¶ Soliloquiū ſcī Bōauēture ¶ Clxxvi
Incipit ſoliloquium ſancti Bonauenture de quattuorexercitijs MzologusTecto genua mea adpr̄eꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄ia qͦ omnis pr̄nitas incelo ⁊ in terra noīat̉.vt det vobis ẜm diuitias glorie ſue virtutēcorroborari ꝑ ſpūm eiꝰ ī interiori homine: xp̄ꝫ ꝑ fidē habitare ī cordibꝰ veſtris: in charitate radicati ⁊ fūdati. vtpoſſitis ꝯprehende̓ cū oībꝰ ſcīs q̄ ſitlongitudo: latitudo: ſublimitas: ⁊ ꝓfundum. ſcire etiā ſuꝑeminentē ſcientie charitatē xp̄i: vt īpleamini in oēmplenitudinē dei. Apl̓s paulus eterneelectōis vas: ſacrariuꝫ diuine ſanctificatōis: ſpeculū ⁊ exēplar ſuꝑne ꝯtemplationis: in verbis p̄miſſis oſtenditnobis mentalis exercitationis ortuꝫobiectū ⁊ fructuꝫ. Mentalis exercitatio ſi debꝫ eſſe pia ⁊ ſalutifera: oportꝫꝙ hēat potentiā ſuꝑnaturalit̓ ꝯfortātē: ſapientiā regulantē: ⁊ clementiamꝯſolantē ¶ Flectat igit̉ aīa deuota diuine ꝯtēplationis amore accenſa: genua mentis ante thronū beatiſſime ⁊incōprehēſibilis trinitatis. pulſet humiliter ⁊ poſtulet ſapient̉ dei patrisꝯfortatricem potentiā: ne labore dep̄ſſa ſuccūbat. dei filij regulatricē ſapiētiam. ne errore ſeducta a veritate deuiet. dei ſpūſſancti ꝯſolatricē pietateꝫ⁊ clementiā: ne tedio deuicta deficiat.Omne enī datū optimū: ⁊ oē donumꝑfectū de ſurſum eſt deſcendens a patre luminū. Et ẜm Augꝰ. Omne bonū noſtrū: aut deus eſt: aut a deo eſt.Un̄ nō īmerito ī oī boni oꝑis initioille eſt inuocādꝰ a qͦ omne bonū originaliter ꝓgreditur: ꝑ quē omne bonūexemplariter ꝓducitur: et ad quē om
ne bonū finalit̓ reducitur. Hec eſt illa ineffabilis trinitas: pater: filiꝰ: ⁊ ſpꝰrituſſcūs. quā tangit apoſtolꝰ cū dicitFlecto genua mea ⁊cͣ. ¶ Scd̓o oſtendit iſtius ſalutifere mentalis exercitationis obiectū. Obiectū diuine exercitationis deuote mentis: dicūtur eſſeinteriora exteriora: inferiora ⁊ ſuꝑiora. Debꝫ enī aīa deuota per mentaleexercitiū ꝯtēplatiōis radiū reflectereprimo ad interiora ſua: vt videat qͣliter ſit creata ꝑ naturā: deformata perculpā: reformata per gratiam. Scd̓odebꝫ ꝯuertere radiū ꝯtēplationis adexteriora. vt cognoſcat qͣꝫ inſtabilisſit mundus ⁊ mundana opuleutia: qͣꝫmutabilis mundana excellentia: et ꝙͣmiſerabilis mundana magnificentia.Debet etiā tertio radiū ꝯtēplatiōisꝯuertere ad inferiora. vt ītelligat humane mortis ineuitabilē neceſſitatē:iudicij finalis formidabileꝫ auſteritatē: pene infernalis intolerabilē penalitatem. Debet quarto ꝯuertere radium ꝯtēplatiōis ad ſuꝑiora. vt cognoſcat ⁊ ſapiat celeſtis gaudij ineſtimabilē p̄cioſitatē: atqꝫ eiuſdē ineffabilēdelicioſitatē ⁊ interminabilē eternitatē ¶ Hec eſt illa crux beata qͣttuor finibus terminata. in qͣ o anima deuotacū tuo dulciſſimo ſponſo ieſu xp̄o: debes iugiter pendere meditādo. Hic ēcurrꝰ igneꝰ qͣttuor rotis ꝯſūmatꝰ. in qͦd̓bes pꝰ tuū fideliſſimū amicū aſſidueꝯtēplādo celi palatiū ꝯſcēdē ¶ Heceſt illa quadruplex regio. videlꝫ oriētalis: aqͥlonaris: occidētalis: et meridionalis. quam tu o aīa qͦtidie debesperegrinando intrare: et tuū dilectiſpecialiſſimū in ea ſpeculādo querere⁊ inueſtigare vt poſſis dice̓ cū ſponſaIn lectulo meo q̄ſiui ꝑ noctē quē diligit aīa mea. Hec qͣttuor tangit apoſtolus: cū ſubiungit. vt poſſitis ꝯprehendere cū omnibꝰ ſanctis q̄ ſit lōgii
O 1