¶ De decem prereptis
ece .i. preceptis ¶ C Cxxviij
nō habebat quid comedere niſi fabasmalas: et ſemꝑ in conuiuio ex pellebatur a domo: quadam die fuit famelicꝰet venit ad domū ⁊ pecijt cibum. ⁊ date ſunt ei fabe male: et expulſus eſt adomo. tunc illa dixit marito ſuo Mōpoſſumus comedere in pace: vade adarcam ⁊ accipe caponē coctum. ⁊ cumaperuit arcā: mutatus eſt capo in bufonem: qͥ ſaliens ad faciem eius ponebat duos pedes ad mentū: et duos ſupra frontem: et operuit totam faciemet nō fuit medicus qui ſciret eā amouere: tandem venit quidā qui fecit tenellas quaſdam: et dixit ꝙ eū amoueret: tunc buſo aſpexit eum tam horribili vultū: ꝙ ille cecidit in terram: etamplius non audebat quid facere: etnullus fuit qui ſciret apponere cōſiliūſꝫ mala morte mortuus eſt. ¶ Patetmodo p̄ceptū ⁊ promiſſū qͦd ꝓmittit̉On occides: nō furaberis: nōfurtū faciēs. p̄s. Non confundar cū ꝑſpexero ī oī. m. t. Ia.dicit Qui tota legem ſeruauerit: offēdit aūt in vno fcus eſt omniū reus.non qꝛ pro vna tranſgreſſione tm̄ punietur pēa ſenſus: ſicut pro tranſgreſſione oīm: ſed punietur tātū pena dani: non tamen ita acriter pro vno ſicut pro omnibus. Ideo ſi quis vultꝑtingere ad vitā eternam oꝫ ꝓſpiciat in omnibus mandatis dei corde etoꝑe: et ideo dixit Si ꝑſpexero .i. ſi ꝑfecte inſpexero et cōſiderauero Et iuxͣhoc. ego non timebo confundi. Noneſt magnum confundi in preſenti: ſedconfundi eternaliter: hoc debemꝰ abhorrere Sed nō poſſumus euadereiſtam confuſionem: niſi ꝑſpiciamus īomnibus mandatis dei. Ideo in principio ⁊cͣ Non occides ⁊cͣ. Dicebaꝫ qͦdmandata dei diſtinguebantur in duas tabulas In prima continent̉ mandata ẜm legē iuſticie: ordinantia nos
ad trinitatē. qua continentur tria mādata. ẜm tria appropriata tribꝰ ꝑſonisIn ſecunda tabula continentur mandata ordinātia nos ad ꝓximū: et hocẜm duplicem ꝑteꝫ iuſticie: ſcꝫ in noīeet beneficentie. Reducitur aūt totaiuſticia ad tria: qꝛ deo debemusᵉ exhibere debitam reuerentiam: ꝑ orōnemconfeſſionem et ſatiſfactionem. Patri debemus ex hibere reuerentiam: ⁊alijs omnibus in noticiā Dictuꝫ ē detribus mandatis que nos ordināt addeum Dictuꝫ eſt etiam de quarto mādato qd̓ accipitur penes ꝑtem iuſticieque ē beneficētia ī quo precipit̉ ꝙ debemꝰ exhibere honorē patri ⁊ matriSequitur de ſex alijs mandatis q̄ꝑ tinent ad innocentiam Nocet autēquis proximo ſuo tripliciter ꝑuerſitate. ſcꝫ oꝑis falſitate ſermonis: et ī ꝓbitate volūtatis. et ꝓpt̓ hoc legiſlatorpͥmo prohibet nocumentū qͦd prouenit ex ꝑuerſitate oꝑis Peruerſitaſ ātoꝑis qua quis iniuriatur alij ē t̓plexaut enim quis iniuriatur. alij in ꝓpriaperſona: aut in contuncta. aut in tꝑaliſubſtantia: et ẜm hec tria mandata q̄ꝑtinent ad innocētiam In primo prohibetur nocumentum in ꝓpria ꝑſonaibi Non occides. in ſecundo in ꝑſonaconiūcta ibi Non mechaberis. in tertio nocumentū in ſb̓a temꝑali ibi Nōfurtum faciēs. Primo dico cū dicitNon occides Prohibet̉ ira prorumpens ī iniurias ꝑemptiuas vite naturalis ſiue ſb̓alis ⁊ vite incolumīs: ⁊ vite honorabilis Natura enim appetitqͦd melius eſt: et ideo non ſufficit ſibiꝙ habeat vitam ſtantem: imo cū hocvult vitam ſalubrem ⁊ incolumē: ergo in iſto mandato non occides: legiſlator prohibet iras prorumpentes ininiurias vite naturalis Secundo ininiurias vite incolumis. ſcꝫ qn̄ fit iniuria ꝑ verbera vel vulnera Tercio
X iiij