¶ Soliloquium beati Bonauenture
uiter redolētia. nō manna: nō mella:nō mēbra carnis amplexibꝰ acceptabilia: nō hec amo cū deū amo Sꝫ qͥdamo. Amo lucē quādā: quādā vocē:quēdā odorē: quēdā cibū: quendā amplexū interioris hoīs mei. vbi fulgetaīe qd̓ nō capit locꝰ: vbi ſonat qͦd nōcapit tꝑs: vbi redolet qd̓ nō ſpargitflatus. vbi ſapit qd̓ nō minuit edacitas: vbi heret qͦd nō diuellit ſatietas¶ Aīa Dic queſo o hō vel paululumde charitatis ꝟtute: q̄ cognita ad diligendū deū fortiꝰ aīmꝰ īardeſcatHō ¶ Reuera o aīa charitatis fcc̄smagnꝰ eſt: ſꝫ occultus Ipſa eī ẜꝫ Augꝰ. ī aduerſitatibꝰ tolerat. in ꝓſꝑitatibꝰ tēꝑat. in dubijs paſſionibꝰ ē fortisin bonis oꝑibus hilaris. ī tentationetutiſſima. ī hoſpitalitate liberaliſſimaīter veros fratres letiſſima: inter falſos patientiſſima Ipſa ē inter opprobria ſecura. īter odia benefica. īt̓ irasplacida. inter inſidias īnocens. in iniqͥtate gemens. ī ꝟitate reſpirās Hecaugꝰ de laude charitatis O amor exqͦ orit̉ ſtrēnuitas moꝝ. puritas affectuum. ſubtilitas ītellectuū. ſcītas deſiderioꝝ. claritas oꝑm. fecūditas ꝟtutuꝫ.dignitas meritoꝝ. ſublimitas premiorū O dulcedo amorꝭ. o felix amor dulcedinis. comedat te cor meū. et nectare tuo repleātur viſcera aīe tue Bernar. O aīa qͣꝫ dulcis ē cibꝰ charitatisqͥ feſſos alleuiat. debiles roborat. meſtos letificat Iugū nāqꝫ ꝟitatis facitſuaue et onꝰ eiꝰ leue Idcͣ Fateor dn̄enō ſuſtinui pōdus diei et eſtꝰ. ſꝫ iugūſuaue et onus leue porto Opꝰ eī meūvix ē vniꝰ hore. et ſi plus ē non ſētiopre amore. Sꝫ qͥd plura; Hugo deſ. victo. Tāta ē vis amorisᵉ: vt taleꝫte neceſſe ē eē. quale ē illud qͦd amasEt cui ꝑ affectu cōiūgeris in ipſiꝰ ſil̓itudinē. ipſa quodāmo dilectionis ſos ¶ Aīa Iā vi
deo qm̄ miſer eſt oīs aīmus iūctꝰ amicitia rebꝰ tꝑalibus. q̄ cū labore acquirūtur: cū tīore poſſidētur cum doloreamittūtur Augꝰ Sed btūs ē qͥ amatte dn̄e: et inimicū ꝓpter te: et aīcuꝫ inte Solus enī nullū chaꝝ amittit cuioēs in te chari ſunt: te vero nēo amittit: niſi qui dimittit Qui an̄ te dimittit. qͦ vadit. niſi a te placido ad iratuꝫAnſelmus O charitas q̄ ſꝑ ardes etnunqͣꝫ extingueris Charitas deꝰ meaccēde me Iubes vt amem te. da qͦdiubes. et iube quod vis Iubes certeꝙ cōtineā a concupīa carnis: a concupīa oculoꝝ: et ambitione ſeculi AugꝰMinus te dn̄e amat qͥ aliquē tecumamat qd̓ ꝓpter te nō amat O hō amemus xp̄m et eiꝰ inherere q̄ramus amplexibꝰ: et facile videbit̉ oē difficile.¶ Capitulū ſcd̓m¶ Quā īſtabilis ſit mūdꝰ ⁊ mūdanaopulentiaHomoAnima iā vt video recognoſcis qͣꝫ felix et qͣꝫ beatus ē qͥ īſolo eternitatis deſiderio peramorē figit̉: ꝙ nec ꝓſꝑitate extollit̉:nec aduerſitate qͣſlat̉. Et dū nihil hꝫī mūdo qd̓ diligat: nihil ē ī mūdo qd̓ꝑtīeſcat Hec Grego. ī mora. Cōuerte igitur o aīa nunc radium cōtēplationis ad ea que ſunt iuxta te: hoc eſtad mundum iſtū ſenſibilē: vt ipſuꝫ etea que ſunt in ipſo deſpicias: et eo deſpecto ampliꝰ in amore ſponſi inardeſcas Dinus enim eū amas ſi aliquidcū eo appetis. quod ꝓpter ipſum ⁊ inipſo non diligas Tanto enī ẜm gregoriū quis ab illo ſuperno amore diſiūgitur: quāto inferius delectat̉. Etẜm gloſam ſuꝑ exodo Tāto quis abinferioris amore diſiungitur: quantoad ſola et̓na amanda ſubleuatur. Cetera igitur creatura tibi vileſcat vtcreator tuus in corde ſolus dulceſcatAugꝰ Uolue igitur ſemꝑ et reuolue