virtutū multiplicitate
Clxxiiii
uerint: audent nihilominꝰ ad tā fedūꝯſcīe ſue lectulū cū orōnū inſtātia totiꝰ puritatis deū inuocare Sed ſicutſcriptū eſt cū extenderitis manꝰ vr̄asauertā oculos meos ⁊ cū multiplicaueritis orōnē nō exaudiā. Idē ī ſer.Timida oratio celū non penetrat qꝛreſtringit aīm timor īmoderatus: vtoīo nō dico aſcende̓: ſꝫ nec ꝓcede̓ q̄atTepida vero ī aſcenſu lāgueſcit ⁊ deficit eo ꝙ n̄ hēat vigorē Temerariaaſcēdit qͥdē: ſꝫ reſilit: reſiſtit̉ eī ei nectm̄ nō obtinet gratiā: ſꝫ meret̉ offēſāQue vero fidelis ⁊ humilis ⁊ feruēsoratio fuerit: celū ſine dubio penetrabit. vn̄ certū eſt ꝙ vacua redire nonpoſſit ¶ Sene ī ep̄i. Tūc ſcito te oībꝰ cupiditatibꝰ eſſe ſolutuꝫ cū eo ꝑueneris vt nihil deū roges niſi qd̓ rogare palā poſſis. nūc āt qͣnta demētia ēhominū qͥ turpiſſima vota dijs inſuſurrāt: ita vt ſi qͥs aurem admoueritſtatim ꝯticeſcāt: ⁊ ꝙ ſcire hoīeꝫ nolūtdeo narrant¶ De donis Cap. xlvijRego. in moꝝ. Donū ſpūs qd̓in ſubiecta mēte ante alia prudētiā: tꝑantiā: fortitudinē: ⁊ iuſticiā format eādē mentē vt ꝯtra ſingula q̄qꝫtentamēta erudiat in ſeptē mox virtutibꝰ tꝑat: vt ꝯtra ſtultitiā: ſapīam cōtra hebetudinē ītellectū: ꝯtra p̄cipitationē ꝯſiliū: ꝯtra timorē fortitudineꝫꝯtra ignorātiā ſcīam: ꝯtra duriciā pietate: ꝯtra ſuꝑbiā det timorē ¶ IdemOrādū eſt ne ſapīa eleuet ne intellectꝰ dū ſubtilit̓ currit aberret: ne ꝯſilium dū ſe multiplicat ꝯfūdat: ne fortitudo dū fiduciā p̄bet p̄cipitet: ne ſcīadū nouit ⁊ nō diligit inflet: ne pietasdū extra rectitudinē inclinat intorq̄at: ne timor dū plꝰ iuſto trepidat ī deſperatōis foueā mergat ¶ Id̓ ſupereze: Eſt timor in mēte ſed qͣlis iſte ti
mor eſt: ſi cū eo pietas nō eſt? qui enīmiſereri proximo ignorat: qui ꝯpatieiꝰ tribulatiōi diſſimulat. huiꝰ timorante oīpotētis dei oculos nullꝰ eſt: qꝛnō ſubleuat̉ ad pietatē: ſꝫ ſepe pietasꝑ inordinatā mīam errare ſolꝫ ſi fortepeꝑcerit q̄ parcēda nō ſūt: pctā enī q̄feriri gehēne ignibꝰ pn̄t diſcipline ſt̓verbe̓ corrigēda. vt ergo vera ⁊ ordinata ſit pietas ad gradū: eſt aliū ſubleuāda .i. ad ſcīam vt ſciat qͥd ex iudicio puniat: vel quid ex mīa dimittat.Sꝫ quidē ſi ſciat qͥd agere qͥſqꝫ debeat: virtutē vero agēdi nō hēat nihilvalet. ſcīa ergo nr̄a creſcat ad fortitudinē vt cū viderit qͥd̓ agēdū ſit hocagere ꝑ mētis fortitudinē poſſit. Sꝫſepe fortitudo ſi īprouida fuerit ⁊ minꝰ ꝯtra vitia circūſpecta: ipſa ſui p̄ſūptiōe ī caſſū ruit. Aſcendat gͦ ad cōſiliū vt p̄uidendo p̄muniat oē qd̓ agēfortit̉ p̄t Sꝫ ꝯſiliū eſſe nō p̄t ſi ītellectꝰ deeſt: qꝛ qͥ nō intelligit malum qd̓agentē grauat: qūo p̄t bonū dare ꝯſiliū qd̓ adiuuet. Itaqꝫ a ꝯſilio aſcēdamꝰ ad ītellectū: ſꝫ qͥd ſi intellectus magno qͥdē acumine viget ⁊ moderariſe neſciat ꝑ maturitatē: ab intellectuergo aſcendat̉ ad maturitatē Aſcē damꝰ ergo ꝑ ītellectū ad ſapīam vt hocqd̓ accuratiꝰ ītellectꝰ īuenit ſapīa mature diſponat Idē. ꝑ timorē dei efficimur humiles: ꝑ pietatis ſtudiū miſericordes: ꝑ ſcīam diſcreti: ꝑ mentisfortitudinē liberi: ꝑ ꝯſiliū cauti: ꝑ ītellectū ꝓuidi: ꝑ ſapīaꝫ maturi ¶ Augſr̄ mat. Spūſſcusᵇ oꝑatōe ſeptenariaꝯmēdat̉ vt ſit ī nobis ſpūs ſapīe ⁊ ītellectꝰ: ꝯſilij ⁊ fortitudinis: ſcīe ⁊ pietatis ⁊ tioris dei Huic ſeptenario bono ꝯſtitue ecōtrario ſeptinariū malūſcꝫ ſpūm ſtultitie ⁊ erroris: ſpūꝫ temeritatis ⁊ ignauie: ſpūm ignorātie ⁊ īpietatis ⁊ ſpūm ſuꝑbie ꝯͣ timorē dn̄i ⁊ īfra. alij vij. neqͥores. īfra li. iij. d̓ ſil̓atōe
z .V.