Fo.LX
Exterius non interius pͥmus ſtimulaturAd veniam potuit tranſire deo mediantePer ſe deijcitur ſathanas ideo reprobaturUt nunqͣꝫ ſurgat nec iam veniā mereaturUt nunqͣꝫ ſurgat nec ſurgere promereaturUt nunqͣꝫ ſurgat. ſed ꝑpetuo patiaturEue mandatum. per adam dic eſſe relatūConſtat ob hoc vere ꝙ poſſint ꝟba referreDiſtinctio. xxij.De origine illius peccatiIc videtur diligenter¶ EEua viꝝ tēptat. dn̄o vult equiparariPeccatum fore ſcit preceptum p̄uaricariDebet ob hoc eiꝰ crimen maiꝰ reputariEue conſenſit adam credens venialeSeu leue peccatū. qd̓ erat morti ſocialeQui potuit ſed nō voluit rem ſcire videturꝘ ſit ignorans. peccati lege ligeturQui vult nec potuit. immunis talis habet̉Qui quaſi ſimpliciter neſcit. mortē patiet̉.Sic excuſari nullatenus eua mereturPrimū peccatum nō eſt ſine velle patratūDiſtinctio. xxiij.Quare deꝰ ꝑmiſit hoīem tēptari ſciēs eumcaſurum.Reterea queri ſolet.Tēptari patit̉ hoīeꝫ deꝰ vt mereaturFit malꝰ hocipſo. iuſtis meritū cumulaturQuare ꝑmiſit deus. a nobis dubitaturContulit huic dn̄s p̄claram cognitionemSed caſus ꝓprij neſciuit conditionemDiſtinctio. xxiiij.Degr̄a hoīs ⁊ potētia ante caſumUnc diligenter inueſti.Stare ꝑ arbitriū ꝓpriū pͥmꝰ potuiſſet.Sed vitādo malum tūc qͥcqͣꝫ nō meruiſſetNā qͥd ad hoc traheret. ꝓ certo n̄ habuiſſetCū nunc tēpteris. mala nūc vitādo mereriInfima ꝑs anime. nobis ſerpente notat̉Altera ſit mulier. ſꝫ vir ſuprema vocaturTriplex ꝑs anime tribꝰ his tibi ſignificat̉Scito ꝙ tribꝰ his peccatum ꝑficiaturSerpens delectat. mulier vult. vir viciat̉Diſtinctio .xxv.Redit ad liberi arbitrij conſiderationem⁊ ponit̉ diffinitio liberi arbitrij.Am vero ad propoſitum.Prauis ſiue bonis vos arbitriū teneEſſe volūtatꝭ ꝯſenſū ſeu rōnis(atis.De cōtingenti ſolum ſit ⁊ aduenienti.
Non de p̄ſenti vel p̄terito remanentiFactus homo cecidit. reparat̉ glorificaturEx his arbitrium. diſtincte quadruplicat̉.Atqꝫ modis alijs ſi diſcernas variaturSed ꝑ peccatū valide modo debilitat̉Ad mala quotidie cū ꝓnior efficiaturDiſtinctio. xxvj.De gratia oꝑante ⁊ cooperante.Ec eſt gratia operans.Gr̄a p̄ueniēs in te bn̄ velle lucraturDatqꝫ ſubſequit̉. volitū quod perficiaturSic noſtꝝ velle diuino rore rigaturUelle qd̓ in nobis. ad velle bonū moueat̉.Gratis pͥma datur. gratū facit illa vocaturQua formata fides in nobis inueniat̉Ꝙ preit ⁊ ſequit̉ vnum donum reputatur.Sed duplex actꝰ. duplici ſub voce notat̉Eſſe bonū. magnū mīmū. mediūqꝫ ſciaturSub medio vero libertas contineaturDiſtinctio. xxvij.Quid ſit virtꝰ ⁊ qͥd ſit actus vel opusIc videndum eſt.¶ ¶Uirtꝰ informat aīam. deus hāc oꝑat̉Et iuuat arbitriū. bonus actus vt eliciat̉Ex quibꝰ adiunctis. bonꝰ affectꝰ generaturGratia nō meritū fertur licet hac generet̉Nemo fide. fidei tamē actu quiſqꝫ mereturA multis virtus. animi motus ꝑhibeturDiſtinctio. xxviij.Predicta repetit vt alia addat definitiuāaſſignatōꝫ ponēs d̓ gratia ⁊ libero arbitriocontra pelagianos.D vero inconcuſſeGr̄a nō ꝓprijs meriꝭ dat̉ aut adhibet̉.Que niſi p̄cedat nullus ꝓ poſſe meret̉Diſtinctio. xxix.Utrū hō an̄ peccatū eguerit gratia operāte ⁊ cooperante.Oſt hec ꝯſiderandum. vtrū homo.¶ Gr̄a ſi deſit. nec adam quicqͣꝫ meruiſſꝫAnte ſuū lapſum. cum virtutes habuiſſetHic vbi peccauit virtutibꝰ expoliaturHis amor ⁊ p̄ſens tribulatio ſignificeturAbſqꝫ quibꝰ quiſqͣꝫ requiē non ingrediet̉/Uſi ſi ligno vite perſepe fuiſſent.Uiribꝰ ⁊ vita longeua plus viguiſſent.Raro ſumpſerūt. citiuſqꝫ mori potuerunt.Diſtinctio. xxx.Ꝙ ꝑ adā pctm̄ ⁊ pena trāſijt in poſteros.N ſuꝑioribꝰ inſinuatū eſt licet ex ꝑte.