Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
XXXv
Einzelbild herunterladen
 

Luminaria eccleſie

Eſt aūt duplex ſpeculū trinitatis. Unūintellectuale. qd̓ fac̄ intelligere noīna dictade deo intellectualia. Secundū eſt magismateriale. qd̓ fit ꝑ noīa trāſſumptiua. Prima ſpeculatio eſt ꝙ intelligētia ꝑ fidē eleuata dicit deū eſſe trinū ⁊ vnū ꝓpter quattuorq̄ ſunt in diuīo eſſe. ſꝓpter ꝯditionē ꝑfectionis ꝓpter ꝯditionē ꝓductiōis. ꝓductiue diſfuſionis. diffuſiue dilectionis. ⁊ vnū ſequit̉ex altero. Eſt em̄ ibi ſup̄ma ꝑfectio. ex qͣſic primū pͥncipiū habet ꝑfectiōꝫ originisordinis. indiuiſionis. Eſt aūt origo originans ꝑfectior qͣꝫ nō originās. ⁊ ꝑfectior eſtorigo originās originantē. qͣꝫ originās nōoriginantē. Ergo ſi ibi eſt ꝑfecta origo. neceſſe eſt eſſe pr̄em ꝓducente. filiū originātē.⁊ ſpm̄ſcm̄ originatū. Itē a ꝑte ordinis ſic.Ubi eſt ꝑfectꝰ ordo. ibi eſt rō principij. medij. ⁊ vltimi. alioqͥn inordinatio accideret īdiuinis. ſic̄ ſupra dictū eſt. Oportet gͦ ꝑ rationē ordinis. vt ſic̄ ibi tres ꝑſone ſunt ex ꝑteindiuiſiōis. ſic neceſſe eſt ibi eſſe indiuiſionēalioqͥn reduceret̉ a ꝑfectione ⁊ ab vnitate.Eſt em̄ indiuiſio vnitas. Unitas aūt eſt inpͥncipijs ⁊ pͥncipiatꝭ. in vniuerſalibꝰ ⁊ particularibꝰ. in volūtate ⁊ natura. Unitas inpͥncipijs eſt ſimplicitatꝭ. in cōpoſitꝭ ſiue pͥncipiatis totalitatꝭ ſeu plenitudinis. in vniuerſalibꝰ cōformitatꝭ. in particularibꝰ īnumeroſitatis. in voluntate vnanimitatis.in natura inſeparablitatis Unitas ſimplicitatꝭ in pͥncipijs eſt defec tua quia licetqd̓libet pͥncipiū ſit ſimplex. nō tn̄ de ſe ſufficens eſt ad aliud ꝓducēdū ſine alio principio. Itē vnitas totalitatꝭ ſiue plenitudīsin pͥncipiatꝭ deficit. qꝛ nō ē ex ſe nec ſimplexItē vnitas in vniuerſalibꝰ deficit .ſ. ꝯformitatis. qꝛ numerat̉ cū alia. Et licet eſſentiavniuerſalis ſit in pluribꝰ. numerat̉ tn̄ in ill̓.Itē vnitas ī indiuiduis deficit. qꝛ cū materia numerat̉ forma. Itē vnitas volūtatis deficit. qꝛ nō ita ꝯiūgunt̉ aīmi. qͥn ſeparari poſſunt ꝑ diſcordiā. Itē vnitas inſeparabilitatꝭ in natura ī deo ponenda eſtItē in pͥmo eſſe eſt rō ꝑfecte ꝓductionis⁊ ꝓductio ſil̓is ⁊ diſſimilis. eqͣlis ⁊ ineqͣlis.ꝯſubſtātialis ⁊ eſſentialit̓ differētis. De neceſſitate. ſi eſt ꝓductio diſſimilis. p̄intelligitur ꝓductio ſil̓is. qd̓ ſic ptꝫ. Simile habetſe ad diſſimile. ſic̄ idē ad diuerſum. ſic̄ vnūad multa. de neceſſitate tn̄ idē p̄cedit diuerſum. ⁊ vnū multa. gͦ ꝓductio fil̓is. ꝓductiōꝫ

