Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
XCVv
Einzelbild herunterladen
 

Sexta pars breuiloquij

um. quoꝝ vnū generat alterum regeneratad exiſtentiā debitā. quedā autē media. vteuchariſtia. pnīa vnctio extrema. hinc eſt pͥma tanqͣꝫ ſup̄ma pn̄t diſpenſari niſiab ep̄is pontificibꝰ quātū eſt de iure communi. alia vero tāqͣꝫ infima diſpēſari pn̄ta qͥbuſcūqꝫ ordinibꝰ ꝑſonis inferioribus.maxime in articulo neceſſitatꝭ. qd̓ dicone baptiſmi. media vero a ſolis ſacerdotibus. inter ep̄os inferiores ꝑſonas ſuntqͣi ī medio ꝯſtituti. Poſtremo qꝛ ſecuritas ſalutꝭ exigit. vt res ſic fiat vt ī dubium cadat. nullus eſt certus ſit de bonitate credulitate diſpēſatoris. idē ip̄eeſt certus de ſe vtrū odio vel amore dignꝰſit. ideo ſi ſacr̄a diſpenſari ſolū poſſent a bonis. nullus eſſet certus de ſuſceptiōe ſacr̄i ſic oꝑteret ſemꝑ iterari. ſic malicia vniꝰp̄iudicaret aliene ſaluti Nulla etiā eēt ſtabilitas in gradibꝰ hierarchie eccl̓ie militātis. que maxime ꝯſiſtit in ſacr̄is diſpenſandis. ideo ꝯgruū fuit vt ſacramētoꝝ diſpēſatio cōmitteret̉ homī. non rōne ſctītatisvariat̉ ẜm volūtatē. ſed rōne auctoritatisſemꝑ manet quātū eſt de ſe. ac hoc oportuit ſe extenderet ad bonos ad malos.ad eos ſūt intra. ad eos ſunt extra eccleſiā. Uerū qꝛ extra vnitatē fidei caritatis. que facit nos filios ecc̄ie mēbra. nullus pōt ſaluari. ideo ſi ſacr̄a extra recipiāt̉. ad ſalutem recipiunt̉. qͣꝫuis vera ſint ſacramēta. ſed vtilia poſſunt fieri ſi qͥs redeat ad ſctām mr̄em eccleſiā. vnicā xp̄i ſponſam. cuiꝰ filios tm̄ chriſtꝰ ſponſus reputatdignos hereditate eterna. Un̄ Augꝰ. ꝯtradonatiſtas. Eccleſia paradiſo cōparata indicat nobis poſſe quidē baptiſmū eiꝰ homines etiā foris acciꝑe. ſed ſalutē btītudinis extra neminē vel ꝑcipere vel tenere flumīa de fonte paradiſi ſic̄ ſcriptura teſtat̉ etiā foras largit̉ manauerunt. nominatim quippe cōmemorant̉. quas terras fluāt. extra paradiſum ꝯſtitute ſintomībꝰ notū eſt. nec tn̄ in meſopotamia velin egypto quo illa flumīa ꝑueniūt. eſt felicitas vite que in paradiſo cōmemorat̉. ita fitvt paradiſi aqͣ ſit extra paradiſum. beatitudo tn̄ ſit niſi intra paradiſum. Sicergo baptiſmꝰ pōt eſſe extra eccleſiā. munꝰautē btē vite niſi ītra eccleſiā reꝑit̉ queſupͣ petrā etiā fundata eſt. que ligādi ſoluendi claues accepit. Hec eſt vna tenet

poſſidet omneꝫ ſponſi ſui dn̄i ptātem pquā ꝯiugalē ptātem etiā de ancillis parerefilios pōt. qui ſi ſuꝑbiāt in ſortē heredtatis vocabunt̉. ſi vero ſuꝑbiāt extra remanebūt. Magis ergo qꝛ pro eccl̓ie honoreatqꝫ vnitate pugnamꝰ. tribuamꝰ herecis qͥcqͥd apud eos eiuſmodi cognoſcimꝰſed eos arguētes doceamꝰ qd̓ extra vnitatem habēt valere ad ſalutē. niſi ad eandem venerint vnitatē.Capitulū VIDe ſacramentorū iteratione.E iteratione aūt ſacramētoꝝ tenendū eſt. licꝫ cōmune ſit oībꝰ ſacramētis iterari ſuꝑ eandē ꝑſo materiā ex eadē cauſa. ne fiat ꝯtumēlia ſacr̄o. ſpecialit̓ tn̄ tria ſunt ſacramēta ſunt aliqͣtenus iterāda .ſ. baptiſmꝰ ꝯfirmatio r ordo. In his nāqꝫ tribꝰ impͥmit̉ triplex caracter interior delet̉. int̓ quoscaracter baptiſmalis retinet fundamentūnec alij pn̄t imprimi niſi ille pͥmitꝰ impͥmat̉Un̄ ſi qͥs ordinat̉ baptizatꝰ nihil prorſus efficit̉. ſed eſt totū de nouo faciendum.qꝛ intelligit̉ iteratū qd̓ ꝯſtat fuiſſe factum. aūt ad intelligentiā p̄miſſorūhec eſt. Quia pͥncipiū nr̄m reparatiuū. ver ſcꝫ incarnatū. licꝫ rōne ſue ſumme ꝟtutis. ſapīe bonitatis nihil agat inefficaciter. nihil inepte. nihil infructuoſe. potiſſime tn̄ hoc obſeruare dꝫ ī nobiliſſimis oꝑibus ſuis. cuiuſmodi ſunt illa que reparatur genꝰ humanū. Qm̄ ergo ſacr̄a ſunt degenere hmōi opeꝝ diuinoꝝ. hinc eſt ꝯtumelia qͦdāmodo fit eis qn̄ ſuꝑ eandē materiā ꝑſonā ex eadeꝫ cauſa iterant̉. qꝛ exh̓oſtēdit̉ pͥus diſpenſata fuerūt īefficacia.inepta infructuoſa. cōtra id qd̓ exigebatip̄iꝰ reparatiui pͥncipij virtus ſapīa bonitas ſumma. ſꝑ aſſiſtit ad operādū in ill̓ illa ſacr̄a. Rurſus qm̄ inter hec ſacr̄areparātia. in qͥbꝰ eſt generalit̓ efficacia diuine v̓tutis ad reparationē hūani generꝭ ſunt tm̄ introducta ſūt ꝓpter remediamorboꝝ. q̄dā etiā ſolū ad. ſꝫ ad ſtatue. diſcernēdū ordinādū in ecc̄ia hierarchicos gͣdus. morbi pn̄t variari. expelliiteꝝ introduci. gͣdus aūt ecc̄ie debēt eſſe firmi. ſolidi incōcuſſi. hinc ē ſacr̄a reſpiciūt morbos iterabiles. hn̄t effectꝰ trāſeutes. ac iterabiles rōne noue cauſe. ſacramēta ꝟo illa reſpiciūt gͣdus hierarchi