Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Soliloquiū ſcī Bonauenture

Excellent̉. nihil tn̄ ibi ex ineſtimabilisdiuine pietatis īmēſitate ẜm Grego.poſſidet̉ ſingularit̓. Oīa em̄ ſunt oībꝰcōia ꝓpt̓ eū qͥ in oībꝰ ē oīa. Ibi enimvirgo gaudebit de ſcē viduitatis merito: ibi vidua exultabit de caſte ꝟginitatis pͥuilegio: ibi ꝯfeſſor de martyris iocūdabit̉ triūpho: ibi martyr tripudiabit de ꝯfeſſoꝝ brauio: ibi ꝓph̓alaudabit de pr̄iarchaꝝ pia ꝯuerſatōeibi pr̄iarcha exultabit de ꝓph̓aꝝ fideet ſpeculatōe: ibi apl̓i ⁊ angeli gaudebūt de merito oīm inferioꝝ: ibi oēs īferiores letabunt̉ de gloria ⁊ coronaſuꝑioꝝ. Ex illiꝰ em̄ ſcē ⁊ ꝑfc̄e charitatis vinculo fiet vt vnuſqͥſqꝫ habiturſit in alio: qd̓ non hꝫ in merito ꝓprio Aīa. O hō nec adhuc iſta ſufficiūtmētē meā qͥetare. vn̄ q̄ſo ne ꝑtrāſeasmihi aliqͥd de dicto ꝯuiuio ſigillatī ⁊diſtincte explicare Hō. O aīa noſtiꝙ balbutiēdo vt pōſſumꝰ excelſa deireſonamꝰ. Nec miꝝ: q cū ſimꝰ minusidonei ad intelligē̓dū: qūo poſſimꝰ eēſufficiētes ad loq̄ndū: cū illa q̄ lippiētibꝰ oculis ꝯtēplamur: veriꝰ ſint qͣꝫ ītelligāt̉: et veriꝰ intelligāt̉ qͣꝫ expͥmāt̉vocibꝰ. Ne te tn̄ diutiꝰ ꝓtrahā: audiqͥd imaginat̉ intellectꝰ. licꝫ adhuc modicū deguſtet affectꝰ Puto ꝙ illi vij.filij de qͥbꝰ ſupͣ mēorauimꝰ ſt̓ oēs ſcī⁊ electi dei ſpūs altiſſimi pr̄is hēdesEt hi filij ꝯuiuia vnꝰ qͥſqꝫ in die ſuofaciunt: qn̄ ſeinuicē celeſtibꝰ gaudijspaſcūt. In qͦ de meritis ſuis ſinguliiuxta datā ſibi gloriā fercula delicioſiſſima ꝓpināt. Primo igit̉ die pͥmogenitꝰ. hͦ eſt ille celeſtiū āgeloꝝ nūerqͥ n̄ īmerito noīe pͥmogeniti cēſent̉. qꝛpͥores ſt̓ creatōe ⁊ ꝯuerſiōe ad deū. aqͦ nūqͣꝫ receſſerūt ꝑ pctm̄ ⁊ ſꝑ īmobili charitate ſūmo pr̄i adheſerūt: ⁊ illāhēditatē btāꝫ celeſtis regni pͥores oībꝰ felicit̓ poſſederūt Iſti tibi o aīa inſuo ꝯuiuio diuerſa fercula delicioſa ⁊

p̄cioſa ꝓpināt. cū vnuſqͥſqͣꝫ ordo de eoqd̓ excellētiꝰ recepit in mune̓ gaudiaſpēalia adminiſtrat. Iā cogitao aīa:qͣle tibi ferculū ꝓpināt illi ſūmi ſpūsſeraphici ordinis: qͥ adco vicini illi etnō pr̄i ſt̓: ꝙ int̓ ip̄os ⁊ hunc nulli alijſpūs int̓ſint: q̄ ip̄m īmediatiꝰ ꝯtēplāt̉⁊ ſuis bonis et̓nis ꝑfectiꝰ ꝑfruanturQuale putas hi ꝓpināt gaudiū d̓ nature nobilitatē. qͣle de ꝯtēplatōis claritate: qͣle de dilectiōis ſinceritate. hiergo ſeraphm iſtud ꝯuiuiū ornāt ardore dīne charitatis: cherubin ſplendore et̓ne claritatis: throni eqͥtate diuine maieſtatis. Hoc ec̄ ꝯuiuiū ornātet glorificāt dn̄atōes de dn̄andi ſuꝑalios excellētia. pͥncipatꝰ de p̄cipiēdiinferioribꝰ magnificētia. ptātes d̓ auctoritate malignos ſpiritus coercēdiHoc etiā ꝯuiuiū honorificāt ꝟtutesde ptāte miracula faciēdi: archangelide dignitate ſuꝑiora nūciādi: āgeli deagilitate minora diuine ſcīe ſecreta reuelādi. Ecce vides qͣlit̓ ſinguli mētesbtōꝝ celeſtibꝰ gaudijs paſcūt d̓ his q̄ab illa ſuꝑceleſti aula ſpēaliꝰ in munēreceperūt. Nec eſt mirādū ꝙ hec p̄dicta ⁊ multa alia nobis occultiora adhūc illi ſpūs ī nr̄m gaudiū nobis ꝓpināt: qͥ tā fidelit̓ tā dulcit̉ tāqꝫ amicabilit̓ in hac lachrymarū valle nos cuſtodiūt: et nos ad illā btītudinis patriaꝫꝑduce̓ totis viribꝰ ꝯcupiſcūt. Bern̄.O ſi qͥs cognoſce̓t quēadmoduꝫ ꝑueniūt pͥncipes ꝯiūcti pſallētibꝰ ī medioiuuēculaꝝ tīpaniſtriaꝝ: videt itaqꝫ qͣcura: qͦ ve tripudio int̓ ſūt cātātibꝰ: aſſunt orātibꝰ: inſunt meditātibꝰ: ſuꝑſt̓qͥeſcētibꝰ: p̄ſūt ꝓcurātibꝰ. O aīa ieiuna ⁊ famelica: ſi vel vnā micā q̄ caditde menſa dn̄oꝝ ī hͦ ꝯuiuio aꝑto mētꝭ.ore ſūpſiſſes: puto ꝙ hāc ꝑegrinationē ex tūc īpatient̓ tolerares. Puto ſivnā guttā de vino potꝰ eiꝰ deguſtaſiſes: oēm huiꝰ ſeculi dulcedinē faſtidit