Fo.XXXII
alteriꝰ nature eſt. gͦ ꝑ artē. cū nō ſit aliꝰ modus emanādi nobilis qͣꝫ ꝑ naturā vl̓ ꝑ artēſiue ex volūtate. ⁊ ars illa nō eſt extra ipſumgͦ eſt agens ꝑ artē ⁊ volēs. gͦ neceſſe ē vt habeat rōnes exp̄ſſiuas. Si em̄ dat formamhuic rei. ꝑ quā diſtinguit̉ ab alia re. vel ꝓprietatē ꝑ quā diſtinguit̉. neceſſe eſt vt habeatforma ydealē. imo formas ydeales. Sic eīin pl̓ali vocant̉ a ſanctis. Itē qꝛ ē cauſaꝯſeruās. eſt dux gubernās. Preeſt eī ad dirigendū om̄es actꝰ ẜm ꝙ gubernabiles ſūtnō ſicut artifex domū dimittit ſꝫ res cōſeruat ⁊ dirigit. Iō habet apud ſe normas directiſſimas. Nec eſt idē modꝰ vt creat̉a manat a creatore ẜm formas expreſſiuas ⁊ ẜmꝙ a mēte diuina emanāt regule ẜm directōnem eternaꝝ regulaꝝ. Itē qꝛ doctor eſt ip̄edocet infallibilit̓ ⁊ certificat. ſic ꝙ impoſſibile eſt aliter ſe hr̄e ẜm ſnīam oīm doctorū.Chriſtꝰ eſt doctor internꝰ. nec ſcit̉ aliqua veritas niſi ꝑ ip̄m. nō loquēdo ſic̄ nos. ſꝫ interius illuſtrādo. ⁊ iō neceſſe eſt vt habeat clariſſimas ſpēs apud ſe. nō tn̄ ab alio accipitIp̄e em̄ intimꝰ eſt om̄i aīe ⁊ ſuis ſpeciebusclariſſimis refulget ſuꝑ ſpēs intellectꝰ nr̄itenebroſas. ⁊ ſic illuſtrant̉ ſpēs ille obtenebrate. admixta obſcuritate fantaſmatū. vt ītellectꝰ intelligat. Si em̄ ſcire eſt cognoſcere rē alit̓ impoſſibile ſe hr̄e. neceſſariū eſt vtille ſolꝰ ſcire faciat qͥ veritatē nouit ⁊ habetin ſe veritatē. Itē eſt ius rectiſſime remuneratiōis ꝑ leges iuſtiſſimas. Si gͦ iuſte p̄miat. neceſſe eſt vt habeat leges iuſtiſſimasLoquit̉ gͦ ſcriptura de ip̄o vt eſt exēplar. vtoīs creatura viuit in formis eternis. Io. j.Qd̓ factū eſt in ip̄o vita erat. Uiuit autē ꝑcognitionē ⁊ amorē. ⁊ qͥ hͦ negat. negat p̄deſtinationē eternā. Nā ab eterno nouit decreaturā ⁊ amat eā. qꝛ p̄parauit eā gl̓e ⁊ gr̄eItē habet normas directiſſimas. Apl̓usHeb̓. viij. ⁊ Hiere. xxxj. Dabo leges measin viſceribꝰ eoꝝ ī corde ſuꝑſcribā eas. Superſcribit em̄ pͥmo in natura. Scd̓o in īduſtria ſeu in ꝓgreſſu. Tertio in gr̄a. Quartoin gl̓ia. In qͦcūqꝫ ſtatu dat normas ſuas. gͦneceſſe eſt vt ī ſe habeat eas. Itē qꝛ eſt luxilluſtrās ſapīa. eſt em̄ ſpecioſior ſole. qꝛ licetſol habeat rōnem radiādi. nō tn̄ ſpēs ī ſe deſcriptas habet. ⁊ iō illud exēplar eſt pulcriqꝛ cū hoc ꝙ lucet hꝫ ſpēs claras. Itē ē iusſe iudicās. Apoc̄. xx. Libri aꝑti ſunt ⁊ aliꝰliber apertꝰ eſt .ſ. liber vite ⁊ liber ꝯſcīe. Per
