¶ De perſonaꝝ parietate Cxxxvij
myſterij vel miſſaꝝ ſolēnia celebrādicū fortaſſe aut dies feſtꝰ exigit: aut exhibere miniſteriuꝫ (ꝓ eo ꝙ ſacerdosaliꝰ in loco deeſt) ipſa nc̄itas ꝯpellit.Nā ſi aſſunt alij qͥ implere miniſteriūvaleant illuſio ꝑ crapulā facta a ꝑceptione ſacri myſterij ꝓhibere non debet: ſed ab īmolatiōe ſacri myſterij vtarbitror ſubtrahere ſe humilit̓ debetſi tn̄ dormientis mētē turpi imaginenon concuſſerit: et infra. Si vero exturpi cogitatione vigilantis oriturilluſio dormiendi patꝫ aīo ſuꝰ reatus.videt enī a qua radice inquinatio illaꝓceſſerit: qꝛ qd̓ cogitauit ſciens: hocꝑtulit neſciens. Sed pēſandū eſt ipſacogitatio vtrū ſuggeſtione tm̄: an delectatione: vel qd̓ maius eſt pctī conſenſu acciderit. ¶ Augꝰ. de pn̄ia Sacerdos cui omnis profitet̉ peccatorante quē ſtatuit̉ omnis languor: ī nullo illoꝝ ſit iudicandꝰ qd̓ ipſe in alijsiudicare eſt promptus. Iudicās eniꝫaliū qui eſt ab alijs iudicandꝰ cōdemnat ſeipſum ¶ Idem de ſingularitateclericoꝝ Cōtēplamini quid ſit populo ſcō preeſſe: et conſiderate qͣle ſit diuinis ſacramētis inſiſtere: altario eīplacere debent qui altario viuunt: ettalis conuenit cura ſinceritatis ſacramentis: qualia ſunt ſacramenta ipſa:quibꝰ exhibent officia ſeruitutis: necontra dominū offendāt ipſi quē tractant: aut contra populuꝫ incipiāt impedire qd̓ predicant ¶ Ambro. ſuperLu. Religiōis inſignia arma ſunt ſacerdotis ¶ Idē in epiſt. Sobriam aturbis grauitatem ac ſerioſam vitam⁊ ſingulare pondus conuerſationis:dignitas ſibi vendicat ſacerdotalis.Quomodo enī p̄t in exempluꝫ obſeruari a populo: q̄ nihil habꝫ diſcretuꝫa populo: nihil diſpar in moribꝰ a multitudine. Quid eī in te miretur ſi oīatua facta bona in ſemet ipſo recogno
ſcat exiſtere: ſi nil in te aſpiciat qd̓ vl̓tra ſe inueniat: ſi ea que in ſe erubeſcitin te quē reuerendū arbitratur oſtendat. ¶ Idem de off. Sacerdotis ē nulli nocere: prodeſſe velle omnibꝰ: poſſeaūt ſoliꝰ dei eſt ¶ Iſi. de ſum. bo. Sacerdotis predicatio operibꝰ ꝯfirmanda eſt: ita vt qd̓ docet verbo inſtruatet exemplo ¶ Glo. Ambro. i. Thi. v.Nō facile accuſanda eſt ꝑſona tā altiordinis cū ſit vite xp̄i¶ De ſacerdotibusmalisCap. xxi.Rego. in omel. Cui rei ſil̓esdixerim ſacerdotes malos niO ſi aque baptiſmatis: que peccata baptizatorum diluens illos ad regnum celeſte mittit: et ipſa in cloacasdeſcendit ¶ Idem in paſtora. Si homo apud hominem de quo minime p̄ſumit fieri interceſſor erubeſcit: qͣ mēte apud dn̄m interceſſoris locū ꝓ populo arripit qui familiarem ſe eiꝰ gratie eſſe ꝑ vite meritū neſcit; aut ab eoquomodo alijs veniam poſtulat: quivtrū ſibi ſit placatus ignorat ¶ Idēin regiſt. Durū eſt ⁊ proculdubio aſacerdotis officio alienū perſonā poſitam ſub neceſſitate negligere ⁊ ſtudio congregandi indecenter inhiarepecunijs ¶ Id̓ Cauſa ſunt ruine populi ſacerdotes mali: quis enī ſe ꝓ populi peccatis interceſſor obijciat: ſi ſacerdos qui exorare debuerat grauiora cōmittat? ¶ Ide̓. In contumeliāſacerdotum eſt de diuinis cultibꝰ admoneri qd̓ ipſi debent exigere turpit̉alijs exigūtur. ¶ Ambro. in ſer. Mendaciū eſt ſacerdotē vel clericū ſe ꝓferri ⁊ ꝯtraria huic ordini oꝑari. ¶ Idēſuꝑ Lu. Nihil in ſacerdote tā ꝑiculoſum apud deū: tā turpe apud homīesqͣꝫ qd̓ ſentiat nō libere denūciare.Ioh̓. chry. ſuꝑMat. Uere magna cō