Sexta pars breuiloquij
um. quoꝝ vnū generat alterum regeneratad exiſtentiā debitā. quedā autē media. vteuchariſtia. pnīa ⁊ vnctio extrema. hinc eſtꝙ pͥma tanqͣꝫ ſup̄ma nō pn̄t diſpenſari niſiab ep̄is ⁊ pontificibꝰ quātū eſt de iure communi. alia vero tāqͣꝫ infima diſpēſari pn̄ta qͥbuſcūqꝫ ordinibꝰ ⁊ ꝑſonis inferioribus.maxime in articulo neceſſitatꝭ. qd̓ dico rōne baptiſmi. media vero a ſolis ſacerdotibus. qͥ inter ep̄os ⁊ inferiores ꝑſonas ſuntqͣi ī medio ꝯſtituti. Poſtremo qꝛ ſecuritas ſalutꝭ exigit. vt res ſic fiat vt ī dubiumnō cadat. ⁊ nullus eſt qͥ certus ſit de bonitate ⁊ credulitate diſpēſatoris. ⁊ idē ip̄e nōeſt certus de ſe vtrū odio vel amore dignꝰſit. ideo ſi ſacr̄a diſpenſari ſolū poſſent a bonis. nullus eſſet certus de ſuſceptiōe ſacr̄i⁊ ſic oꝑteret ſemꝑ iterari. ⁊ ſic malicia vniꝰp̄iudicaret aliene ſaluti Nulla etiā eēt ſtabilitas in gradibꝰ hierarchie eccl̓ie militātis. que maxime ꝯſiſtit in ſacr̄is diſpenſandis. ⁊ ideo ꝯgruū fuit vt ſacramētoꝝ diſpēſatio cōmitteret̉ homī. non rōne ſctītatis q̄variat̉ ẜm volūtatē. ſed rōne auctoritatis q̄ſemꝑ manet quātū eſt de ſe. ac ꝑ hoc oportuit ꝙ ſe extenderet ad bonos ⁊ ad malos.ad eos qͥ ſūt intra. ⁊ ad eos qͥ ſunt extra eccleſiā. Uerū qꝛ extra vnitatē fidei ⁊ caritatis. que facit nos filios ecc̄ie ⁊ mēbra. nullus pōt ſaluari. ideo ſi ſacr̄a extra recipiāt̉.nō ad ſalutem recipiunt̉. qͣꝫuis vera ſint ſacramēta. ſed vtilia poſſunt fieri ſi qͥs redeat ad ſctām mr̄em eccleſiā. vnicā xp̄i ſponſam. cuiꝰ filios tm̄ chriſtꝰ ſponſus reputatdignos hereditate eterna. Un̄ Augꝰ. ꝯtradonatiſtas. Eccleſia paradiſo cōparata indicat nobis poſſe quidē baptiſmū eiꝰ homines etiā foris acciꝑe. ſed ſalutē btītudinis extra eā neminē vel ꝑcipere vel tenereNā ⁊ flumīa de fonte paradiſi ſic̄ ſcriptura teſtat̉ etiā foras largit̉ manauerunt. nominatim quippe cōmemorant̉. ⁊ ꝑ quas terras fluāt. ⁊ ꝙ extra paradiſum ꝯſtitute ſintomībꝰ notū eſt. nec tn̄ in meſopotamia velin egypto quo illa flumīa ꝑueniūt. eſt felicitas vite que in paradiſo cōmemorat̉. ita fitvt cū paradiſi aqͣ ſit extra paradiſum. beatitudo tn̄ nō ſit niſi intra paradiſum. Sicergo baptiſmꝰ pōt eſſe extra eccleſiā. munꝰautē btē vite nō niſi ītra eccleſiā reꝑit̉ queſupͣ petrā etiā fundata eſt. que ligādi ⁊ ſoluendi claues accepit. Hec eſt vna q̄ tenet