librū vite habet aīa viuere ⁊ iudicare. ⁊ ſi liber ꝯſcīe ꝯcordat cum libro vite. approbatur. Si autem diſcordat. reprobatur. Unde psͣ. cxxxviij. Imꝑfectu meū videruntoculi tui. ⁊ ī libro tuo om̄es ſcribent̉ .i. manifeſtabunt̉. ſcripti nō de nouo ſcribūt̉. Inhoc libro ſcribent̉ om̄es leges eterne. Deꝰergo ē exēplar eternū. ⁊ hec eſt fidei q̄ creditdeū eſſe ꝯditorē reꝝ ⁊c̄. Et ſuꝑ hͦ fert̉ ſpeculatio vt ſit ars p̄ſtantiſſime repn̄tās Hecaūt ars ⁊ eſt vna ⁊ multiplex. quō aūt hͦ eſſepoteſt videri nō pōt niſi veniat illuminatōa mōtibꝰ eternis. ⁊ tūc turbabunt̉ inſipientes corde ⁊ ſtulti. Oportet em̄ alte ſentire d̓deo. Eſt aūt multiformis. qꝛ multa rep̄ſentat ⁊ certitudinalit̓. Un̄ meliꝰ video me indeo qͣꝫ in meip̄o. Eſt tn̄ ſūme vna Ad hocnotandū ꝙ cauſa pͥma eſt pͥma ⁊ immediata. qꝛ pͥma. iō nihil habꝫ ab alio ſꝫ oīa ab eaEt eſt īmediata qꝛ cauſa īmediata nobilioreſt mediata. Quia gͦ pͥma. iō potētiſſima. gͦmulta pōt. Itē qꝛ īmediata. iō eſt actualiſſima. qꝛ cauſa īmediata in actu eſt. etiā actualiſſima eo ꝙ īmediata. qꝛ actꝰ immediatiorqͣꝫ potētia. nō aūt eſt actualiſſima ẜm efficientiā ſiue ẜm actū extrinſecū qꝛ nō ſtatim facit qͥdqͥd poteſt. gͦ eſt actualiſſima ẜm actūintrinſecū qͥ eſt dicere. Un̄ ab eterno dixithoc faciendū. ⁊ hͦ in tꝑe fit. hec cauſa eſt qꝛ ēvna ⁊ ſūme ſimplex. ⁊ ī eo ꝙ ſūme ſimplex. ēinfinita. qꝛ ꝟtus vel cauſa qͣꝫto magꝭ vnita⁊ ſimplex. tāto magꝭ infinita. nō qͥdē diſtenſione molis ſꝫ ꝟtutꝭ. Hec eſt lux inacceſſibilis. ⁊ tn̄ ꝓxima eſt aīe. ſūme etiā plꝰ qͣꝫ ip̄a ſibieſt. Eſt etiā inalligabilis ⁊ tn̄ ſūme intima.Hoc aūt videre nō eſt niſi hoīs ſuſpenſi vltra ſe in alia viſione. ⁊ qꝛ volumꝰ videre ſimplici intuitu quō illa ars eſt vna ⁊ tn̄ multiplex. qꝛ immiſcet ſe fantaſia cogitare nō poſſumus quō infinita ſit niſi ꝑ diſtenſionē. etideo videre nō poſſumꝰ ſimplici intuitu niſi ratiocinādo. qꝛ ergo illa ars eſt cauſa. ſeqͥtur ꝙ in illa arte eſt rep̄ſentatio cauſabiliuꝫcauſaliter qꝛ ratiōes ille cauſe ſunt. Iō ſuntin cauſante. ⁊ hinc eſt ꝙ cauſe ſunt ꝯtingentium infallibiliter. Qd̓ em̄ cōtingēs eſt. infallibiliter rep̄ſentat. expͥmit em̄ modū quiaccidit infallibiliter in re. quia ẜm ꝙ in ſe ⁊apud ſe eſt exprimit. Uera em̄ eſt ꝯtingētiaa ꝑte rei. ita ⁊ infallibilitas ex ꝑte dei. Iteꝫmutabiliuꝫ immutabilit̓. materialium immaterialiter. qꝛ ille rōnes nō ſunt materia