Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCCXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

De decem preceptis

Octaua plaga ē locuſtaꝝ que cōederūt oēm herbā virentē. Iſta ꝑcutitur mendax qui dentibus ⁊ labijs veritatē ꝯmaculat. pͣs. Cor eoꝝ vanū ēNona fuit tenebraꝝ. ⁊ hec ē plagacupidoꝝ. qꝛ nihil adeo excecat hoīemſicut cupiditas. exenia ⁊ dona excecātoculos ſapientū: et mutāt verba iuſtorum. Cupiditas eſt ſicut fumꝰ fetidusqui totū excecat Iudas cupidꝰ filiuꝫdei vendidit. Auaro enī nihil ē ſceleſtius: aīam ſuam venalē habet ꝓiecitintima in vitā ſua Decīa plaga fuit mors ꝓgenitoꝝ. et iſta eſt carnaliūIſta ꝑcuſſus eſt eſau. Apꝰ. Ne quisinter vos fornicator ſicut eſau ꝑdatpͥmogenita ſua Carnalis concupīa abſtulit nobis nobilē generatōem: quaoēs naſcēmur innocētes ⁊ hēdes ꝑadiſi. Concupīa carnalis facit nos naſci in morte et culpa. et facit nos ꝑdēius pͥmogeniture. qͦd figuratū ē gen̄.vbi dicit ꝙ ruben pͥmogeītꝰ iacob ꝑdidit ius primogeniture: qꝛ cōcubuitcū cōcubina pr̄is ſui et maculauit ſtratum eiꝰ. Et ioſeph qͥ caſtiſſime vixit īegypto. meruit eē prīceps fr̄m ſuoꝝPtꝫ mō ꝙ oēs tranſgreſſores legisꝑcutiūtur plagis iſtis Sed quis liberabit nos a plagis iſtis. certe vnꝰ ſolqͥ venit ꝓpter iſtas plagas amouēdasſcꝫ xp̄s qui x. condeſcenſiones fecitnobis ꝯͣ decē plagas. qͦd figuratur ī libro ℟. vbi d̓r ꝙ ſol retroceſſit decemgradibus ꝑ quas ſignātur deceꝫ condeſcēſiones filij dei ad hoīeꝫ Prīa cōdeſcenſio qͣ dn̄s condeſcendit hoī eſtvſqꝫ ad carnē. hic ē primus gradusquo retroceſſit ſol Secūda condeſcēſio ē ad mortalitatē Tercia ad ncītatē noſtrā. qꝛ famem ſitim frigꝰ paſſuseſt Quarta ad pauꝑiem. q egenꝰ ſcūseſt non hn̄s locū ad queꝫ declinaret.Quinta vſqꝫ ad tētationē qn̄ ꝑmiſitſe tentari: in hoc portauit infirmitatē

noſtrā Apꝰ. Nō hēmꝰ pōtificē qͥ nonpoſſit cōꝑati infirmitatibus nr̄is tentatū ꝑ oīa ⁊cͣ. Sexͣ ad corꝑis laſſitudinem et laborē Septīa vſqꝫ ad mentꝭ.anxietatē Mat. cepit ieſus pauere ettedē. et dixit triſtis ē a. m. vſ. ad mor.Octaua. condeſcenſio fuit vſqꝫ ad crucē. et hoc fuit mirabile Nona vſqꝫ admortē. Decīa fuit ad carcerē infernalē Iſte ſunt decē condeſcēſiones. qͥbꝰd̓s condeſcēdit hoībꝰ Sed qͣre cōdeſcendit ad carcerē infernalē̄. certe vt īſanguīe teſtam̄ti educe̓t de carce vīctūin tenebris in vmbra mortis. xp̄s enīꝑ ſanguinē crucis nos liberauit ⁊ reduxit de morte ad vitaꝫ ⁊ de tenebrisad lucē Debemꝰ mō reſurgere ad nouā vitā: et ſicut xp̄s reſurrexit a mortuis. ſic et nos ī nouitate vite ambulemꝰ. xp̄s liberauit nos de manu pharaonis: ⁊ introduxit nos in terrā repromiſſiōis et in ſignū eiꝰ manducat̉mō paſcha: qꝛ mō liberati ſumꝰ: et id̓odebemꝰ celebrare paſcha. cras demusfacere trāſitū: et inchoare nouā vitaꝫet non redire in egyptū Nullꝰ ſit falſꝓditor Iſta t̓a ſunt neceſſaria cuilibꝫpenitenti .ſ. ꝙ diſpliceat ſibi pctm̄ ſuūet ꝑatꝰ ſit cauere de pctō cū adiutorioſpūs .ſ. et ꝙ ꝑatus ſit ſatiſfacere ꝓ modulo poſſibilitatis ſue et ꝓponat nunqͣꝫ peccatum iterare. pͣsͣ. Multiplicate ſunt infirmitates eorum. poſtea accel. Dc̄mꝰ itaqꝫ mō celebrare paſchavt cū xp̄o ꝑueniamꝰ ad eternam refectioneꝫ. Quā nobis et vobis preſtaredignetur xp̄s filius dei Amen.Expliciunt ſermones de decem mandatis: quos ſcūs Bonauentura de ordīe fratrū minoꝝ pariſius predicauitad clerum.