Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXXIv
Einzelbild herunterladen
 

Lignumvlte

uis ⁊ vetiti totiꝰ nr̄e ꝑditiōis cā extitit p̄uaricator adā. oportunū fuit ⁊ cōgruū ꝑ viā ꝯtrariā ſalutis nr̄e inuenire remediū. Cū etiaꝫ in ſingulis membris ip̄iꝰ acutaꝝ paſſionū militātes ſagitte crebreſcerēt: qͦꝝ īdignatio ebibebat ſpūm eiꝰ vt cibi ꝟbiqꝫ vehiculuꝫremane̓t īmune: vt verificaret̉ in medico nr̄o ꝓpheticū illd̓. Repleuit meamaritudīe ⁊ inebriauit me abſinthioEt qd̓ ſequit̉ ꝯpleret̉ ī dulciſſima matre ſua virgine glorioſa. Poſuit meqͣſi deſolata tota die merore ꝯfectam.Que lingua dice̓ vel qͥs intellectꝰ capere ſufficit deſolationū tuaꝝ pōdusvirgo beata? Que p̄termiſſis oībꝰ preſens aſſiſtēs: et particeps ꝑ oēm modū effecta: bn̄dictā illā ⁊ ſcīſſimā carnēquā tā caſte cōcepiſti: tā dulcit̉ aluiſtiet lacte potaſti: tā crebro in tuo reclinaſti ſinu: et labia labijs īpreſſiſti: carneo cōtēplata es viſu. nūc ictibus flagelloꝝ diuelli: nūc ſpinaꝝ ꝑforari aculeis: nūc arūdine percuti: nūc palmispugnisqꝫ ꝯcidi: nunc clauis ꝑfodi: etſtipite crucis affixā atqꝫ pēdentē grauit̓ laniari: nūc oī ludibrio habitā: felleqꝫ tādē ⁊ aceto potari. Sꝫ ⁊ diuiniſſimā illā aīam oculis cōſpexiſti mētalibꝰ: omnis amaritudinis felle repletānūc ſpū fremētē: nūc panētē: nunc tedentē: nūc agonizātē: nūc anxiatā: nūcturbatā: nūc oī triſtitia ⁊ dolore meſtiſſimā. partiꝫ ꝓpt̓ paſſiōis corporisviuaciſſimū ſenſum: partim ꝓpt̓ dīnini honoris ꝑ pctm̄ ſubtracti feruētiſſimū zelū: partim ꝓpt̓ effuſuꝫ in miſeros miſeratōis affectū: et partim ꝓpt̓ꝯpaſſiōis ad te matrē infixū ī cordisintima telū. cū te corā ſe poſitā ⁊ pijsꝯſpiceret oculis: et blandis alloqͥret̉ſermonibꝰ. Mulier inquiens ecce filiꝰtuꝰ: vt tuā ꝯſolaret̉ int̓ āguſtias aīaꝫquā paſſionis ſue gladio ampliꝰ qͣꝫ ſiproprio patereris in corpore vere ſci

ebat eſſe tranſfixam ⁊ quaſi mortuam Ieſus ſol morte pallidus.Ęniqꝫ cū agnꝰ īnocēs qͥ et veIb rꝰ iuſticie ſol triuꝫ horaꝝ ſpacio pependiſſꝫ in cruce: et eodē tꝑe ſol iſte viſibilis factori ſuo cōpatiēs lucis ſue radios occultaſſꝫ. iāoībꝰ ꝯſummatis fōs ip̄e vite hora nona ficcat̉: dū deꝰ ⁊ hō ieſus cū clamore valido ⁊ lachrymis ad miſeratiōismanifeſtādū affectū: et dinitatis d̓clarādā potētiā. ſpūm in manꝰ pr̄is ꝯmēdās: expirauit. Tūc velū tēpli ſciſſūeſt a ſūmo vſqꝫ deorſuꝫ. ⁊ terra motaeſt: et petre ſciſſe ſunt: ⁊ monumentaaꝑta ſunt. Cūc ipſe cēturio deū verūip̄m eē ꝯgnouit. tunc qͥ ad ſpectaculūinſultare cōuenerāt: reuertebant̉ ꝑcutiētes pectora ſua. tunc ſpecioſus forma p̄ filijs hoīm caligātibꝰ oculis: etpallētibus genis ꝓ filijs hoīm deformis apparuit. factꝰ holocauſtū ſuauiſſimi odoris in cōſpectu pat̓ne glorievt auerteret irā ſuā a nobis Reſpiceigit̉ dn̄e ſancte pr̄ de ſanctuario tuo:⁊ de excelſo celoꝝ habitaculo. reſpiceinqͣm in faciē xp̄i tui. reſpice hāc ſacratiſſimā hoſtiā quā tibi offert pontifexnr̄ pro pcͣtīs noſtris: ⁊ ęſto placabilisſuꝑ neqͥtia populi tui. Conſidera ettu hō redempte. quis qualis ⁊ quantus eſt ille qui pro te pendet in crucecuius mors viuificat mortuos. et cuius trāſitū et celum luget ⁊ terra etlapides duri: quaſi naturali cōpaſſione ſcindūtur. O cor humanū omniuꝫlapidum duricia durius. Si ad tanticomemorationem piaculi: nec terroreconcuteris. nec compaſſione afficerisnec compunctione ſcinderis. nec pietate molliris. Ieſus trāſſanceatusOrro vt de latere chriſti dormientis formaretur eccleſia:et ſcriptura impleret̉ que dic̄: