¶ Eplā ſcī Sonauēture que eſt
vl̓ fauoēs aurasqꝫ vane gl̓e qͣi mortiferas peſtes omīo fugias toto poſſe:ſtās qͣꝫ ꝯtinuo in te ipſa: oī hora habeas te ſuſpectū. ꝙ ſi tui ip̄iꝰ victoriamfueris aſſecutus: nullus hoſtis interius vel exterius tibi nocebit.De humilitate veraTtauū eſt vt amore illiꝰ qͥ cū ſit dominꝰ oīm celeſtiū: terreſtriū: ⁊ infernorū ꝓ nobis aſſumpſit viliſſimā ſeruiformā: in ea ſubijciens ſe voluntariehominū ptāti humiliādo teip̄m oēmhoīeꝫ reputes tuū dn̄m et te veriſſime reputes ſeruū oīm et in oībꝰ circahomninē te reputes ſicut ſeruū. Sicenī tranqͥllitatē ⁊ pacē cū omnibꝰ ꝑpetuā obtinēs: ſcandalū penitꝰ ignorabis¶ De pace aīe ⁊ qūo habeturOnū: vt nihil eoꝝ tāgas q̄ te ſpūali vtilitate nō tāgūt: hoc eſt: de nullare cures vel implices te in aliquo exteriꝰ vel interiꝰ qͦquo mō vbi nō īuenis aīe tue lucrum: nec in hmōi te abaliquo implicari ꝑmittas¶ De cuſtodia ſenſuumEcimum: vt viſui atqꝫ oībꝰ corporis ſenſibꝰ oīodā cuſtodiā ponas: itavt nihil prorſus velis vidē vel audire aut tāgere. niſi vtilia aīe tue. Linguā etiā diligentiſſime reſtringas: vtnihil loq̄ris niſi int̓rogatꝰ: vel nc̄itate euidente coactꝰ: et hͦ cū reuerentiaaī et timoris dulcedine breuit̓ ⁊ ſubmiſſe ſi potes: ſꝑ deuitās ꝓlixitatemverboꝝ. eorū occaſiones iuxta poſſepreſcindens.¶ De ſolitudine ⁊ vigilijsANdecimū: vt grataꝫ ſcām ſolitudinē deſiderās oī tꝑe oꝑatōeꝫ vigiliaꝝhēas p̄cioſaꝫ in ip̄is ſꝑ offerens deoor̄ones tuas cū attētōe verboꝝ deuotiōis feruore ⁊ humilitate ꝓfunda¶ De diuino officio¶¶Uodecimū: vt cū debes diuinū oſ
ficiū celebrare. Ita factꝰ in teip̄o qͥetꝰobliuiſcaris oīm t̓renoꝝ: qͣtenus fixamēte celeſtibꝰ inſiſtēs myſterijs: cumtāta illud deuotōe: reuerētia: gaudioac timore ꝑſoluas: qͣi inter angeloruꝫagmina ꝯſtitutꝰ dīno ꝯſpectui laudespn̄tialiter offeras cum eiſdem.¶ Ꝙ ſuper omnia habeas in deuotion virginem glorioſaꝫErtiudecimū: vt glorioſaꝫ reginādn̄i noſtri mr̄em bn̄dictā ī ſummo habeas oī tꝑe veneratiōis affectu: ⁊ incūctis ad eā nc̄itatibꝰ: periculis: ⁊ p̄ſſuris tāqͣꝫ ad refugiū tutiſſimū te conuertas: ip̄iꝰ tutele p̄ſidiū flagitādo. eāqꝫ ſuſcipiens aduocataꝫ: deuotiſſimeac ſecure tuā ei cām ꝯmittas. qꝛ mat̓ ēmiſericordie. qͦtidie ſtudēs ei ſpēalemet ſingularē reuerētiā exhibe. Et vttua deuotio ſit accepta ⁊ reuerentiagrata ip̄iꝰ puritatē ⁊ mūdiciā cū virtute: mente: et corꝑe illibate in te ip̄oſeruādo toto conatu nitaris. hūilitatte ⁊ māſuetudine eiꝰ veſtigia imitari¶ Quo fugiēda ſunt cōſortia mulieruꝫ¶ VUartūdecimū. vt vbicūqꝫ mulieres ⁊ virgines ⁊ iuuenes qͦſcūqꝫ preter nc̄itatis vel manifeſte vtilitatiscām deuites. Et vbicūqꝫ fueris eligetibi patrē ſanctū: diſcretū: ⁊ piuꝫ: doctum potiꝰ exꝑientia operis qͣꝫ ſublimitate ſermonis qͥ te verbis ⁊ exēplis efficacibꝰ ⁊ ꝓ batis ad diuinumamorē inſtruat et inflāmet ad quē incūctis nc̄itatibꝰ tuis poſſis habere recurſuꝫ ⁊ ſpūale ſolamen tDe fuga acidie et triſtitie¶ ¶Iītūdecimū: vt oēm frigiditateꝫacidīe ⁊ t̓riſtitie: in qͣ latet viā ꝯfuſionis: q̄ ducit ad mortē. a teipſo ſummoſtudio depellēs interiꝰ exteriꝰqꝫ ſerenus ſꝑ ⁊ tranqͥllꝰ exiſtas: nulli ꝯtradicas vel reſiſtas in aliquo: ſed potiꝰ oīmō: ꝑ oīa oībꝰ adqͥeſcens. dūmō dīne