¶ Sermones beati Bonauenture
ce aut ex peruerſo intellcū ſacre ſcripture. aut ex inordīato affectu carnalitatis hūane. ꝓpter pͥmū ꝓueniunt errores in ph̓is. ſicut pone̓ mūdū et̓nūet hmōi. ꝓpter 2ᵐ ꝓueniunt erroresin hēticis qͥ male ſentiūt de trinitateet ſpū ſ. ꝓpter terciū ꝓueniūt erroresin epicuris qͥ dicūt n̄ aliā vitā eē niſiiſtā In t̓cio ꝟbo. neqꝫ ſil̓itudinē eoꝝq̄ in celis: ꝓhibēt̉ ꝑuerſe appreciationes creaturaꝝ: et circa hͦ dcm̄ fuit ꝙoīs ꝑuerſa appreciatio creaturarum.aut ē ratiōe ſublimitatis: aut ſuſtinētie: aut rōe delectationis. pͥº mō ē idolat̉a ſuꝑboꝝ. 2º auaroꝝ. 3º laſciuorum.Iſta dcā fuerūt de pͥmo mādato. Mōdicebā ꝙ ē tripex idolat̉a: pactionesdemonū Suꝑſticōes adīuētiōis errorū: et ꝑuerſe app̄ciatiōes creaturarūIn pactionibꝰ demonū ē ſumma oīmvicioꝝ ⁊ radix oīꝫ maloꝝ Ex his t̓bꝰidolatrijs ꝓcedūt oēa fl̓itates ⁊ pactide ordinatiōes qͥbꝰ miſe̓a aīa ſb̓ijciturdemonibꝰ: vnde in apoc: ex ore draconis ⁊ p̄ſeudo ꝓph̓e beſtie: ꝙ proceditmittet̉ ī ſtagnū ignis ⁊ ſulphuris. perdraconē ſignificant̉ pactiones dē̄onūPer pſeudo ꝓph̓am ſuꝑſtitioſe adinuencōes erroꝝ Per beſtiā ꝑuerſe app̄ciacōes ereaturaꝝ. et oīa iſta ꝓhibēt̉in pͥmo mādato. Et ſic̄ deꝰ ī pͥma creatione qͦdāº oīa ꝓduxit. ſic in pͥmo mādato oīa mala ꝓhibet: licet ad maiorēexplanationē plura pōat mādataO bmiſi dice̓ ꝙ iudei īſultāt nob̓ ꝙ nō ſeruamus mādatū illud: et īponūt nob̓ꝙ illd̓ trāſgredimur In iſto mādatocōtīet̉ Nō hēb̓ d̓. ali. Nō fa. ſcul. neꝫſil̓itudinē ⁊cͣ. De pͥmo verbo dicūt ꝙd̓t dn̄s Audi iſrael d̓ꝰ tuꝰ vnꝰ ē ⁊ vosdicitis t̓nitatē pa. et fi: et ſ.ſ. Itē dicūtꝙ facimꝰ ſcul. qꝛ eccīe plene ſt̓ imaginibꝰ. De tercio ꝓhibet deꝰ adorari corꝑalē naturā Dicūt ꝙ adoramꝰ fruſtuꝫpaīs: et hͦ maxīe vid̓t̉ eis abſurd̓. De
pͥmo ꝙ dicūt ꝙ adoramus tres deos:Dico ꝙ ſi adpraremꝰ tres ꝑſonas: itaꝙ diceremꝰ ꝙ ibi eſſent tres dij: et triplex eſſentia oportēt ꝙ adoraremusdeos alienos Sꝫ nos adoramꝰ pa. etfi. et ſpi .ſ. vnū deū et vnā eſſentiā. vn̄ſic̄ videmꝰ ꝙ in hoīe ē pluralitas naturaꝝ. ſcꝫ ītellcūalis ⁊ hūana. et tn̄ eſtibi vna ꝑſona: eꝯͣ ī dīnis ē vnitas eēntie. et pluralitas ꝑſonaꝝ Dixit qͥdaꝫiudeꝰ. Uos dicitis ꝙ deꝰ filiū habetqͣre nō hꝫ vxorē Iſti iudei viliſſimeītelligūt Deꝰ pr̄ hꝫ ꝟbū ⁊ ſp̄m ſ. v̓būhꝫ ꝑ qd̓ oīa fecit. ſp̄m .ſ. hꝫ ꝑ quē omīacoẜuat. ꝟbū manat a dicēte: ⁊ ē deusde deo Similit̓ ſpūs ſcūs ſpirat̉ ⁊ q̄deꝰ ī deo Solꝰ ſpi .ſ. ē qͥ ꝓfūda cordiūſcrutat̉: et ille ē deꝰ. vn̄ hō qͥ iſta vultītellige̓ ⁊ de iſtis loqͥ: oꝫ ꝙ hēat eleuatiſſimas cogitatiōes nō pedeſtres: qꝛalit̓ n̄ p̄t ītellige̓ altiſſima de deo Qn̄ponimꝰ t̓nitatē nō ponimꝰ xp̄m puꝝſꝫ deū cū hoīe ¶ De ſcd̓o ꝙ dicūt Nōfa: ſculptile ⁊ nos ponimꝰ plures imagīes in eccīs Dico īpoſſibile ē d̓initatē ſculpi: ſꝫ facimꝰ xp̄i effigiē: xp̄i dicohūanati. ⁊ dico ꝙ eſt duplex adorō .ſ.dulie et lat̄e Adorōne dulie poſſumꝰadorare illos ī qͥbus ē ptās: ſapīa ſcītas: et ſic adoramus pͥncipes p̄latos:ſicut ī qͥbꝰ ē ptās: adoramꝰ etiā illos:qͥ excellentiā hn̄t ꝓph̓ie ſicut illos inqͥbꝰ ē ſapīa: et ſic qͥnqͣgenariꝰ adorauithely. ¶ Itē adoramꝰ ſcōs in prīa. ſic̄illos ī qͥbꝰ eſt ſcītas. imaginibꝰ ex hibeda ē adorō dulie: non inquātū ē imago vel pictura: ſꝫ rōne illiꝰ ꝙ ꝑ ipſamfignatur Soli autem deo exhibēdaeſt: adorō latrie. ⁊ in hoc ꝓhibēt̉ oēspactiones demonū ⁊ oēs ꝓphāe adinuēcōes ſuꝑſtitionis erroꝝ: ⁊ oēs peruerſe app̄ciationes creaturaꝝ ¶ Detercio ꝙ maxime abhorrēt .ſ. de corꝑexp̄i hͦ eſt ſecretiſſimū. ſꝫ mō ē ꝓmulgatum. aliquando dixerūt aliqui ꝙ non