Liber tertius pharetre

fulgorē ſuū ⁊ ſeueritatē iudicātis reddētis vnicuiqꝫ ẜm opꝰ ſuū ī caput ſuum aſpice̓ nō audebūt. Nō qͦ clementiora ſunt ſine dei iuditio: ſꝫ qͦ oīs creatura ī tormētis alioꝝ de ſuo iudicioꝑtimeſcat Idē etiā qͥ ſcī ſūt pn̄tiā deiabſqꝫ formidine nō videbūt ¶ Idh̓.chry. ſuꝑ mat. ī illo die nihil ē qd̓ reſpōdeamꝰ vbi celuꝫ ⁊ t̓ra aqͣ ſol ⁊ lūadies ⁊ noctes ⁊ totꝰ mūdꝰ ſtabit aduerſuꝫ nos ī teſtimoniū pctōꝝ nr̄oꝝ. etſioīa taceāt: tn̄ ipſe cogitationes nr̄e ⁊ipſa oꝑa ſpēalit̓ ſtabūt an̄ oculos noſtros accuſātes nos ante deū dicēteapl̓o. cogitatōibꝰ īuicē accuſantibꝰ ⁊c¶ Amb̓. ſuꝑ lu. ve mihi ē ſi non pctāmea defleuero. ve mihi ē ſi nō medianocte ſurrexero ad ꝯfitēdū tibi dn̄eve mihi ſi dolū ꝓxīo fecero. ve mihiſi nō locutꝰ fui veritatē: ad radicē ſecuris poſita ē. faciat fructū qͥ p̄t gr̄e quidꝫ pnīe. adeſt dn̄s qͥ fructū reqͥrat fecudos viuificet. ſteriles dep̄hēdatIſi. de ſū: bo. due ſūt dr̄e vel ordineshoīm ī iudicio. hoc ē electoꝝ ⁊ reproboꝝ: qͥ tn̄ diuidunt̉ ī qͣttuor. ꝑfcōꝝ ordo. vnꝰ ē qͥ cū dn̄o iudicat: et aliꝰ qͥ iudicat̉: vtriqꝫ tn̄ cū xp̄o regnabūt Similit̓ ordo reproboꝝ partit̉ ī duobꝰ:dū hi qͥ ītra ecc̄am ſunt mali iudicādiſūt ⁊ dānādi. qͥ vero extra ecc̄am īueniēdi ſūt: nō ſūt iudicādi: ſꝫ tm̄ dānandi ¶ Ber. de ꝯtēp. nō vniꝰ ciuitatis:aut ppl̓i: aut regiōis vniꝰ: ſꝫ vniuerſitatis iudices hn̄t p̄ſide̓ cū xp̄o: nō ſolū hoīes: ſꝫ etiā ipſos angelos iudicabūt qͥ parētē ad modicū vapore̓ p̄ſentis glorie dedignātes ⁊ exſufflātes īꝓperiū xp̄i vniuerſis p̄poſuerūt titulis dignitatū Nolite time̓ puſillꝰ grexqm̄ ꝯplacuit pr̄i dare vobis regnumId̓ ī epiſt. veniet veniet dies iudicijvbi ⁊ plꝰ valebūt pura corda qͣꝫ aſtuta ꝟ̓ba: ⁊ ꝯſcīa bona qͣꝫ marſupia plena. qn̄quidē iudex ille nec fallet̉ ꝟbis

nec flecͣtet̉ donis Idē ſuꝑ can. qͥ ī babilone tutū ſi hierl̓m manꝫ ſcrutiniūIdeꝫ de xij. gra. cognoſcet̉ dn̄s certeiuſticiā faciēs qͥ nūc ignorat̉ mīam qͦrēs Idē in ſer. nudi ſtabunt an̄ tribunal xp̄i vt audiāt vocem iudicij qͥ advocē ꝯſilij obturauerunt aures ſuas.Quid eī loqͥtur deꝰ: agite pnīaꝫ inqͥt.Vulti tn̄ diſſimulāt: multi ꝯtinēt aures ſuas: ⁊ dicūt: durꝰ ē hic ſermo. nōſic īpij nō ſic: cū ītonueit ſermo duret verbū aſpeꝝ Itē maledicti ī igneꝫet̓nū ¶ Anſel. ī lib meditationū: O lignū aridū ⁊ īutile et̓nis ignibꝰ dignūqͥd rn̄debis in illa die cuꝫ exiget̉ a tevſqꝫ ad ictū oculi oē tēpꝰ viuēdi tibiīpenſuꝫ qͣlit̓ fuerit a te expēſuꝫ. tuncqͥppe ꝯdēnabit̉ qͥcqͥd fuerit īuētū ī teoꝑis vel ocij ſermonis ⁊ ſilētij: vſqꝫad minimā cogitationē etiā ꝙ vixiſtiſi nō fuerit ad volūtatē dei directumId̓ O āguſtia h̓ erūt accuſantia pctāinde t̓rēs iuſticia ſubtꝰ patens horridū chaos īferni. deſuꝑ iratꝰ iudex: intro vrēs ꝯſcīa: foris ardēs mūdꝰ. etſiiuſtꝰ vix ſaluabit̉: peccator ſic depreſſin quā ꝑtē ſe p̄met ꝯſtrictus: vbi latebo: vbi apparebo: latere erit īpoſſibileapparere intolerabile Idē dies ire dies illa ⁊cͣ. Quid dormitas anima tepida ⁊ digna euomi. qͥ nō exꝑgiſcit̉: qͥ n̄tremit ad tātū tonitruū: nō dormit: ſꝫmortuus eſt¶ Ca. l.De dānādis¶ Rego. ī moꝝ. Fit miſeris morsſine morte: finis ſine fine. defectꝰſine defectu. qꝛ ⁊ mors viuit: ⁊ finisſꝑ īcipit: ⁊ defice̓ defectꝰ neſcit: morsꝑimit ⁊ nō extinguit. dolor cruciat. ſꝫnullatenꝰ pauorē fugat: flāma ꝯburit:ſꝫ neqͣqͣꝫ tenebras diſcutit Id̓ ī īfernoignis nō lucꝫ ad ꝯſolationeꝫ: ⁊ tn̄ vtmagis torq̄at ad aliqͥd lucꝫ. nā ſeqͣcesſuos ſecū ī tormento reprobi flāma illuſtrāte viſuri ſunt: qͦruꝫ amore deliq̄