⁊ poſſidet omneꝫ ſponſi ſui ⁊ dn̄i ptātem pquā ꝯiugalē ptātem etiā de ancillis parerefilios pōt. qui ſi nō ſuꝑbiāt in ſortē heredtatis vocabunt̉. ſi vero ſuꝑbiāt extra remanebūt. Magis ergo qꝛ pro eccl̓ie honoreatqꝫ vnitate pugnamꝰ. nō tribuamꝰ herecis qͥcqͥd apud eos eiuſmodi cognoſcimꝰſed eos arguētes doceamꝰ qd̓ extra vnitatem habēt nō valere ad ſalutē. niſi ad eandem venerint vnitatē.Capitulū VIDe ſacramentorū iteratione.E iteratione aūt ſacramētoꝝ hͦ tenendū eſt. ꝙ licꝫ cōmune ſit oībꝰ ſacramētis nō iterari ſuꝑ eandē ꝑſonā ⁊ materiā ⁊ ex eadē cauſa. ne fiat ꝯtumēlia ſacr̄o. ſpecialit̓ tn̄ tria ſunt ſacramēta q̄nō ſunt aliqͣtenus iterāda .ſ. baptiſmꝰ ꝯfirmatio r ordo. In his nāqꝫ tribꝰ impͥmit̉ triplex caracter interior qͥ nō delet̉. int̓ quoscaracter baptiſmalis retinet fundamentūnec alij pn̄t imprimi niſi ille pͥmitꝰ impͥmat̉Un̄ ſi qͥs ordinat̉ nō baptizatꝰ nihil prorſus efficit̉. ſed eſt totū de nouo faciendum.qꝛ nō intelligit̉ iteratū qd̓ ꝯſtat nō fuiſſe factum. Rō aūt ad intelligentiā p̄miſſorūhec eſt. Quia pͥncipiū nr̄m reparatiuū. verbū ſcꝫ incarnatū. licꝫ rōne ſue ſumme ꝟtutis. ⁊ ſapīe ⁊ bonitatis nihil agat inefficaciter. nihil inepte. nihil infructuoſe. potiſſime tn̄ hoc obſeruare dꝫ ī nobiliſſimis oꝑibus ſuis. cuiuſmodi ſunt illa ꝑ que reparatur genꝰ humanū. Qm̄ ergo ſacr̄a ſunt degenere hmōi opeꝝ diuinoꝝ. hinc eſt ꝙ ꝯtumelia qͦdāmodo fit eis qn̄ ſuꝑ eandē materiā ⁊ ꝑſonā ⁊ ex eadeꝫ cauſa iterant̉. qꝛ exh̓oſtēdit̉ ꝙ pͥus diſpenſata fuerūt īefficacia.inepta ⁊ infructuoſa. cōtra id qd̓ exigebatip̄iꝰ reparatiui pͥncipij virtus ⁊ ſapīa ⁊ bonitas ſumma. q̄ ſꝑ aſſiſtit ad operādū in ill̓⁊ ꝑ illa ſacr̄a. Rurſus qm̄ inter hec ſacr̄areparātia. in qͥbꝰ eſt generalit̓ efficacia diuine v̓tutis ad reparationē hūani generꝭ q̄dā ſunt q̄ tm̄ introducta ſūt ꝓpter remediamorboꝝ. q̄dā etiā nō ſolū ad hͦ. ſꝫ ad ſtatuedū. diſcernēdū ⁊ ordinādū in ecc̄ia hierarchicos gͣdus. ⁊ morbi pn̄t variari. expelli ⁊iteꝝ introduci. gͣdus aūt ecc̄ie debēt eſſe firmi. ſolidi ⁊ incōcuſſi. hinc ē ꝙ ſacr̄a q̄ reſpiciūt morbos iterabiles. hn̄t effectꝰ trāſeutes. ac ꝑ hͦ ⁊ iterabiles rōne noue cauſe. ſacramēta ꝟo illa q̄ reſpiciūt gͣdus hierarchi