de pericul.G
loſisIXXXVl
¶ Io. chry. ſuꝑ ioh̓. Sicut oleū nonvtiqꝫ parit lapis: ita nec crudelitasmīaꝫ. cū eī talē habuit radicē̓ n̄ vltrael̓a eſt qd̓ tale ē Idē cū nos ignoremꝰeſurienteꝫ xp̄m: ignorabit nos ⁊ ipſemīa indigentes ⁊ iuſte: qꝛ crudeles fuimꝰ ī id ipſū ¶ Ber. ſuꝑ qͥ hitat. qͣntūego ꝯpatiar etſi qͥd ſolacij poſſe̓ īp̄endere qͣꝫ libent̓ id facerē nouit ille quēnihil latet. verūtn̄ ſi de penaruꝫ diminutiōe ſolaciū prebē voluero: crudelis ⁊ īmiſericors ero. qͣntū enī ſubtrahā de pena: tantū de corona furabor:tātū d̓ fraudabo fructꝰ: qͣntū de ſemēte ſubtraxēo. ſiqͥdē modica ſemīs detractio nō modicū ē meſſis detrimētū ¶ Sene. in ep̄i. qͥd opponit̉ clementie: nōne crudelitas q̄ nihil aliud ē qͣꝫatrocitas aī in penis exigēdis. crudeles enī vocantur qui puniēdi cauſaꝫhabent: modum non habent.¶ De ſimulatione ¶ Ca xxvRego. in moꝝ. Oīs hypocritaqꝛ vitā iuſticie ſimulās iuſtoꝝ ſibi laudē arripit: alienū eſt ꝓfecto qd̓tollit Id̓ oēs hypocrite dū bonoꝝ vitā ſimulāt imitationē ſcē viſiōis hn̄tſꝫ veritatē ſcē actōis nō habēt. Idēin paſto. int̓ hypocritas iure deputat̉qͥ ex ſimulatiōe diſcipline miſterū regiminis vertit in vſuꝫ domīatōisHiero. in ep̄i. fictā hūilitatē fugiēs illā ſectare qͦ vera ē quā xp̄s docuit humilitatē: ī qͣ nō ſit ſuꝑbia īcluſa. Multi eī huiꝰ virtutis vmbram veritatispauci ſequūtur. ꝑfacile ē aliquē veſtēhr̄e ꝯtēptā ſalutare ſubmiſſas manꝰet genua deoſculari: inclinato ī t̓rā capite oculisqꝫ deiectis humilitateꝫ acmāſuetudinē polliceri. lenta voce tenuiqꝫ ſermones īfringe: ſuſpirare crebriꝰ ⁊ ad oē ꝟbū pctorē ac miſerū ſeclamare Sꝫ ſi vel leui ẜmōe offēſꝰ fuerit ꝯtinuo videbis attollē ſuꝑciliumleuare ceruice̓: ⁊ delicatū illū oris ſo
nū īſano clamore repēte mutare Id̓ſcā magis eē qͣꝫ videri ſtude: ꝙ nihilꝓdeſt eſtimari qd̓ non ſis. et duplicispctī reatꝰ ē n̄ hr̄e qd̓ credit̉: ⁊ qd̓ n̄ habeas ſimulare. Idē in ori. ſr̄ mat. nūcrara fides ē aliud ī labijs: aliud ī corde verſat̉: venenum aīe lingue mellaꝯtegūt ¶ Io. chry. ſuꝑ mat. dic hypocrita ſi bonū ē eē malū vt qͥd nō visapparere qd̓ es. Si aūt meliꝰ ē bonuꝫeē: vt qͥd nō vis eē qd̓ vis apparē Id̓inimicꝰ manifeſtus melior cqͣꝫ amicꝰ fictus. ille dū timet̉ facile vitat̉. iſte duꝫnō cognoſcit̉: p̄ualet. Idē oſculū pacis sͣ. li. ij. de ira ¶ Iſi. de ſum bo. ſepeꝑ ſimulationē amiciciā colit̉: vt qͥ nōpotuit aꝑte deciꝑe: decipiat fraudulenter. Idē ꝑ aduerſa magisⁱ qͣꝫ ꝑ ꝓſꝑaꝯprobat̉: ſi deꝰ ⁊ ꝓximus vere diligat̉qꝛ dū aduerſa ꝓuenerīt: tūc amicꝰ fraudulentꝰ detegit̉. Idē qͥ crucē portat.īfra li. iiij. de cruce ſpūali ¶ Augꝰ. devirgi. ſimulatio hūiſitatis maior ſuꝑbia ē. Idē ſimulatio dicit sͣ. li. ij. de cōflictu. Idē ſr̄ mat. malꝰ ſpūs: ſpūs ſtul̓titie: alt̓ peior ſimulatio ſapīe. ſpiritꝰmalꝰ ſpūs erroris: alt̓ peior ſimulatōveritatis. ſpūs malꝰ ſpūs temeritatisalt̓ peior ſimulatio ꝯſilij. ſpūs malusſpūs ignauie: alt̓ peior ſimulatio fortitudinis. ſpūs malꝰ ſpūs ignorantie:alt̓ peior ſimulatio ſcie. ſpūs malꝰ ſp̄sīpietatis: alt̓ peior ſimulatio pietatisſpūs malꝰ ſpūs elatiōis: alt̓ peior ſil̓atīoris Idē cautꝰ ſit penitēs sͣ. li. ij. deꝯfeſſiōe ¶ Ber. ſr̄ can. intēde qͣi ī deūſꝫ nō ꝓpt̓ deū hypocrite plane aīe eſt:cuiꝰ etſi ima faciēs decora videt̉: ꝙ addeū qͣlicūqꝫ ītētōe reſpiciat: ipſa tn̄ ſimulatio oē in ea decorū ext̓minat etmagis ꝑ totū īgerit feditatē ¶ Id̓ minꝰ ſꝑ malicia palā nocuit: nec vnqꝫ bonꝰ niſi boni ſimulatōe deceptꝰ ē Ideꝫī ep̄i. nemo magis irā meret̉ qͣꝫ amicūſimulās inimicꝰ Idē de ꝯtēp. nō di-
B 1