Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCXr
Einzelbild herunterladen
 

de gratioſis Cx

nō factis: ⁊ vidēs fratres fratribusdetrahētes: oſculū dātes: ⁊ fidē nonſeruātes Glo. ſuꝑ p̄s. lxviij. bonuszelꝰ eſt feruor aī qͦ mens abiecto humano timore ꝓ defenſione veritatisaccendit̉ ⁊ eo magis ꝯmendabilis qͣq̄libet praua qͦ viderit corrigere ſatagit: ſi nequit tolerat ⁊ gemit. De ſolicitudine Ca xxxvijRegor̄: in moꝝ. Sancti viri qꝛIbreuitatē vite indeſinent̓ aſpiciunt qͣſi qͦtidie moriētes viuūt: ⁊ tātoſe ſolicitiꝰ māſuris preparant: qͣnto ⁊nulla eē trāſitoria ex fine ſꝑ penſant.Idē mens tāto altiꝰ int̓ tentationisfluctꝰ tollit̉: qͣnto ſolicitiꝰ ab huiꝰ ſeculi cogitatōe vacuat̉. Ide̓ magna ſolicitudine ad curā nr̄e melioratōis accingimur: qn̄ id virtutis in alijs cernimꝰ qd̓ nō habemꝰ. Idē dn̄m tāto.sͣ. de diſcuſſiōe. Idē in regi. ill̓a ſolicitudo prepoſitoꝝ vtilis eſt: illa ē cautela laudabilis in qͣ totuꝫ rō agit: ⁊ furor ſibi nil vendicat Idē: qͣnto mortivicinior efficeris tāto fieri ſolicitioratqꝫ timidior debes. Idē cū honorisaugmento cura qͦꝫ ſolicitudinis debꝫexcreſce̓. Ideꝫ cū cūcta negotia indagāde veritatis ſolicitudine indigeāttn̄ qͦ ad deiectionē ſacerdotaliuꝫ grapuū ſpectāt: ſunt diſtrictiꝰ trutināda Io. chry. ſuꝑ mat. occupatio virilium ſolicitudinū ſuggeſtionū voluptates plerūqꝫ excludit Ambro. Magna ſublimitas. sͣ. li. iij. de honore.Hiero: grādis virtutis. sͣ. li. ij. de continētia tactus Ber. ſuꝑ can. oīs cura ſcōꝝ ſpreto ornatu cultuqꝫ ſuꝑfluoexterioris ſui hoīs qͥ certe corrūpit̉oī ſe diligentia p̄bet ⁊ occupat excolendo atqꝫ decorando interiori illi qͥad imaginē dei eſt ⁊ renouat̉ de dieīdiē. Idē oīs de bonis sͣ. de regratiatiōe. Idē in ſer. dignū valde ē ⁊ oīoexigit rō eqͥtatis: vt qͥbꝰ a ꝯſtitutione

mūdi regnū parat̉: ip̄i etiā ſeſe regnoparare nō negligāt. Augꝰ. de ordīediſcipline. oꝑa dāda eſt optimis moribꝰ. deꝰ eī noſter alit̓ nos exaudire n̄poterit: bn̄ aūt viuētes facillime exaudiet Sene. in ep̄i. ꝑſeuerandū eſt ⁊aſſiduo ſtudio robur addendū donecbona mēs ſcit ꝙ bona voluntas eſt.De correctione Ca xxxviijRego. in mora. qͥſqͥs ꝑpendereſolicite ſciat ne luctꝰ tꝑe verbaincrepatōis inferat. Idē. qͦs de aꝑtainfirmitate rep̄hendimꝰ ſuꝑeſt vt deocculte fortitudinis eſtimatiōe veneremur: Idē. ex ſedi. sͣ. li. iij. de obliuione. Idē in regi. dū vnꝰ corripit̉ plurimi emendant̉ et melius eſt vt ꝓ multoꝝ ſaluatione vnꝰ ꝯdēnet̉ qͣꝫ ꝑ vniꝰlicentiā multi ꝑiclitent̉. Idē vir ſenior iuuenibꝰ exēplū ad interitū prebetvbi diſtricta increpatōe feriēdus eſt Iſi. de ſum. bo. ſicut pctōrem ꝯuenit argui iniuſtū. ſic ꝯuerſuꝫ non exaſperari. Idē: qͥ veracit̉ frat̓nam vultcorriꝑe ac ſanare infirmitatē: talē ſepreſtare fraterne vtilitati ſtudeat: vteum quē corriꝑe cupit humili cordeadmoneat: hoc faciens ex ꝯpaſſione:qͣſi cōis ꝑiculi ne forte ⁊ ip̄e ſubijciātur tentationi Augꝰ: in enche. quiemendat verbere in quē poteſtas datur vel coercet aliqͣ diſciplina: ⁊ tn̄pctm̄ eiꝰ quo ab illo leſus aut offenſꝰeſt dimittit ex corde vel orat vt ei dimittat̉ nō ſoluꝫ in eo ꝙ dimittit atqꝫorat: verūetiā in eo ꝙ corripit ⁊ aliqͣemendatoria pena plectit elemoſynadat. Multa enī bona preſtant̉ inuitisqn̄ eorū ꝯſulit̉ vtilitati nō voluntatiIdem ſi peccauerit. sͣ. lib. iij. de correptione mai Idē in epiſt. Quātum illilaudādi atqꝫ predicādi ſunt qͥ dignati non ſunt cum mūdo etiam florenteflorere: tātū īcrepādi ⁊ accuſandi ſūtqͦs perire cū pereunte delectat. Idē

E 1