Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

Apologie paupeꝝ Bonauēt.

Cxxxi

ſti nihil preter xp̄m hꝫ. aut ſi pret̓ ipſum aliquid hꝫ ꝑſcūs nō ē. Tertiaeſt ꝑfectio vltimate pleītudīs de quaſapiens in prouerbijs Iuſtoꝝ ſemitaqͣſi lux ſplendēs creſcit et ꝓficit vſqꝫad ꝑfectam diē .i. dīne viſiōis fulgidāclaritatē. Et de hac Augꝰ. primo ſoliquioꝝ. Uere ꝑfecta virtus ē rō ꝑueniens vſqꝫ ad finē quē beata vita cōſequimur. Prima igit̉ ⁊ ſcd̓a ꝑfectioa tertia differūt ſicut meritū differt apremio. Pedia quoqꝫ a prima differtſicut diſtinguitur conſiliū a preceptoOīa ꝟo tam conſilia qͣꝫ precepta referūtur ad charitatis īpletionē ⁊ obſeruantiā. quā ſic deſcribit apl̓s ad thīotheum. Charitas ē finis precepti. decorde puro. conſcīa bona et fide nō ficta. inſinuās triplicē actū charitatis.videlꝫ declinare a malo. ꝓſequi bonaet patienter ferre aduerſa. Nā ꝓpterdeclinationē a malo dicitur de cordepuro. ꝓpter ꝓſecutionē bonoꝝ dicit̉de conſcīa bona. ꝓpter vero tolerātiāaduerſoꝝ d̓r de fide non ficta. glo. i. n̄fictili vel fragili. ſꝫ contra aduerſa forti Quia ꝟo hic triplex charitatis actꝰduobꝰ mōis ab hītu virtutis egredit̉vel ẜm legē precepti ⁊ obligatiōis neceſſarie ⁊ vl̓is. vel ẜm legē conſilij etobligationis ſpōtanee et ſpēalis. ⁊ ſequēs īcludit primū ⁊ ſuꝑaddit qͣꝫtumpoſſibilitas viatoris admittit. hīc eſtꝙ 2ᵐ cū primo d̓r ꝑſcm̄. primū veroabſqꝫ ſcd̓o quāqͣꝫ ſit quodāmō ꝑfectūreſpcū tn̄ ſcd̓i d̓r imꝑfectū. ſic̄ dic̄ Ambro. in li. de officijs ī aucͣtoritate capitulo precedenti ꝓpoſita. Cū igit̉ de ꝑfectione euāgelica loquimur ſcd̓m comunē acceptionē de hac materia īteligimus Et iſtiuſmodi ꝑfectionis notificationē ex precedentibꝰ collige̓ poſſumus. videlꝫ ꝙ ipſa ſit conformitasviatoris ad xp̄m ꝑ illū virtutis hītuꝫquo ſupererogatiue declinātur mala

efficiūtur bona et aduerſa ꝑferuntur.In his nanqꝫ tribus tres ꝑtes euangelice ꝑfectionis conſiſtūt Porro cūex conuerſiōe inordīata ad triplex bonū ꝯmutabile .ſ. exteriꝰ. interiꝰ ⁊ īferiꝰoē pctm̄ trahat originē ẜm cōcupīaꝫoculoꝝ. ſuꝑbiā vite. cōcupīaꝫ carniset hec t̓a vitari hē̄ant nō ſolū qͣꝫtū adactū ⁊ ꝯſenſū qd̓ fit ꝑ ꝟtutes illis oppoſitas ꝟmētiā qͣꝫtū ad occaſionē ⁊ hͦqͥdē ꝓmotiuū ſit ī merito ⁊ expediēsad ſalutē. ꝑfectiōis mgr̄ xpūs ad ꝑfecte declinādū cōcupīam oculoꝝ ꝯſulit ꝙ hec oīa tꝑalia relīquāt̉ ẜm illudmath̓. ſi vis ꝑfectus eſſe ⁊cͣ. Ad ꝑfc̄eaūt declinandū ſuꝑbiā vite. ſuadet̉ ꝙvolūtas ꝓpria abneget̉. iuxͣ illud Mathei. qͥ vult venire pꝰ me abneget ⁊cͣ.Ad ꝑfecte aūt declināduꝫ concupīamcarnis. edocet ꝙ oīs exꝑiētia. ẜm actūgeneratiue potētie abſcindatur ſic inquiens illud Mathei. Sūt eunuchiqui ſe caſtrauerūt ꝓpter regnū celoꝝqui poteſt caꝑe capiat In hac igit̉ triplici ſuperogatiua declinatione triplici ſuꝑerogatiua declinatione triplicisoriginis oīs mali primā ꝑtem euāgelice ꝑfectionis conſiſtere et ſacra ſcpͥtura īſinuat. et veri doctores aſtruūtet ſancti patres religionū inſtitutoēsaffirmant Secūda vero ꝑs perfectionis euangelice conſiſtit in ſupererogatiua ꝓſecutione bonorū que ſecūdū duplicē vitā videlicet actiuā ⁊ cōtemplatiuā in duobꝰ conſiſtit. videlꝫ īcondeſcenſione ad ꝓximum. ⁊ ī ſurſūactione mentis in deū Conſiſtit āt ſupererogatiua condūſio charitatis adproximū in hoc. vt ẜm legē iuſticie etmiſericordie amoris ſigna ⁊ bn̄ficia n̄ſolū ad aīcos: ꝟmētiā ad inimicos largiflua beīgnitate ꝓtēdā. ẜꝫ illd̓ mat̓.Diligite limicos vr̄os. bn̄facite his qͥoderūt vos Et pꝰ. eſtote perfecti. ſic̄et pr̄ vr̄ celeſtis ꝑfectꝰ ē Per hūc eti