Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Apologie paupeꝝ btī Bona. Exxxviij

ſcribēs Oēm in or̄one ī ſolitudīe duxit etatē. cibū ⁊⁊ veſtimētū ei palma p̄bebat Qd̓ ne cui īcredibile videat̉: ieſū teſtor ⁊ ſcōs āgelos vidiſſe me monachos: e qͥbꝰ vnꝰ ꝑ xxx. annos paneordeaceo et aqͣ lutulenta vixit Beatꝰqͣꝫ baſiliꝰ monachis oriētalibꝰ qͥ ad ꝑfectiōis culmē nitebāt̉ aſcēdē: carniteſū inhibuit Scūs ec̄ martinꝰ: vt deipſo narrat ſulpitiꝰ ī ſuo monaſterioſecū degētibꝰ mōachis: vini potū ꝯcedere noluit. ⁊ ſacer vir bn̄dictꝰ ſanismōachis eſū carniuꝫ int̓dixit His etſil̓ibꝰ qͣi īnūeris vniuerſis ſcōꝝ exemplis īdubitant̉ colligit̉. ꝙ abſtinentievigor opꝰ ſit ꝑfc̄e virtutis. Et ne qͥdad certitudine deſit: alijs ſcōꝝ aucͣtoritatibꝰ ꝓbādū eſt. qͥbꝰ aſſerūt ꝙ abſtinere a vino ⁊ carnibꝰ ſit ꝑfectū. Aiteī Hiero. ad demetriadē Cōcedūturq̄dē nuptie carniū eſꝰ vſus vini: ſꝫ horū abſtinētia ꝯſilio ꝑfectiore ſuadet̉.Idē qͦꝫ ꝯtra Iouinianū Si vis ꝑfectꝰ eē. bonū eſt vinū nō bibē ⁊ carnesnō māducare Nā ſi vis ꝑfectꝰ eē: meliꝰ eſt ſaginare aīam qͣꝫ carnē Aug. ec̄de fide ad petꝝ ſic ait Hūiles ẜui xp̄iqͥ cupiūt dn̄o abſqꝫ īpedimēto ẜuireꝯiugia nō appetūt: a vino ⁊ carnibꝰ abſtinēt qͣꝫtū corꝑis valitudo ꝑmittit. n̄ꝙ pctm̄ ſit: aut ꝯiugē hr̄e: aut carnesvinūqꝫ ꝑcipe Hec augꝰ. Ad hoc idēfacit qd̓ dicit Greg. iij li. mora. Nullpalmā ſpūalis certaminis apprehēditqͥ nō pͥus in ſe ipſo ꝑ afflictā ꝯcupīaꝫcarnis īcētiua deuicerit. Neqꝫ enī adꝯflictū ſpūalis certaminis ꝯſurgit̉: ſinō priꝰ ītra noſmet ipſos hoſtis mentis poſitus gule videlicꝫ appetitꝰ edomat̉. Colligit̉ itaqꝫ ꝙ abſtinentia ſitopꝰ maxīe ꝯpetēs viris ꝑfectis. qͦruꝫeſt ſathane bellis victorioſe reſiſtē: etſapīe ſtudijs qͥete vacare. Propt̓ qd̓Hierony. ꝯtra Iouinianū Si qͥs eſtimat abūdātia ciboꝝ atqꝫ potuū ſe ꝑ-

frui ⁊ vacare ſe poſſe ſapīe. hoc eſt ꝟſari int̓ delicias ⁊ deliciaꝝ vitijs nō teneri: ſe ipſū decipit Et pꝰ Quo nūptiis ꝟginitatē. ita ſaturitati ⁊ carnibusieiunia ſpūmqꝫ preferimꝰ. Si igit̉ vacare ſapīe ꝑfectoꝝ eſt. ⁊ virginitas p̄fert̉ ꝯiugio: ſicut ꝑ fc̄m īꝑfcō: reſtat ꝙde gene̓ oꝑis abſtinē a carnibꝰ alijs qͣꝫdelicatis cibarijs actū dic̄ ꝯſonuꝫ ꝑfectōi. et ecōtra: his vti imꝑfcōeꝫ qͣndāīportat qͣntū eſt de ſui generis naturaniſi ad ꝑfectōeꝫ reducat̉ ꝑ circūſtātiāſuꝑadiectā. vtpote cū qͥs hꝫ plenā abſtinendi volūtatē: ⁊ tn̄ hmōi cibarijsꝓ loco ⁊ tꝑe ſobrie vtit̉. vel qꝛ reqͥritnc̄itas ſuſtentatōis ꝓprie propt̓ egritudineꝫ ſeu debilitatē. vel vtilitas fr̄ne edificatōis ꝑ charitatiuā ꝯdeſcēſoneꝫ Primi qͥdē exᵐ ex vitā ſumit̉ ꝑfectoꝝ cenobitaꝝ: quā deſcribens hieronyꝰ. ad euſto. ait loq̄ns de ſanis Uliuit̉ pane leguminibꝰ ⁊ oleribꝰ q̄ ſaleſolo ꝯdiunt̉ De hinc ꝓ debilibꝰ ſubdit Uinū tm̄ ſenes accipiūt qͥbꝰ ⁊ paruulis ſepe fit prādiū: vt alioꝝ feſſa ſuſtētet̉ etas: ⁊ alioꝝ nō frāgat̉ īcipiensPoſt hoc de infirmantibꝰ ait Si qͥsvero ceꝑit egrotare tranſfert̉ ad exedrā latioreꝫ ⁊ tāto ſenū miniſterio cōfouet̉: vt nec delicias vrbiuꝫ: nec matris querat affectū. Hec hiero. Porro exemplū ſecūdi manifeſte refulgetin chriſto: de quo Chryſoſt. ſuper mattheū: omelia xxvij. Uide quanta eſtchriſti in cōdeſcenſione diligentia. ſicut cū cōmedat ⁊ bibat: cum videat̉ex aduerſo iohanni faciens. et hoc iudeorum gratia ſalutis facit: magis autem orbis terrarum vniuerſi. ſimulqꝫhereticoruꝫ obſtruens ora. Magiſternanqꝫ perfectionis omnimode ieſuschriſtus. et ſupportator imperfectōisnoſtre vtrūqꝫ debuit in ſua vita monſtrare. cū tamen iohānes totā ꝑegeritvitā ẜm artiſſimaꝫ abſtinentie legem