Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſcī Bonauenture

tur deſpecti ab eis. Deinde vt nō dicant mendicātes: igitur iubes nos viuere ⁊ verecūdent̉. in hoc mōſtrat hͦdebituꝫ exiſtere: et oꝑatores eos vocans ⁊ qd̓ datur mercedē nominans.Ne enī qꝛ in ſermonibus eſt oꝑatioexiſtīetis paruū bn̄ficiuꝫ qd̓ eſt a nobis. Etenī labores hꝫ hic multos etqͥcquid dederīt qͥ docentur non largientes p̄bent ſꝫ retributiōeꝫ reddētesQn̄ igit̉ quis mendicat ꝓ chr̄o imitādo ⁊ euāgelizādo ẜm formā preſcriptā. nō ſolū nō peccat: verūetiā īpletꝑfectā iuſticiā. pͥmū qꝛ multū debeturſuſtētatio pauꝑi iuſto imitāti. Scd̓oqꝛ magis debet̉ tanqͣꝫ pauꝑi euangelicō chr̄m euāgeliſanti. Tertio qꝛ maxime debet̉ pauꝑi grato debitū ꝓ gratia humilit̓ accipienti: ⁊ humilit̓ ſuꝑplicāti. qͥppe cuꝫ ſit liber ex oībꝰ facitſe omnium ſeruū. et hoc eſt qd̓ dicitAugꝰ. ſuꝑ illud psͣ. Producēs fenūiumentis ⁊c̄. Producens inqͥt .i. tꝑalia Iumentis .i. predicatoribus vt deeuāgelio viuāt qͥ euāgeliū annūciāt.et herbā .i. tꝑalia ſeruituti hominū .i.p̄dicatoribꝰ ſcruis hominum ꝓ chr̄ovn̄ aplūs. Cū eſſem liber ex omnibꝰoīm me ſeruū fecit: qͣ ſeruitꝰ ē ex charitate: q̄ facit humiles qui ꝓ xp̄o ſerui hominū fiūt: vtilitati fratrū attendentes: hec ſūt iumenta qͥbꝰ debeturherba vt merces: qꝛ ſeruiūt. de qͥbusdicit̉ Nō alligabis os bouis triturātis: ⁊ dignꝰ eſt oꝑariꝰ mercede ſua. debent̉ enī predicatoribꝰ tꝑalia: qꝛ largiunt̉ ſpūalia. vn̄ apoſtolꝰ Si ſeminauimꝰ vobis ſpūalia nō magnū eſt ſi veſtra carnalia metamꝰ. ꝓ quibꝰ diciturbeatꝰ qui proccupat vocē petituri .i.qui intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperemNō enī ita debes agere boui triturāti vt mendico trāſenti Illi eī .i. mēdico das qd̓ legit̉ oī petenti da huic ec̄nō petenti dare debes Uide ergo ne

ſic indigeat miles xp̄i: vt petat te iudicet .i. dānabilem oſtendat Sicut eīdicit̉ de illo qui te querit: da om̄i petenti. ſic de eo predicatore: queꝫ tu q̄rere debes dr̄ Deſudet elemoſyna inmanu tua: donec inuenias iuſtum cuides. omni petenti ergo quicūqꝫ ſit daagnoſcens ī eo cui des. ſed multo magis daſeruo dei: militi chr̄i etiam nōpetenti Ex his igit̉ manifeſte apparet ꝙ in chriſti predicatore ⁊ euāgelizatore mendicare nō eſt vitij nec culpe: ſed magis ꝑfectiōis euāgelice. vn̄rōnes et aucͣtoritates et exempla cōcedenda ſunt q̄ ad hāc partē inducūtur. Nā ſi qͥs impugnare ⁊ improbare velit: omnē mendicādi mo dū ī ſeruis chriſti Impugnare videt̉ nō tm̄ordinē pauperū: verūetiam ip̄m ſummū pontificē qui approbauit hunc viuendi modum: nec etiā tm̄ ipſuꝫ veꝝetiā hͦ magnū cetū ſanctoꝝ qͥ mcdicauerūt. vid̓lꝫ frāciſcū dn̄icū: alexiū: benedictū: et ipſuꝫ cuneū aplōꝝ ⁊ ꝓphetarū: necnō et ip̄m dn̄m ieſum chr̄mquē ſcriptura nō veret̉ dice̓ pauꝑemet mendicū Cū maiora de ipſo dicat:et ſentiat fides noſtra: ſcꝫ ꝙ ꝓ nobisnō tm̄ pauꝑ ⁊ mendicꝰ fuit ꝓpter noſtrū exemplū ſed etiā nudatꝰ ⁊ vilificatus vſqꝫ ad abiectiōis genꝰ extremū: vt exemplū daret ꝑfecte ꝯtemnēdū mūdum Poſtremo ſuꝑ hec omnia mala ſubuerti videt̉ vniuerſus eccleſie ſtatꝰ Si enī illicitū eſt ꝑ cl̓ynaꝝacceptionem pauperibꝰ xp̄i acciperevite ſuſtentamentum: multo fortiusillicitū ē accipere āplitudinē ⁊ multitudinē poſſeſſionū ⁊ magnoꝝ reddituū. Quis eī ita abſurdus eſt qui dicat licere alicui acciꝑe talentū auri ⁊nō fruſtum panis. Quid ſi hoc verūeſt cum vniuerſaꝝ eccleſiarū poſſeſſiones tā religioſis proprietateꝫ habetibus qͣꝫ in clericis ſecularibus habe