Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCLXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Soliloquiū ſcī Bōauēture Clxxvi

Incipit ſoliloquium ſancti Bonauenture de quattuorexercitijs MzologusTecto genua mea adpr̄eꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄ia qͦ omnis pr̄nitas incelo ⁊ in terra noīat̉.vt det vobis ẜm diuitias glorie ſue virtutēcorroborari ꝑ ſpūm eiꝰ ī interiori homine: xp̄ꝫ ꝑ fidē habitare ī cordibꝰ veſtris: in charitate radicati ⁊ fūdati. vtpoſſitis ꝯprehende̓ cū oībꝰ ſcīs q̄ ſitlongitudo: latitudo: ſublimitas: ⁊ ꝓfundum. ſcire etiā ſuꝑeminentē ſcientie charitatē xp̄i: vt īpleamini in oēmplenitudinē dei. Apl̓s paulus eterneelectōis vas: ſacrariuꝫ diuine ſanctificatōis: ſpeculū ⁊ exēplar ſuꝑne ꝯtemplationis: in verbis p̄miſſis oſtenditnobis mentalis exercitationis ortuꝫobiectū ⁊ fructuꝫ. Mentalis exercitatio ſi debꝫ eſſe pia ⁊ ſalutifera: oportꝫꝙ hēat potentiā ſuꝑnaturalit̓ ꝯfortātē: ſapientiā regulantē: ⁊ clementiamꝯſolantē Flectat igit̉ aīa deuota diuine ꝯtēplationis amore accenſa: genua mentis ante thronū beatiſſime ⁊incōprehēſibilis trinitatis. pulſet humiliter ⁊ poſtulet ſapient̉ dei patrisꝯfortatricem potentiā: ne labore dep̄ſſa ſuccūbat. dei filij regulatricē ſapiētiam. ne errore ſeducta a veritate deuiet. dei ſpūſſancti ꝯſolatricē pietateꝫ⁊ clementiā: ne tedio deuicta deficiat.Omne enī datū optimū: ⁊ oē donumꝑfectū de ſurſum eſt deſcendens a patre luminū. Et ẜm Augꝰ. Omne bonū noſtrū: aut deus eſt: aut a deo eſt.Un̄ nō īmerito ī oī boni oꝑis initioille eſt inuocādꝰ a qͦ omne bonū originaliter ꝓgreditur: ꝑ quē omne bonūexemplariter ꝓducitur: et ad quē om

ne bonū finalit̓ reducitur. Hec eſt illa ineffabilis trinitas: pater: filiꝰ: ⁊ ſpꝰrituſſcūs. quā tangit apoſtolꝰ cū dicitFlecto genua mea ⁊cͣ. Scd̓o oſtendit iſtius ſalutifere mentalis exercitationis obiectū. Obiectū diuine exercitationis deuote mentis: dicūtur eſſeinteriora exteriora: inferiora ⁊ ſuꝑiora. Debꝫ enī aīa deuota per mentaleexercitiū ꝯtēplatiōis radiū reflectereprimo ad interiora ſua: vt videat qͣliter ſit creata ꝑ naturā: deformata perculpā: reformata per gratiam. Scd̓odebꝫ ꝯuertere radiū ꝯtēplationis adexteriora. vt cognoſcat qͣꝫ inſtabilisſit mundus ⁊ mundana opuleutia: qͣꝫmutabilis mundana excellentia: et ꝙͣmiſerabilis mundana magnificentia.Debet etiā tertio radiū ꝯtēplatiōisꝯuertere ad inferiora. vt ītelligat humane mortis ineuitabilē neceſſitatē:iudicij finalis formidabileꝫ auſteritatē: pene infernalis intolerabilē penalitatem. Debet quarto ꝯuertere radium ꝯtēplatiōis ad ſuꝑiora. vt cognoſcat ⁊ ſapiat celeſtis gaudij ineſtimabilē p̄cioſitatē: atqꝫ eiuſdē ineffabilēdelicioſitatē ⁊ interminabilē eternitatē Hec eſt illa crux beata qͣttuor finibus terminata. in qͣ o anima deuotacū tuo dulciſſimo ſponſo ieſu xp̄o: debes iugiter pendere meditādo. Hic ēcurrꝰ igneꝰ qͣttuor rotis ꝯſūmatꝰ. in qͦd̓bes pꝰ tuū fideliſſimū amicū aſſidueꝯtēplādo celi palatiū ꝯſcēdē Heceſt illa quadruplex regio. videlꝫ oriētalis: aqͥlonaris: occidētalis: et meridionalis. quam tu o aīa qͦtidie debesperegrinando intrare: et tuū dilectiſpecialiſſimū in ea ſpeculādo querere⁊ inueſtigare vt poſſis dice̓ cū ſponſaIn lectulo meo q̄ſiui ꝑ noctē quē diligit aīa mea. Hec qͣttuor tangit apoſtolus: cū ſubiungit. vt poſſitis ꝯprehendere cū omnibꝰ ſanctis q̄ ſit lōgii

O 1