Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCLXXXr
Einzelbild herunterladen
 

de quatuor exercitiis

Clxxx.

ſpergens amaritudinibus: docens ꝑflagella ſi velleꝫ ſine amaritudine delectari non poſſem niſi in te domine.Hec augꝰ. Sed heu hanc doctrinamnō intellexi: propterea oberraui: ſemperqꝫ in delicijs meis iniquis timuiproditorem: timui accuſatorem: timuireprehenſoreꝫ: formidaui aliquotiēsconſcientiam: ⁊ expaui multotiens infamiā: nonnūqͣꝫ qͣꝫ horrui gehennam:et tamen heu ego miſera inter tot tormenta non mutaui voluntatem propriam. Decepit etiam odor creatureolfactum meum: et ignoraui ꝙ odortuus: o bone ieſu ſuperat omnia aromata: o bone ieſu fons odoris cuiusſuauitas facit indeſinēter poſt te currere ⁊ infatigabiliter laborare. Ignoſce mihi ꝙ tam ſero te cognoui: tamtarde in odore vngentorum tuorumpoſt te cucurri. Buto tamen. et perhoc me nō excuſo: ꝙ odor illius celeſtis apothece huic terreno fetori quoinfecta eram non. miſcetur. Decepitetiam ſonus falſus creaturarum auditum meuꝫ: et neſciui nec ſenſi qͣꝫ dulcia faucibus electorum. tuorum eloquia tua: qͣꝫ ſuauia auribus amicorum tuorum conſilia tua: qͣꝫ leuia manibus ſanctorum tuorum mandatatua. H ieſu fons ſapientie: auctor ſcientie: conſiliator caſſi conſilij: fac mevel ſaltem modo audire vocem tuaꝫ:ſonet vox tua in auribus meis. Cuꝫquanta amaritudine recogito: ꝙ fefellit me illa vox miſerrima cantantiuꝫ⁊ dicentium. ¶Uenite fruamur bonisque ſunt: coronemus nos roſis anteqꝫ marceſcāt: ⁊ nō nos pretereat flostemporis. Uino precioſo. ⁊ vnguentis optimis nos impleamus: nullibiqꝫ relinquamus ſigna letitie. Hancvocem audiui et non intellexi: quoniam omnia vana ſunt ⁊ riſu digna Om

nia eniꝫ hec ⁊ his ſimilia cito pertrātierunt: ⁊ velut vmbra euanuerunt.Quid enim vana hec omnia amatoribus ſuis contulerunt: quem fructumtunc habuerūt in illis in quibus nūcconfunduntur ⁊ erubeſcunt. O domine deus meus: lumen cordis mei: panis anime mee: virtus amaricās mētem meam non te amabam et fornicabar abs te ⁊ fornicanti mihi ſonabāteuge euge. Amicicia huius mūdi fornicatio eſt abs te. O quid miſeriꝰ miſero non miſerante ſuꝑ ſe ipſuꝫ. Sedinter hec omnia tu amantiſſime deusmihi ſemper aderas: vocem tuaꝫ frequenter audiui: inſpirationeꝫ tuaꝫ ſalutiferaꝫ ſenſi: ſed non conſenſi. O qͦtiens mihi illud ſalutiferuꝫ conſiliuꝫinſpiraſti. Peccaſti quie ſce: d̓ſine. erubeſce. Ad que ego miſera moreꝫ ſecūta beati auguſtini in libro confeſſionūUerba ſomnolenta aliquando reſpōdi. Domine expecta me modicum: ſine paululum: modo a vanitate quieſcam: modo de malignitate erubeſcaꝫomnia et vana et mundana derelinquam. Sed heu modicum non habebat modum et paululum in longumibat. Item auguſtinus de verbis domini. Ipſa ſegnities ē res q̄ multoseternaliter occidit et finaliter in peccatis detinet: qui ſe ad voceꝫ domininon corrigunt. Uocem quidem occulte inſpirationis audiunt: ſed vitamnon corrigunt dicentes. cras cras etſubito oſtium clauditur: remanet qͣꝫpeccator foras extra arcam celeſtispatrie cuꝫ voce coruina: quia pro peccatis gemere noluit cum colūba Gregorius. Heu qͣꝫ multos in peccatispeius ſua felicitas proſtrauit. multosdiuturna pax inertes reddidit: eo qͣꝫillos mox manus hoſtis grauius ꝑculit: quo longius quietis vſu negli

iiijO