Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber tertius pharetre

deformis cur te formoſā eſſe mētirisnec tue ꝯſcīe nec alieni gr̄am oris habitura Iſtud ꝟbū ſumit a btō ambr̄.in li. de virgini: Id̓ augꝰ. de doc. xp̄i.lo q̄ns de fuco mulieꝝ Colerabilioraꝓpe modū ī adulterio crimīa ſt̓. ibi eīpudicicia: hic natura adulterat̉ Iſtudverbū ſumit ſil̓it̓ a btō ambr̄. ī li. d̓ virgi. Id̓ de doc. xp̄ia. monētis apl̓i voxeſt expurgate vetꝰ fermētū ⁊cͣ. in azymis ſin. ⁊ ve. Nū ſinceritas ꝑſeueratet veritas qn̄ q̄ ſincera ſūt polluūt̉ ⁊coloꝝ adulterinis fucis ī mendaciumvera mutant̉. Iſtd̓ verbū ſumit a btōcypano Ide̓ de doc. xp̄ia. dn̄s tuꝰ dixit. nō potes face̓ capillū vnū albumaūt nigrū ⁊ tu ad vincēdā dn̄i tui voceꝫ vis te eē potiorē: audaci conatu ⁊ſacrilego ꝯtemptu crines tuos īficismalo p̄ſagio futuroꝝ capillos iaꝫ tibiflamineos auſpicaris. iſtud ſil̓it̓ ſumita btō cypano Hiero. i ep̄i. crimē ēcaput poſt chriſmatis ſcīficatiōeꝫ autcroci: aut alteriꝰ pigmēti fuco vel puluere ſordidari: aut auro vel gēmis vl̓cuiꝰ cūqꝫ t̓rene creature ſpecie polluiqd̓ iā celeſtis ornatꝰ ſplēdore refulgetIdem qͥd facit ī facie chr̄iana purpuriſſꝰ ⁊ ceruſa. qͦrū alterū rubore genarū labioꝝqꝫ mētit̉. alterū cādorē oriset colli: ignis iuuenū: fomenta libidinū: impudice mētis indicia: ⁊ īfra Ornatꝰ iſte nō dn̄i eſt: velamē iſtud ātixp̄i eſt Idē qͣ fiducia erigit ad celumvultꝰ qͦs ꝯditor nō agnoſcit Amb̓.q̄ vult audiri. īfra li. iiij. de ſimplicitate Cypanꝰ ī ep̄i. fugiāt caſte virgines ⁊ pudice: īceſtaꝝ cultꝰ: ⁊ habituꝫīpudicarū: lupanariū īſignia: ornamēta mētricū: hec deꝰ culpat: hec denotatSericū ⁊ purpurā indute: xp̄m īduēnō pn̄t: auro ⁊ margaritis ⁊ monilibus adornate: ornamenta cordis ⁊ pectoris ꝑdiderūt Idē parem ſe in omnibꝰ integritas virginea preſtet: nec

bonū cordis: corporis cultus infametQuid enī ornata virgo qͥd cōpta ꝓcedit qͣi maritū habeat aut q̄rat? Timeat potius placere ſi virgo eſt: nec periculū ſui appetat q̄ ad meliora et diuina matrimonia ſe ſeruat Ber. ī ep̄i.Filie babylonis qͣrū vere gloria ī cōfuſione: induūtur purpura ⁊ byſſo: etſubinde ꝯſcientia pānoſa iacet: fulgētmonilibꝰ et moribꝰ ſordent Idem inapolo. ex cordis theſauro ſine dubioꝓcedit quicquid foris apparet vitioſum. vanū enī cor vanitatis notaꝫ ingerit corpori ⁊ exterior ſuꝑfluitas interioris vanitatis indiciū eſt Molliaindumenta molliciē aī indicāt: nō tāttū curaret̉ corporis cultꝰ niſi priꝰ neglecta fuiſſꝫ mens inculta virtutibꝰ.Dulta sͣ. li. i. de monialibꝰ ⁊ ꝯiugatis De ingratitudīe Ca xxi¶Rego. in regi. de imꝑatore mauricio: Ualde mihi durū videturvt ab eiꝰ ſeruitio milites ſuos ꝓhibeat qui ⁊ ei oīa tribuit: et dominari eūnō ſolū militibꝰ: ſed etiaꝫ ſacerdotibꝰꝯceſſit Io. chry. ſuꝑ mat. Omne bonū qd̓ nō ex amore ip̄iꝰ boni faciunthomines ingratū eſt āte deū Augde viduitate. multi habent multa dona et deū neſciendo a quo habent impia vanitate iactantur Nemo autemeſt donis dei beatus qui donanti extiterit ingratus Idem de penitentia Ingratus exiſtit qui plenꝰ virtutibus deum nō omnino timuit. Inhoc enim quiſqꝫ peccator fit culpabilior: quo eſt deo acceptior. Idem deſpiritu et littera Erit anima ingrataſi qd̓ illi ex deo ē ſibi tribuit p̄cipueqꝫ iuſticiaꝫ Bernar. ſuper qui habitat Cōfitenti humiliter ⁊ deuote gratias agenti non īmerito ampliora bn̄ficia promittuntur Nam qui fidelisinuenit̉ in modico iure cōſtituit̉ ſuꝑmulta. Sic̄ eꝯͣrio de accipiēdis. indi