diſſimilis. Sꝫ creatura ꝓducit̉ a primo ineſſe. ⁊ eſt diſſimilis. gͦ de neceſſitate ꝓducit̉ſimile. qd̓ eſt deꝰ. Itē ẜm Boeciū inequalitates oriunt̉ ab eqͣlitate. Si gͦpducitur adeo qd̓ eſt ineqͣle .ſ. creatura. neceſſario p̄cedit ꝓductio eqͣlis. qd̓ eſt deꝰ. Itē ſi ꝓducit̉a deo eſſentialit̓ differēs. neceſſario ꝓducit̉ſubſtātialit̓ idē. Quia aūt aliqn̄ extrinſecūeſt intrinſecū in illis q̄ habēt intrinſecum⁊extrinſecū. vt patet. qꝛ v̓bū dicētis extrinſecū p̄cedit mētis cōceptꝰ intrinſecꝰ. gͦ ſimilit̓a ſubſtātia eterna differēs nō manat niſipducat̉ ſubſtātialit̓ idē. Ergo in deo pͥus eſtꝓductio ſimilis. equalis. cōſubſtātialis. qͣꝫdiſſimilis. ineqͣlis. eſſentialiter differentis.Sꝫ qͥd dices. Nunqͥd intelligēdo pͥmūeſſe vnū ſuppoſitū vt gētiles. adhuc intelligūt ſub̓am. virtutē. ⁊ oꝑationē gͦ ſi ita ē. nōintellecta trinitate vel emanatōe. eſt intelligere ꝓductionē. Rn̄deo. Intellectꝰ dupleeſt. ꝑfectꝰ ⁊ plenꝰ. ⁊ plene reſoluēs. Et tali ītellectū nō eſt intelligere. Secūdꝰ eſt ſerplenꝰ. ſic intelligere ſe miplene poteſt intctus creatꝰ. ſic ꝙ reſoluat in plura. que ī d̓oſunt vnū. aliter nō Itē tertia ratio ſpecili eſt. qꝛ in deo eſt ratio ꝓductiue diffuſiōiSic illud eſſe ſumme bonū eſt. gͦ ſūme diffundit ſe .ſ. triplicit̓. diffuſione actualiſſimaintegerrima. vltimata. vel vltimatiſſimaQuia actualiſſima ſꝑ eſt. ſꝑ fuit. ſꝑ erit. ſemper genuit. ſꝑ generat ſꝑ generabit. Hocn̄poteſt hr̄e creatura ꝙ ſꝑ ſit. ſꝑ fuerit. ⁊ ſꝑ futura ſit. gͦ neceſſe eſt vt emanet eternus.Itē integerrima nō eſt hec diffuſio in creatura. qꝛ deꝰ nō creat totū decorē exēplariscreature. Un̄ hͦ nō dat̉ niſi generādo filiūUn̄ om̄ia inqͥt filiꝰ q̄ habet pater mea ſumhoc nō dicit aliqͣ creatura. Itē hec diffuſio eſt vltimata vt det ꝓducēs qͥcqͥd poteſtCreatura aūt reciꝑe nō pōt qͥcqͥd deꝰ darpoteſt. Un̄ ſic̄ punctꝰ ad linea nihil additūetiā mille millia pūctoꝝ. Sic bonitas creature bonitati creatorꝭ nihil addit. quiarnitū infinito nihil addit. Ergo neceſſe e phec diffuſio ẜm totū poſſe ſit ab aliqͦ qd̓ omni creatura maiꝰ cogitari poteſt. ⁊ etiaꝫ ipcreatura maior ſe cogitari pōt. Sed i ſp̄ductio eſt ſicut in pr̄e eſt. Si ergo prehil maiꝰ cogitari poteſt. gͦ nec filio. Si pater etiā vltimata diffuſione nō ſe diffunaꝫret. ꝑfectꝰ nō eſſet Quarta diffuſio eſt perationē dilectōis. neceſſario oportet ꝙ vi