Liber ſcd̓s pharetre De princi
ſic q̄ris: qͥſqꝫ ſui ¶ Idē Nc̄e eſt vt voniāt tentationes. qͥs eī coronabit̉ niſilegitime certauerit: aut qūo certabūtſi deſit qui impugnet? Tu vero accedens ad ſeruitute dei. ſta in timore etp̄para aīam tuā ad tentatōnē. certi nāqꝫ ſint oēs qͥ pie volūt viuere ī xp̄oꝑſecutionē ſe paſſuros ¶ Idē in ſer.Qꝛamꝰ qͦtidie vt dei volūtas ſicut inceleſtibꝰ facta eſt creaturis: ſic fiat int̓renis: vt ſicut angelꝰ: ſic ⁊ hō: vt adherens deo vnꝰ ſpūs cū eo ſit. Sedheu me: qͦt obſtacula ſeparāt: qͦt ꝓhꝫbent impedimēta Obijcit ſēſe mediaꝫmalicia noſtra: infirmitas nr̄a: ꝯcupiſcentia nr̄a: ⁊ ignorātia nr̄a ¶ IdemHeu me dn̄e deꝰ. qꝛ vndiqꝫ mihi bella: vndiqꝫ tela volāt: vndiqꝫ periculavndiqꝫ īpedimēta. Quocūqꝫ vertamme: nulla vſqͣꝫ ſecuritas ē: ⁊ q̄ mulcētet q̄ moleſtant timeo: ⁊ eſuries ⁊ refectio: ⁊ ſomnꝰ ⁊ vigilie: ⁊ labor ⁊ reqͥtes miſitāt contra me.¶ De cogitationeCap. ij.Rego. ſuꝑ Eze. Sic ſepe cogitatio bona cogitationi ſiniſtre adiūgit̉ vt vix ip̄e qͥ eaſdēcogitatōes generat animꝰ agnoſcat.¶ Idē in mora. Tāto longiꝰ mens anc̄arijs ceſſat qͣnto inania latius cogitat ¶ Idē Sci viri qͣntū agē pn̄t neexteriꝰ laban in oꝑe: tātū interiꝰ neqͣqͣꝫ age pn̄t: ne vnqꝫ labant̉ in cogitatione ¶ Idē An̄ oculos dei vacue nontrāſuolāt cogitatōes nr̄e: ⁊ nulla momenta tꝑis ꝑ animū trāſeūt p̄ter retributōis actū ¶ Idem in regiſt. Illudab oīpotēte deo pollutum eſſe in opere oſtendit̉. qd̓ ex pollute cogitationis radice generat̉ ¶ Idē in paſt. Nihil in nobis eſt corde fugaciꝰ: qd̓ a nobis totiēs recedit: qͦtiēs ꝑ prauas cogitatōes defluit ¶ Iſi. d̓ ſum. bo. Fer
re cogitatōes ſine ꝑfectiōe vitioꝝ nōeſt ad dānationē nec eſt occaſio ſubeundi diſcriminis: ſꝫ potiꝰ augēde virtutis ¶ Idē Nō eſt pctm̄ qn̄ nolentes imaginibꝰ nocturnis illudimur: ſꝫtūc eſt pctm̄ ſi anteqͣꝫ illudamur cogitatōis affectibꝰ p̄uenimur ¶ Idē Cogitatio praua delectationē: infra. li. iij.c. de ꝯſuetudine ¶ Bern̄. de ꝯſidera.In adqͥſitione ſalutis nemo tibi germanior vnico mr̄is tue. ꝯtra ſalutē ꝓpriā cogites nihil: minꝰ dixi qͣꝫ dixiſſedebuerā: qͥcqͥd ſe cogitatōi offerat qd̓nō quoqͦ modo ad tuā ip̄iꝰ ſalutē ꝑtineat reſpuēdum ē.¶ De delectationeCap. iij.IRego. in moꝝ. Eſſe ſine delectatiōe aīa nūqͣꝫ p̄t. naꝫ autO in īfimis delectat̉: aut in ſummis: ⁊ qͣnto maiori ſtudio exercet̉ adſumma tāto maiori faſtidio torpeſcitad ima ¶ Idē Deū apprehēde̓ nō valet qͥ adhuc in delectatōe peccati iacꝫIdē Unuſquiſqꝫ ſuꝑbꝰ rector. ſupͣli. pͥmo de prelatis malis ¶ Idē Mētē neqͣqͣꝫ cogitatio immūda inquinatcū pulſat. Sed cū hanc ſibi ꝑ delectationē ſubiugat ¶ Idē Cū culpa aīmtentat: neceſſe eſt vt breuitatē ſue delectationis aſpiciat ne ad eternā mortem iniquitas rapiat cū conſtet ꝙ adterminū citius mortalis vita percurrat ¶ Idem Sepe bono operi dumlaus humana obuiat mentem operāttis immutat: que qͣꝫuis queſita nonfuerat tamen oblata delectat̉. cuiꝰ delectatione dum mens bene operantisreſoluitur ab omni intentione intimivigoris diſſipatur ¶ Idem Quiſqͥsin hoc mundo appetit proſperari: ceteros excedere rebus. ⁊ honoribꝰ tumere: huic nimirū cura ſecularis ī delectatione eſt quies in labore ¶ Iſi.