Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCCXr
Einzelbild herunterladen
 

bonorū religioſorum

Cx

ſtudeat hō placere: ⁊ ꝓximū nō ſcandalizare: vel ſcient̓ offende̓: ⁊ ꝯmittedeo: ſi hoībꝰ placeat vel diſpliceat: humiliter. ⁊ patient̓. Iuxta illud. Mihiꝓ minimo ē vt a vobis iudicer. Quibus places aſcribe ip̄oꝝ beniuolētienō tue ꝓbitati. Quibꝰ aūt diſplicesattribue tuo merito ⁊ cogita ꝙ ſi extātillo eis diſplices. ſicut exteriꝰ coganoſcere valent in te vilitatē: quid fietſi radicitꝰ proſpicerent oīa vitia ⁊ peccata ⁊ inhoneſta q̄qꝫ; mirū ſi nō eijcerent vel lapidarent te. Pro me loqͦrnunqͣꝫ tantū a fidelibꝰ deſpectus ſumſicut deſpicabilis in veritate ſuꝫ Un̄nō debeo īdignari: cū aliqn̄ deſpiciorſed mirari ⁊ reputare ꝓ beneficio deiꝙ non omnibꝰ odioſus ſuꝫ Decimūquartuꝫ capl̓mcitur: non eſt incōueniens hoc loquihoīes qd̓ tu facere auſus es. Si aūtverū nō eſt: non nocet tibi eorū oblocutio. velut ſi albꝰ eſſes ⁊ diceret aliqͥs te nigrū eſſe. quid tibi obeſſet illiꝰdicere? nihilominꝰ tn̄ eſſes qd̓ eſſes: ⁊non alius. ſi quis eſtimaret te capraꝫeſſe: cum hō eſſes. Si aūt ad primosmotus huiuſmodi aduerſitatū turbaris ⁊ inflammaris ex impatientia: reprime iram: et ſuſtine ad modicum. ſic̄qui ſuſtinet vſtionem cauterij vel ſectionem chirurgici. cogitās vtilitatēpatientie ⁊ cito ſanari incipies. ⁊ melius habere. īmo hoc ip̄m expugnare intus: ac exacerbari magne vtilitatis eſt. quia eſt purgatio peccati: vitijlima: exercitatio virtutis. meritumglorie. preparatio pacis. non coronabitur: niſi qui legitime certauit.Ancorem erga nullum ī cordeDecimūquintuꝫ capl̓mTretine: ad omnes mite cor ⁊ pacificum habere ſtude: nec pro tua offe

ſa: nec pro illius vitio aliquem aditone fias cum illo ſub ſpecie zeli parit̓vitioſus. Si non conuenit tibi eiushabere familiaritatem propter viteeius deformitatem. ſic diſpliceat tibimalum quod habet ex ſe. vt non ſit tibi bonum execrabile: quod ex naturain preſenti. vel ex gratia forſitā in futuro. Vulti enim mali: fiunt poſteaboni. quod de omnibus viuentibuseſt ſperanduꝫDecimū ſextū capl̓mUod ſi aliqͥs te odiret et detraFheret ⁊ niteretur ꝯfunde̓ ⁊ grauare ſi cū eo in ſimilibꝰ vis ꝯtenderenon vincis eum nec placas. ſꝫ prouocas. ſicut qui canē latrate minando ꝓuocat ad mordendū. qͥ ſi latratꝰ eiꝰ nōaduertendo trāſiret citiꝰ cōpeſcereteū vt abiret. Nā cū hoc intendat omnis aduerſariꝰ. vt moleſtet ⁊ ꝓuocetillū cui aduerſat̉ ſi videt te exacerbari et contriſtari. habꝫ qd̓ q̄rit: ⁊ tātofortiꝰ inſtat qūo te grauet quanto pl̓ꝰvidet valere conatꝰ ſuos ad id qd̓ ītendit. Si aūt viderit ꝙ patient̓ ſuſtines ⁊ ꝑtrāſis ac ſi non ſentias: confūdit̉ in ſe ip̄o ⁊ ꝯfringetur tumentesfluctus eius ⁊ ex indignatione quieſcit. videns ꝙ nō valet efficere qd̓ q̄rebat. vt videlꝫ te turbaret: vel certeconfuſus cōpunget̉ et corriget̉ exemplo patientie tue emēdatus. Ꝙ ſi forte obſtinatus nec corrigitur nec deſiſtit te perſequi. diſce aliquid poſſe pati pro domino. quia ille qui tibi aduerſatur grauiusⁱ torquet ſemet ip̄mqͣꝫ te. Qui autem ſe ipſum morderetet laniaret in odium tui. quid te lederet̉. immo te de ſe vindicaret. Ipſenon tu morſuum vulnera ſentiret.Ita ſentias ⁊ de illo qui odit te ſe laniat: non te. vnde tu habeto pacemtecum: et aliena malicia non tibinocebit. Ꝙ et ſi verba contu