Liber i. pharetre ſcī Bonauēture
Eze. Cuꝫ pͥma ſt̓ adoleſcentie vel iuuentutis nr̄e tꝑa nobis adhuc a p̄dicatione ceſſandū eſt vt vomer linguenr̄e proſcindere nō audeat terrā cordis alieni: cū nō habeat duriciē ⁊ aciēincidēdi ¶ Idc̄ Adhuc nobis in īfirmitatis ꝯfuſiōe iacentibꝰ p̄beri nō debet aucͣtoritas predicatiōis. ſed cū iāin bono oꝑe ſurgimꝰ: cū iā recti ſtareceperimꝰ: dignū eſt vt ad lucrādū alios cū predicatione mitti debeamꝰ.Idem in moꝝ. Infirma etas etiā cūrecte ſentit ad predicandū non debetīcaute proſilire: qui mūdū deſerūt adexteriora officia prouehi non debentniſi ꝑ humilitateꝫ diutius in eiuſdeꝫmūdi contemptu ſolidentur ¶ Iſi. deſum. bo. Quadrimoda eſt dicendi rōq̄ aut bene ſentiendo qd̓ bene ꝓfert̉:aut nihil ſentiendo nihil dicit̉: aut parū ſentiendo loqͣcitas ſola oſtentaturaut optime ſentiendo non eleganterꝓfertur qd̓ intelligitur ¶ Bernar. ſuper can. Canal̓es hodie multos habemus in eccleſia. conchas vero ꝑpaucas. tante enī charitatis ſunt ꝑ quosnobis fluenta celeſtia manant vt anteeffundere qͣꝫ infundi velint: loqui ꝙͣꝫaudire: ꝑatiores doccre qd̓ non didicerūt: et alijs preeſſe geſtientes qui ſeipſos regere neſciūt ¶ Idem Publice p̄dicare nec monachō ꝯuenit necnouitio expedit. nec non miſſo: licꝫIdē Qd̓ tuū eſt ſpargis et ꝑdis: ſi pͥus qͣꝫ īfundaris tu totꝰ: ſemplenꝰ feſtines effundē: ꝯtra legē arans in pͥmogenito bouis. et ouis pͥmogenitū tondens. Nimirū vita abſqꝫ ſalute quamalteri das te fraudas: vnde ſana vacuus intentione glorie inanis vento inflaris ¶ Idē Multi puritate neglecta ante loqui qͣꝫ audire conati ſunt:et aut grauiter errauerūt neſcientesde quibus loquerent̉: neqꝫ de quibꝰaffirmarent: aut turpiter viluerūt dū
qui alios docerent ſe ipſos prius nōdocuiſſent ¶ Idem in epiſ. Doce̓ necindocto eſt in promptu: nec monachoin auſu: nec peccāti in affectu ¶ Glo.Ecc̄i. v. ſuper illud. Si eſt tibi intellectus ⁊cͣ. Sicut peccat qͥ ſcit ⁊ nō vultdocere proximū ſuum ſic qui neſcit ⁊vult magiſter eſſe.De negligentibuspredicationem¶ Ca. xvij.Rego. ī paſto. Quo reatu aſtringātur aſpiciant qui dumOpeccantibus fratribus verbūpredicatōis ſubtrahunt morientibusaīabus vite remedia abſcondunt.Idem in capitulo de conſenſu proximoꝝ malo ¶ Idc̄ Exo. xxxij. Si qͥseſt domini iugatur mihi ¶ Gre. ī paſ.Si ille dei dicitur qui ad ferienda vitia zelo diuini amoris excitat̉ ꝓfectoſe dei eſſe denegat qui in qͣntum ſufficit increpare vitam carnaliuꝫ recuſat¶ Bernar. ſuꝑ can. Rem profecto ꝓximi retines ſi plenus virtutibus cuſis. foris qꝫ nihilominus donis ſcientie ⁊ eloquentie adornatꝰ mētu forteaut ſegnicie: aut minus diſcreta humilitate verbū bonū qd̓ poſſet prodeſſemultis inutili īmo ⁊ dānabili ligas ſilentio certe maledictꝰ qͥ frumenta abſcondit in populo¶ De auditoribꝰ verbi dei¶ Ca xviijRego. in mora. Uerba ſapiētie que reprobi audiunt: electinon ſolum audiunt: ſed etiamdeguſtant: vt eis ī corde ſapiat quodreproborum non mentibus ſed ſolūmodo auribus ſonat ¶ Idem Plerūqꝫ diſcipuli incaſſum bona audiūt cūex magiſtri vita mala ⁊ exēplo deſtruuntur ¶ Idc̄ in c. De ꝯſcientia mala