe ꝯſeq̄ntibꝰ ad iudiciū .ſ. d̓ igne īfernali.Onſeq̄nter de ꝯſeq̄ntibꝰ ad iudicium eſt dicēdū. q̄ ſunt duo .ſ. pena infernalis. ⁊ gl̓a celeſtꝭ De pena igit̉infernali hͦ tenēdū eſt. ꝙ pena īfernal̓ eſt/loco corꝑali deorſuꝫ. in qͦ eternalit̓ affligetur oēs reprobi. tā hoīes qͣꝫ ſpūs mali. Atfligent̉ aūt eodē igne corꝑali qͥ ꝯcremabit⁊affliget ſpūs ⁊ etiaꝫ corꝑa. nec tn̄ corꝑa illaꝯſumet. ſꝫ ſꝑ affliget. alios plꝰ alios minꝰẜm exigentiā meritoꝝ. Hmōi āt afflictioniignis ꝯiūcta erit afflictio ẜm oēs ſenſus. cōiūcta erit pena vmis ⁊ carentia viſiōis del.ita ꝙ in his penis erit varietas. ⁊ cū varie/tate acerbitas. ⁊ cū acerbitate intermīabūltas. vt ad reproboꝝ ſuppliciū tormentoruꝫ