Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXCVIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber quartus pharetre

at ſi illā n̄ habue̓it ſibi fruſtra blādit̉. Caſſio. in li. de aīa. vir fixꝰ purꝰ innocuꝰ oēs laudat: ſe ſꝑ accuſat: vt cōplaceat vniuerſis ſibi ſoli diſplicet.Ber. de ꝯſid̓. nō eris innocēs: ſi autpunias eū cui fortaſſe parcendū eſſetaut parcas ei qͥ fuerat puniendusAnſel. de ſimilitū. Si hinc pctī pudorē ⁊ illinc cernerē inferni horroreꝫ ⁊nēario vni eoꝝ haberē īmergi. priusme in infernū īmergereꝫ qͣꝫ pctm̄ ī meīmitterē. Mallē enī purꝰ a pctō ⁊ innocēs gehēnā intrare: qͣꝫ ſorde pollutꝰ celoꝝ regna tene̓. cū ꝯſtet ſolos malos in inferno torq̄ri ⁊ ſolos bonosin celeſti btītudine foueriDe excuſatōe Ca. viRego. in mora. Iuſtꝰ ⁊ ſi qͥd vnqꝫ delinquēdo loquit̉: tn̄ dignuꝫnō eſt vt ab iniuſtis ⁊ praue viuentibꝰ iudicet̉ Idē cū qͦſtꝫ. sͣ. li. i. de pauꝑibus Augꝰ. in ep̄i. diſcamꝰ in ſimilitudine opeꝝ diſcernere aīos oꝑantiūne clauſis oculis calūniemur ⁊ beniuolos ꝓ nocentibꝰ accuſemꝰ. Ideꝫ inſer. dei in mōte. Ea facta q̄ dubiuꝫ eſtqͦ aīo fiāt in meliorē partē interpretemur Idē nō reprehendamꝰ ea q̄ neſcimꝰ q̄ aīo fiāt: neqꝫ ita rep̄hēdamꝰ q̄manifeſta ſunt vt deſperemꝰ ſanitatē.Ber. ſuꝑ can. caue aliene ꝯuerſatiōiseē aut curioſus explorator: aut temerariꝰ iudex: ſed ſi ꝑperā actū qͥd deprehēdas: nec ſic iudices ꝓximū: magisaūt excuſa intētionē ſi opꝰ nō potesputa ignorātiā: puta ſubreptionē: puta caſuꝫ: ꝙ ſi oc̄m oīo diſſimulationēſcertitudo recuſat: ſuade nihilominꝰip̄e tibi ⁊ dicito apud te ipſum: vehemēs fuit tentatio: qͥd de me illa feciſſꝫſi accepiſſꝫ in me ſimilit̓ poteſtatē Id̓ſi is qͥ de clauſtro ē eū qͥ verſat̉ ī ppl̓oint̓du nimis diſcrete ſeſe agē dephendat. verbi gratia: in verbo: in cibo: inſomno: in riſu: in ira: in iudicio: nō ad

iudicādū ꝯfeſtim ꝓſiliat: ſꝫ memineritſcriptū. Melior eſt iniqͥtas viri qͣꝫ bn̄faciēs mulier Nā tu qͥdē in tui cuſtodia vigilās benefacis: ſꝫ qͥ iuuat multos ⁊ meliꝰ facit ⁊ virilius: ꝙ ſi īplēnō ſufficit abſqꝫ aliqͣ iniquitate .i. abſqꝫ qͣdā ineqͣlitate vite ⁊ ꝯuerſationisſue: memēto qꝛ charitas operit multitudinē pctōꝝ Sene. in ep̄i. Sapiens nō vertit oīa in peius: nihil q̄ritcui imputet caſuꝫ: ⁊ pctā hominū adfortunā potiꝰ refert: nō calūniat̉: necverba nec vultꝰ: qͥcquid accidit benigne interp̄tando leuat. Idc̄ ſꝑ qͥcqͥddubiū eſt hūnaitas inchnat ī melius De. diſcuſſione Cap vijRego in moꝝ. Iuſti viri cū diſtrictionē venturi iudicis ꝯtemplant̉: pctā ſua ad memoriā reducuntdeflēt q̄ ꝯmiſerūt: diſtricte ſe iudicātne iudicent̉ Idē dn̄m tāto qͥs ſecurius expectat qͣnto qͦtidie vitaꝫ ſuā ſuſpectꝰ examinat. Idem electi intra ſinū cordis aduerſuꝫ ſe qͥcqͥd ſe impugnat enumerāt: ibi ante oculos ſuosoē qd̓ defleāt coaceruāt ibi qͥcqͥd perirā diſtricti iudicis diſcerni poſſit intuent̉: ibi tot patiunt̉ ſupplicia qͦt patitimēt. nec deeſt in hoc iudicio menteꝯcepto omne miniſteriuꝫ qd̓ punirereos ſuos pleniꝰ debeat. Nam ꝯſcīaaccuſat: rō iudicat: timor ligat: dolorexcruciat Idē qui ſemet ip̄m pͥus nōiudicat qͥd in alio recte iudicet ignorat Io. chry. in ſer. qn̄ accubuerisſuꝑ ſtratū tuū ⁊ neminē infeſtū pateris anteqͣꝫ veniat tibi ſomnꝰ ꝓfer inmediū codice ꝯſcīam tuā ⁊ reminiſcēpctā tua. ſi quid in verbo ſeu in factovel in cogitatōe peccaſti Augꝰ. devera. reli. Spiritalis hō oīa iudicat:qꝛ ſuꝑ oīa ē qn̄ cū deo eſt. cū illo ē ātqn̄ puriſſime intelligit ⁊ tota charitate qd̓ intelligit diligit. Idē nō facilesͣ li. i. de iudicibꝰ Id̓ de ver. do. nihil ē