¶ Soliloquiū ſcī Bonauenture
omnibus nihil dignū bn̄ficijs tantisdeo retribuiſſe Bernardꝰ in meditationibus. Miſericordias dn̄i in et̓nūcantabo. qꝛ ſeptem in me miſericordias factas ꝯſidero. per qͣs ſuā ineſtimabilē pietatem euidentiſſime recognoſco. Primo ꝙ a multis peccatis meꝯſeruauit. Secūdo ꝙ peccantem nonſtatim dānauit: ſed me prolongāte iniquitatē ipſe ꝓlongauit pietatē. Tertio ꝙ cor meū īmutauit: vt fierēt dulcia q̄ pͥus erant amara. Quarto quiame penitentem miſericordit̉ recepit.Quinto ꝙ ꝯtinendi ⁊ emendandi mihi virtutē preſtitit. Sexto ꝙ deditmihi gratiā ꝓmerendi. Septimo ꝙmihi tribuit ſpem obtinendi. ¶ Antma ¶ Dic mihi iam o hō ꝓpter diuinā clementiā. quid ꝓ his oībus dn̄omeo retribuā: ne fiam indigna ꝑcipiēdis ſi ingrata fuero inuenta de perceptis. Quid ergo retribuā dn̄o; niſi ꝙdiligā ⁊ gratias agaꝫ: ꝯfitear ⁊ laudedicā noī ſuo eterno ⁊ bn̄dicto. Qm̄tam paratꝰ eſt mihi dimittere mala: ⁊tam ineffabilia cōferre bona. Gratieeius deputo: ꝙ peccata mea qͣſi glaciem ſoluit: gratie eius deputo: ꝙ q̄cūqꝫ mala non feci. et ideo omnia mihireputo dimiſſa: quecunqꝫ a meipſo teduce non ſunt ꝯmiſſa Augꝰ ¶ HōO aīa ſcito ꝙ qͥcquid tibi dilectꝰ tuuscontulit: quicqͥd ꝓpter te ſuſtinuit: totū ī charitate ꝑpetua (qua te dilexit)ꝯſummauit. Unde (ſicut eſtimo) necmeliꝰ nec decentiꝰ: qͣꝫ ꝑ dilectionē retribuitur qd̓ ex ſola dilectiōe ꝯdonat̉Anima Eia mi dn̄e deus meusſi hec ita ſe habent. qͣntū ego infelix ⁊miſera diligere debereꝫ deū meū. quime creauit cū nō erā: redemit cū perieram: ⁊ de multis periculis liberauitme: qn̄ errabā reduxit me. qn̄ ignorabā: docuit me. qn̄ peccabam corripuitme: qn̄ ꝯtriſtabar ꝯſolatus eſt me: qn̄
ſteti tenuit me: qn̄ cecidi erexit me: qn̄iui duxit me: qn̄ veni ſuſcepit me Hec⁊ multa alia fecit mihi deꝰ meꝰ. de qͥbus dulce mihi erit ſemꝑ loqui: ſemꝑcogitare: ſemꝑ gratias agere. vtinamꝓ omnibꝰ bn̄ficijs ſuis poſſim eū laudare ⁊ amare. Cū em̄ cūctis ſit preſidens: ſingulos implens: vbiqꝫ pn̄s:cūctoꝝ curā agens: et taꝫ ſingulis ꝙͣomnibꝰ preuidens. ita tn̄ totuꝫ ad cuſtodiā meaꝫ occupatū video: qͣſi omniū oblitꝰ fuerit: ⁊ mihi ſolū intendēvelit. Sic eī preſentē ſe mihi exhibꝫ:ſemꝑ ſe paratū offert: ſi me paratū inuenerit. vt qͦcūqꝫ me verto nō me deſerat: niſi ego pͥus deſerā eū. Nec prohis omnibus qd̓ illi retribuā habeo:niſi tm̄ vt diligā. Hec Augꝰ. de ſpū⁊ anima. Bernardꝰ O bone Ieſu: qͦtiens poſt īmenſas ⁊ innumerabileslachrymas. quotiens poſt varios ſingultos ⁊ gemitꝰ me ſauciatā ⁊ iā pene deſperantē vnxiſti vnctione miſericordie tue: ⁊ oīo pene deficiētē excepiſti gaudentem: nec dereliquiſti devenia preſumentem. Sed ſuper hecomnia mihi te bone ieſu amabileꝫ nōīmerito reddit calix paſſionis quembibiſti: opus noſtre redemptiōis qd̓ſuſcepiſti. Hoc enim ē qd̓ totuꝫ amorem meuꝫ vēdicat ſibi. hoc eſt qd̓ meam deuotionem blandius allicit: ⁊ iuſtius ſtringit: et vehementius afficit.Ętenim vbi te humiliaſti: vbi te naturalibus radijs exuiſti. ibi charitasplꝰ effulſit: gratia amplius radiauit.Hec Bernardus Adiuro vos (inqͥtanima in canticis) filie hieruſaleꝫ vtſi inueneritis dilectum: nunciate ei qꝛamore langueo. Bernardus Nō operit anima quem diligit. quia preſentēomnibus credit: qui de corde ſuo nonrecedit Auguſtinus. Amo te domine⁊ impatiens eſt amor: nec lachrymisſedatur donec amori detur qd̓ amat̉