Liber .i. pharetre ſcī Bonauenture
fixi ⁊ bona domini que ſola ex omnibꝰ inueniūtur expoſita: nimirum ꝑegre ꝓfectus eſt: ſed in pleniſſimo dievt ſua diſtricte repetat rediturus.Idē Uniuerſos in ordinibꝰ eccleſiaſticis ceteris qͣꝫ ad ſcūariū ꝑtinentibꝰhonorem querentes ꝓpriū: aut diuitias: ſeu corporis voluptatē poſtremoque ſua ſunt: non que ieſu xp̄i manifeſte prorſus ⁊ indubitanter non ea q̄deus eſt charitas ſed aliena a deo ⁊omniuꝫ radix malorum cupiditas: introducit ¶ Idem Potentes potent̓tormenta patientur. Aſcendat ſuperbia tua ſemper ſequere regem tuum:omne ſublime videant oculi tui: feſtina multiplicare prebēdas: inde ad archidiaconatū euola: deinde aſpira adepiſcopatum. nec ibi quidem requieꝫhabiturus: quoniam ſic itur ad aſtraIdem in ſermo. O peruerſitas: oabuſio filiorum adam qui cum aſcendere difficillimū ſit: deſcendere auteꝫfacillimum: ip̄i et leuiter aſcendunt: ⁊deſcendūt difficilius: parati ad honores: ad celſitudines graduum eccleſiaſticorum: ip̄is etiam angelicis humeris formidandos ¶ Idem Curriturpaſſim ad ſacros ordines et reuerenda quoqꝫ ip̄is ſpiritibus āgelicis myſteria homines apprehendunt: ſine reuerentia: ſine conſideratione. neqꝫ exſignum aut regni celeſtis occupare.aut illius timent imperij geſtare coronam. in quibus auaricia regnat ambitio imperat: ſedet iniquitas: luxuriadominat̉: ſuperbia principatur.¶ De ſtudentibꝰ¶ Cap. xxvRego. in mora. Idcirco nonnūqͣꝫ ſtudioſus tarditate ītelIligentie p̄mitur: vt eo maiorapremia retributionis inueniat: qͦ ma
¶ Idem A feruore mentis vel interſpiritales inimicos: vel īter carnalesquoſqꝫ proximos: ip̄i aliquo modo viuendi vſu veteraſcimus: et aſſumptenouitatis ſpecieꝫ fuſcamus: a qͣ tamēvetuſtate quotidie ſi ſtudia circūſpectionis inuigilent orando: legēdo: bene viuendo renouamur ¶ Idem ſuꝑEze. Qui idcirco in ſacro eloqͥo ea q̄dignitatis ſunt contemplatur: vt ꝑhoc quod intelligit occupari ad queſtiones poſſit: quia non dulcedine q̄ſite veritatis ſanari appetit ſed doctusvideri: iſte nimirum intellectꝰ ſui pennas deſuper non extendit. ¶ IdemIn verbis ſacri eloquij iſte debet ſtudij noſtri ordo ſeruari. vt hec ideo cōgnoſcamꝰ quatenus de iniquitate noſtra compuncti et cognoſcentes malaque fecimus ipſa vitemus ne alia faciamus. et cum iam ex magno vſu lachrymarum de peccatorum remiſſiōeceperit eſſe fiducia. per verba dei queintelligimus ad vitam quoqꝫ et aliostrahamus ¶ Ideꝫ in paſtora. Ealdeinter humana verba cor noſtrum defluit: cunqꝫ indubitanter conſtet ꝙ exterius occupationum tumultibus impulſum a ſemet ipſo corruat: ſtudere inceſſabiliter debet vt per eruditionis ſtudium reſurgat ¶ Idem inregiſtro Duꝫ his quibus edificamurinnitimur locum ſine dubio deceptionis excludimus. ¶Hieronymus inorigina. ſuper mich̓. Non eſtimes ineo te placere deo ſi ſermones: id ē ſcripturas illius legas. tūc enim ſcripture proſunt legēti ſi quod legitur opere compleatur ¶ Iſido. de ſum. bonoLector ſtrēnuus potius ad implēdūque legit qͣꝫ ad ſciēduꝫ eris promptiſſimus. minus enim pena eſt neſcirequid appetas: qͣꝫ ea que noueris nonimplere ¶ Idem in ſermo. Diſce qd̓neſcis ne doctor inutilis inueniaris