Fo.C
Idoneitas aūt ad vnionē eſt diſtātia ꝑſonaꝝ ꝯueniens. que tollit̉ ꝑ nimiā ꝓximitatem. vel ꝑnimiā elongationē. Nimia autēpximitas venit ſiue ꝑ generationē ſiue peraliqͥd ſimile generatiōi. vt eſt cognatio legalis aut ſpūalis. aut venit ꝑ cōmixtionemſexuum. aut ꝑ ꝯtractionē ſponſaliū. Et ſicſunt tria impedimēta .ſ. cognatio. affinitas⁊ publice iuſticie honeſtaſ. Nimia aūt diſtātia aūt attendit̉ qͣntuꝫ ad ea q̄ ſunt nature.vt cū nō poſſunt cōmiſceri carnalit̓. aut qͣntum ad ea q̄ ſunt fortune. q̄ non ſunt in nr̄aptāte. vt ptꝫ cū eſt vnꝰ ſeruus. ⁊ alter liber.aut qͣntū ad ea que ſunt religiōis chriſtiāe.vt cū vnꝰ eſt baptizatꝰ. alter vero minime.Et ſic ſunt tria impedimēta .ſ. impotentiacoeundi. error ꝯditiōis. ⁊ diſparitas religionis. ac ꝑ hͦ ſunt in vniuerſo duodecim impedimēta. que ſpūſctō dictāte introductaſunt in eccl̓ia dei. Cui .ſ. eccl̓ie etſi oīa ſacr̄aſieſſeni ſint cōmiſſa. potiſſime ꝯiugij ſacr̄m cōmiſſum eſt regulādū ꝓpter varietates que circa hͦ ſacr̄m incidere pn̄t. ⁊ ꝓpter morbū annexum qͥ eſt maxime infectiuꝰ. ⁊ minime tenens modū. ⁊ iō ip̄iꝰ ecc̄ie eſt gͣdus cognationū limitare. ſic̄ ꝓ tꝑe expedire videt. ⁊ ꝑſonas legitimas vl̓ illegitimas iudicare. etdiuortia facere. Sed nunqͣꝫ dꝫ nec pōt matrimoniū qd̓ legitime introductū eſt ānullare. qꝛ quos deꝰ ꝯiunxit nō pōt hō qͣntūcunqꝫ ſit magne potētie ſeꝑare. cū ip̄iꝰ deiiudicio iudicādi remaneāt vniuerſi.Incipit ſeptima pars de ſtatu finalis iuaiit dieu.CapitulūDe iudicio in cōmuni.ſtquam aliqua breuiter dicta ſunt detrinitate dei. de creat̉a mūdi. de corruptela pctī. de incarnatiōe verbi. de gr̄a ſpirituſſancti. ⁊ de medicina ſacramentali. reſtat nunc ſeptimo ⁊ vltimo aliqͣ breuit̓ tangere de ſtatu finalis iudicij. De qͦ in ſūmatenendū eſt. ꝙ ſine dubio iudiciū vniuerſorū futurū eſt. in quo deꝰ pr̄ ꝑdn̄m noſtrū ieſum xp̄m iudicabit viuos ⁊ mortuos. bonos ⁊ malos. reddendo vnicuiqꝫ ẜm exigētia meritoꝝ. In hͦ autē iudicio fiet apertiolibroꝝ .ſ. ꝯſcientiaꝝ. qͥbꝰ merita ⁊ demeritavniuerſoꝝ ſibijp̄is ⁊ ceteris innoteſcēt. faci
ente hͦ v̓tute illius libri vite. verbi .ſ. incarnati. qͥ in forma diuinitatꝭ nō videbit̉ niſi abonis. in forma ꝟo humanitatꝭ. in qͣ ⁊ ſententiaꝫ ꝓmulgabit. videbit̉ tā a bonis qͣꝫ amalis. licet terribil̓ in eadē forma appareatreprobis. ⁊ blādus iuſtis. Rō aūt ad intelligentiā p̄dictoꝝ hec eſt. Quia pͥmū pͥncipium cū hocip̄o ꝙ primū ſit a ſeip̄o. ẜm ſeip̄m. ⁊ ꝓpter ſeip̄m. hocip̄o ip̄m eſt efficiens.forma ⁊ finis. vniuerſa ꝓducēs. regens ⁊ ꝑficiēs. ita ꝙ ſic̄ ꝓducit ẜm altitudinē ſumme ꝟtutis. ſic etiā regit ẜm rectitudinē veritatis. ⁊ ꝯſummat ẜm plenitudinē bonitatꝭ.Qm̄ ergo altitudo ſūme ꝟtutis reqͥrebatvt nō tm̄ eſſet ꝓductio creature ad veſtigium. veꝝetiā ad imaginē. nō ſolum creatureirrōnalis. verūetiā rōnalis. nō ſolū creature que mouet̉ ẜm impetū naturalē. veꝝ etiāẜm libertatē voluntatꝭ. ⁊ creatura q̄ eſt adimaginē. qꝛ capax eſt dei. eſt btīficabil̓. creatura rōnalis eſt diſciplinabil̓. creatura habens libertatē voluntatꝭ eſt ẜm legeꝫ iuſticie ordinabilis ⁊ deordinabil̓. hinc eſt ꝙ rectitudo veritatꝭ legē homini imponere debuit. in qͣ ad btītudinē inuitaret. ⁊ ad veritateꝫ erudiret. ⁊ ad iuſticiā obligaret. ita tn̄ꝙ libertatē volūtatis nō cogeret. qͥn ꝓ ſuolibito volūtatis iuſticiā relinq̄re poſſet ⁊ ſequi. cū ſic res qͣs ꝯdidit adminiſtrat. vt eaſagere ꝓprios motus ſinat. Et qꝛ plenitudobonitatis in ꝯſūmādo operat̉ ẜm ꝙ exigitaltitudo ꝟ̓tutis. ⁊ rectitudo veritatis. hinceſt ꝙ ꝯſūmatio btītudinis nō dat̉ a bonitate ſūma niſi his qͥ ſeruauerūt iuſticiā a rectitudine ꝟitatis impoſitā. qͥ ſuſceperūt diſciplinā. ⁊ amauerūt illā ſummā ⁊ ꝑpetuāfelicitatē plus qͣꝫ bona trāſitoria. Et qm̄ qͥdā hoc agunt. quidā autē oppoſitū. ꝓ ſuaꝝvarietate voluntatū. q̄ interiꝰ occultātur etin ſtatu vie ẜm ſuū arbitriū currūt. hinc eſtꝙ ad māifeſtationē altitudinis ꝟtutꝭ. rectitudinis veritatꝭ. ⁊ plenitudinis bonitatis.neceſſe eſt vniuerſale iudiciū ſequi. in qͦ fiātiuſte retributiōes premioꝝ. aꝑte declarationes meritoꝝ. ⁊ irreuocabiles latiōes ſententiaꝝ. vt in iuſtis retributiōibꝰ ſtipendiorū ſumme bonitatꝭ appareat plenitudo. īaꝑtis declaratiōibꝰ meritoꝝ. veritatis appareat rectitudo. ⁊ in irreuocabilibꝰ lationibꝰ ſententiaꝝ ſumme ꝟtutis ⁊ ptātis appareat altitudo. Primū igit̉ qm̄ iuſta retributio reſpicit culpā cui debet̉ pena. vel