Soliloquiū ſcī Sonauenture
illlud balſamū huic venenoſo gaudiochariſmata illa ſpūſſancti huiꝰ ſeculiillecebris miſceri arbitrat̉. Sꝫ iam oaīa ne diutiꝰ te ꝓtrahā nec āpliꝰ te ꝑexpectatōeꝫ affligū: purga intellctuma vanis ⁊ inutilibꝰ phātaſijs: a naturalibꝰ ⁊ curioſis rōnibꝰ. ab extraneis⁊ ſcientificis occupationibꝰ. Purgaec̄ affectū a culpa: a culpe ſeq̄la: a culpe occaſiōe vel cā. Erige rōnē: dilataet expande affectōeꝫ: intra in gaudiūdn̄i: qd̓ nec oculꝰ in hac vitā ꝑfecte vidit: nec auris audinit: nec in cor hōisaſcendit. Exardeſce igit̉ o aīa amoreet deſiderio ſuꝑne vite ſcōruꝫ. vbi eſtactio nō operoſa: requies nō deſidioſa. vbi vita ſine defectiōe: laus diuinaſine ceſſatiōe. Hec Augꝰ. BernardGaude igit̉ ⁊ exulta ac mercedeꝫ laboris tui ꝯſidera. q̄ reuera eſt tā multa ꝙ nō p̄t nūerari: tā magna ꝙ nonp̄t mēſurari. tā p̄cioſa ꝙ nō p̄t eſtimari: tā copioſa ꝙ nō p̄t t̓minari. ¶ AīaO hō ml̓ta iā dixiſti in gene̓. dic q̄ſo ꝑſingula in ſpecie. qꝛ magis ītelligimq̄ ſpēalit̓ diſtinguūtur qͣꝫ generaliterexpͥmunt̉ ¶ Ho. O aīa qͥd dice̓ valeoiā futuꝝ gaudiū aſpicio: iā pene p̄ ammiratōe deficio. qꝛ gaudiū erit intꝰ etextra: ſubtꝰ ⁊ ſupͣ: circū ⁊ circa. Gaudebis igit̉ in oībꝰ gaudebis de om̄ibGaudiū tuū vt puto p̄figuratū eſt inapocalypſi ꝑ illā muliere beatā q̄ amicta finit ſole ⁊ luna ſub pedibꝰ eius: etcorona duodeciꝫ ſtellaꝝ in capite eiꝰ.Mulier iſta vt eſtimo eſt anima btāet̓ni regis filia ſpōſa ⁊ regina. Filiaꝑ nature creatiōeꝫ: ſponſa ꝑ gr̄e adoptiōeꝫ: regina ꝑ glorie collatiōeꝫ Hecbn̄ dicit̉ amicta ſole: qꝛ decorata ſplendore claritatis deifice: coronata dignitate felicitatis eterne. In qͣ felicitateob ſpūalē decorē ſūt xij. gaudia: ꝑ xijſtellas figurata: ꝑ q̄ decorat̉ ⁊ ornat̉felicitas ſuꝑna. Hec gaudia debes tu
o aīa qͦtidie deuota mēte trāſcurrereet nullā pn̄tis miſerie ⁊ incolatꝰ ꝯſolatōeꝫ q̄rere ⁊ ſpe illiꝰ gaudij oēm tribulationem vite pn̄tis patient̓ ⁊ gaudent̓ ſuſtinē. Beda. O anima non tuiberis ſi mali in hoc mūdo florēt ⁊ tupateris: ipſi gaudent tu perturbaris.Mali heu nihil habent in celeſti gaudio. nec cures tu ſi nihil habucris inhoc ſeculo: ſꝫ ſpe illiꝰ gaudij qͦ tēdisqͥcqͥd in via aduerſitatis occurrit affectꝰ tuꝰ gaudent̉ ⁊ patienter ſuſtineatBernar. O anima ſi te aliqn̄ delectātmūdana gaudia: falſa huiꝰ ſeculi gl̓a:breuis ⁊ caduca potētia: illic mentemeuoca: ⁊ om̄ia r̄puta vt ſtercora. Curre nō paſſibꝰ corꝑis: ſꝫ affectibꝰ ⁊ deſiderijs. qm̄ nō ſolū angeli: ſꝫ ⁊ angelorū dn̄s ⁊ magr̄ te expectat. Ex pectatte deꝰ pr̄ tqͣꝫ filiā dilectiſſimā. deꝰ filiꝰtqͣꝫ ſpōſā dilectiſſimā. deꝰ ſpūſſcūs: tqͣꝫamicā ſibi gratiſſimā. expectat te depr̄: vt heredē vniuerſoꝝ bonoꝝ te cōſtituat. deꝰ filiꝰ vt te fructū ſue natiuitatis ⁊ p̄ciū ſui ſanguinis p̄cioſi d̓opr̄i offerat. deꝰ ſpūſſcus vt ſue eternebeatitudinis ⁊ dulcedinis ꝑticipē tefaciat. Expectat te illa beatiſſima omniū celeſtiū ſpūuꝫ et̓ni regis familia:vt te in ſuū collegiū ſuſcipiat. Tu gͦip̄oꝝ ſocietatē ſuꝑ om̄ia deſidera: cuꝫmagna verecūdia illuc venires: ſi eaꝫin hac lachrymaruꝫ valle nō amaſſesHiero. in epl̓a Quotiēs ergo te vanahuiꝰ ſeculi delectat ābitio: qͦtiēs vidoris in hoc mūdo aliquē glorioſū: ſtatīad celū mēte trāſgredꝰ ⁊ eē incipe qd̓futura es Reue̓a eſtimo anima ſi hecceleſtia gaudia iugit̓ in mēte tenēs. d̓hoc exilio qd̓dam ſb̓urbiū celeſtis regni ꝯſtruēs: in qͦ illā et̓nā dulcedinēqͥtidie ſpūaliter p̄dicādo deguſtaresQuia cū aliqͥd eternū mēte capimꝰ: iān̄ in hͦ mūdo ſꝫ in celo habitamꝰ Auguſtinꝰ. Tāta eſt o anima vis tue di