Serinones btī bonauēture ¶ C Cx

¶ Incipiūt ſermōesde decē preceptis ſcī BonauētureI vis advitaꝫ ingredi ſerua mādata Uerba iſta ſcripta ſt̄ī Mat. et ſūt verba ſaluatoris noſtri qͥbus explicatur ſummatotius noſtre ſalutis qͣꝫtū ad duo. pͥºquātū ad premiū retributionis dineScd̓o quātū ad meritū oꝑatiōis hūane. pͥmū ibi Si vis ad vitā ingredi. 2ᵐibi ſerua mandata. Ibi rectus ordotangitur qꝛ finis mouet agentē. vt ſeerigat ad debituꝫ finē. Sequamur ergo formā illius magni magiſtri Sedanteqͣꝫ de preceptis aliqͥd dicamus. dicamus prīo de obſeruātijs p̄ceptoꝝ.p̄mittit dn̄s primo motiuū. poſtea ſb̓iungit actum aliquē ꝑ quē poſſumusdeuenire ad debitum finem ¶ Et notandum ꝙ ſunt decē que debent nosmouere ad obẜuandū mandata dei. pͥmū eſt aucͣtoritas mandantis. ſecūdūeſt obẜuationis mandatoꝝ vtilitas.terciū eſt tranſgreſſionis periculum.et quartū eſt irreprehēſibilitas mādatoꝝ Quādo ille qͥ mādat ē magne auctoritatis. et obſeruatio mandatorummagne vtilitatis: et in tranſgreſſiōeeſt ꝑiculum: et irreprehenſibile mādatuꝫ: tūc nullus pōt habere excuſationē de obẜuatione mandatoꝝ. ¶ Primo dico dꝫ nos mouere ad obſeruād̓mandata dei. auctoritas mandātis. ꝙille qui mādat .ſ. deꝰ magne auctoritatis ē. qd̓ patꝫ ex tribus Primo qꝛ ipſe ſua magna potentia nos creat Secūdo qꝛ ipſe ſua munifica beniuolētianos regit. Tercio qꝛ ipſe ſua munifica beniuolentia nos ſaluat. ¶ Prīodico ꝙ ille qui mandat obſeruari mādata dei: ē magne auctoritatis. qꝛ ſuamagna potentia nos creat. Iob Ma

nus tue fecernnt me: et in Deute. d̓rOculi noſtri viderūt oīa oꝑa magnadei que fecit vt cuſtodiatis mandataeius ¶ Secūdo ē magne dignitatisqꝛ ſua mira ſapientia nos regit. IſaieEgo dn̄s docens te vtilia: gubernāste in via qͣ ambulas. vtinā attēdiſſesmandata mea. pͣs. Seruaui mandatatua ⁊ teſt. t. qꝛ oēs vie m. in ꝯ. Tertio eſt magne auctoritatis. qꝛ ſua munifica beniuolentia nos ſaluat Un̄ inDeute. Et nūc iſrael quid petit dn̄sdeus t. a. te .n. vt timeas ipſum et diligas ipſum: et ambules in vijs eius ⁊cuſtodias mandata eius Dominꝰ quite creauit: deus qui te gubernat. tuusqui te ſaluat. Ptꝫ modo ꝙ dignitasſiue aucͣtoritas p̄cipientis dꝫ nos mouere ad ſeruandum mandata; ¶ Secundo dꝫ nos mouere obſeruationisvtilitas. In ẜuando enim mandatadei ē ml̓tiformis vtilitas: que ad tresvtilitates reducitur. Prima vtilitasē impetratio dīnoꝝ chariſinatuꝫ. Secunda ē reuelatio ſeāꝝ ſcripturaruꝫTertia ē aſſecutio celeſtiuꝫ premioꝝPrima dico vtilitas eſt in ſeruando mandata dei: impetratio dīnorumchariſinatum Unde in Iohā. Si diligitis me mandata mea ẜuate: et egorogabo ꝑa. m. et dabit vobis aliū ꝑaclytum Secūda: ītelligētia ſcāꝝ ſcripturarū. pͣs. ſuꝑ ſenes intellexi qꝛ mād̓t. queſiui Qūo perueniemus ad ītelligentiam ſcripturaꝝ docet Ge. Un̄ſuꝑ illud. diſcipuli qn̄ viderūt dn̄m ieſum xp̄m non intellexerunt: ſꝫ qn̄ loq̄batur tunc intellexerunt. dicit Gregꝭ.ꝙ audiendo dei precepta diſcipuli iſluminati non ſunt. ſꝫ faciendo ea illūinati ſunt. qꝛ non auditores legis tātūſꝫ factores iuſtificabuntur. ꝓpter hocdicit Iacobus in canoni. ſua. Eſtotefactores verbi dei non auditores tantuꝫ fallentes voſmetipſos. quia qͥ eſt