Sententie ſententiarū
Lex noua cū veteri ꝓbat iſta iubetqꝫ teneriꝘ tres ꝑſone. deus eſt vnus rationeDiſtinctio. iij.Incipit on̄dere quō ꝑ creata poterit creator cognoſci.Poſtolꝰ namqꝫ ait.Sūmꝰ plaſmator ꝑtī ꝑ plaſma videt̉In qͦ cūctipotēs. bonꝰ ⁊ ſapiēs ꝑhibet̉Sunt etenī res que pondꝰ retinēt ſpēſqꝫErgo creatura. licet īperfecta figura.Lumē diuinū. docet vnū credere trinūMēs memīt. ſcit. amat. trinūqꝫ ꝑ hͦ t̓a claātDiſtinctio. iiij.Hic querit̉ vtꝝ cōcedendū ſit ꝙ deꝰ ſe genuerit.Ic oritur queſtio.☞ Ꝙ deꝰ ip̄e deū genuit. ſane teneamꝰSꝫ ꝙ genuit aliū ve deū reprobamusA patre filiꝰ eſt alter ſi diſcutieturAſt a patre deo. genitus nō alter habet̉.Sunt tres ꝑſone. deꝰ vnicus. ⁊ deꝰ vnus.Eſt tres ꝑſone. ſic credas ex rationePatrē nō alium genuiſſe deū referamusPerſonā genuit aliā. nō hoc dubitamus.Diſtinctio. v.Hic querit̉ an pr̄ genuit diuinā eſſentiaꝫ.vel ip̄a filiū. an̄ eſſentia eſſentiā genuit. velip̄a nec genuit nec genita eſt.Oſt hec queritur.Eſſen. diuinā pr̄em genuiſſe negamꝰEt qd̓. d. natū genuit. vl̓ ſe reprobamusPer. d. diuinā naturam ſignificamus.Diſtinctio. vj.Utrū pr̄ genuerit volūtate filiū an neceſſitate. ⁊ an̄ volēs vel nolēs ſit deꝰ.Reterea queri ſolet.Dic genuiſſe pr̄eꝫ nll̓o ſibi vim faciēteNec p̄eūte tn̄ ſibi velle vel adueniente.Diſtinctio. vij.Hic q̄rit̉ an pater potuerit vl̓ voluerit gignere filium.Ehis queri ſolet.Et voluit pr̄ ⁊ potuit natū generareNec voluit ſed nec potuit natꝰ generareAltera ꝓprietas ſic ⁊ vnica parqꝫ poteſtasQua generare pōt pater ⁊ natꝰ generatur.Nec pr̄ hͦ maior. natꝰ ve minor referat̉.Diſtinctio. viij.De ꝓprietate ⁊ incōmutabilitate ſimplicitate diuine eſſentie.Unc de veritate.Aper ſe ſtādo deus eſt ſubſtātia ꝟe.
Non a ſubſtādo. cū nullo poſſit egereNō ꝑmiſcet̉. hinc ſumme verꝰ habet̉Cū nec mutet̉. immobilis eſſe ꝓbeturSimplicitas ſūma ſoli ſūmo ꝓprieturDe quo nō ꝓprie dicent̉ cathegorieTemporibꝰ verbi duratio ſignificat̉.Que nō incepit ⁊ ſemꝑ cōtinuaturNā ſimplex eſt ſic idē qd̓ habet qd̓ ⁊ hoc eſNec pater. f. fertur ad patrē vero refert̉Diſtinctio. ix. De diſtinctiōe ꝑſonaꝝUnc ad diſtinctionē¶ Eſt aliꝰ flatꝰ. aliꝰ pater ⁊ generatusSed ſi dicet̉ aliud pr̄. hoc reprobet̉Per neutrū natura tribꝰ cōmunis habet̉Per neutrūqꝫ genꝰ eſſentia ſignificat̉Ꝙqꝫ coeterne ſint ꝑſone referet̉Filius eſt natꝰ ſemꝑ. cū perficiat̉Naſcit̉ ⁊ ſemꝑ. quoniā durare ꝓbaturDiſtinctio. x.Hic de ſpūſcō agit̉. ⁊ pͥus ꝙ ſit amor pr̄is⁊ filij dicitur.Unc vero poſt fil¶ ¶ Ut ꝓprie natꝰ ſapīa ſūma vocaturIngenito ſimul ⁊ genito cōmunis habeSpūs hinc merito dilectio ſūma vocet̉Diſtinctio. xj.Ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝓcedit a patre ⁊ filio.¶ Ic dicendum.Flamen ab īgenito ꝓcedere n̄ duEt ſimul a genito. licet a grecis reprobeDiſtinctio. xij.Utrū ſpūſſanctꝰ pͥus vel pleniꝰ ꝓcedatpatre qͣꝫ a filio.Tem querit̉ cū ſpūs.Ne pͥus a pr̄e ꝓcedere ꝑ neuma piꝘ pͥmogenito ſeu pleniꝰ. h̓ remouTempore vel cauſa vel origine ſuſcipiet̉.Hac in parte prius aliter pr̄ auctor habetEque pneuma quoqꝫ ſit ꝓcedēs ab vtroqꝫDiſtinctio. xiij.Quare ſpūſſanctꝰ cū ſit de ſubſtātia patnō dicat̉ genitꝰ vel filiꝰ. ſꝫ tm̄ ꝓcedere.Oſt hec cōſiderandum.Ingenitū flatū n̄ dices aut generatū.Nā patrē geminū faceres. natū qͦꝫ binūEt nō eſt natus ꝓcedens a patre flatus.Nā ſi ſic eſſet amboꝝ filius eſſetEt ſi ſic fieret patrē matrēqꝫ teneretSpūs ingenitus qꝛ nō genitus referat̉Et pͥuatiue pure tunc accipiat̉Omne vel ingenitū vel factū vel generatuDe facto nato diſtinguas atqꝫ renato