Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

De perſonarū parietate xj

Cxxxii

eris in ſnīa nec vehemēs in vindictanō in corrigendis remiſſior: nō ī parcendis ſeuerior: non puſillanimis inexpectandis: nō ſuꝑfluꝰ in victū: nonnotabilis in veſtitū: nō citꝰ ad ꝓmittendū: nō tardꝰ ad reddendū: nō ꝓdigus dator: nō tenax ad largiendū.Idē Non vos felices: qꝛ preeſtis etnō ꝓdeſtis: īmo ſi nō ꝓdeſtis vos infelices putate: vt aūt ſecure p̄eſſe poſſitis: ſubeſſe ⁊ vos ſi cui debetis nonindignemini: indignatio qͥppe ſubiectionis: p̄lationis reddit indignū Id̓Si rebꝰ raritas preciū facit: nil in eccleſia dei p̄cioſiꝰ: nil optabiliꝰ ē bonovtiliqꝫ paſtore: nēpe rara auis eſt iſtaIn alto nō altū ſapere: ſed humilibꝰꝯſentire: nil deo chariꝰ: nil rariꝰ apudhoīes Idē Sciant boni fidelesqꝫprepoſiti languentiū ſibi creditā curāaīaꝝ: nō pompā reꝝ ſeculariuꝫ. cūqꝫinternū murmur cuiuſpiā illaꝝ q̄relevocis: indicio deprehendūt: et ſi etiāipſos vſqꝫ ad ꝯuītia ⁊ ꝯtumelias ꝓrūpētes: medicos ſe ⁊ nō dn̄os agnoſcentes parent ꝯfeſtim aduerſus freneſim aīe: non vindictā: ſꝫ medicinam Idē infra in c. de fama Ualidos ⁊ꝯſtantes Idē de precep. ⁊ diſ. Ponant prepoſiti metā obedientie ſubditoꝝ ex votis labioꝝ ſuoꝝ: nō ſuorumdeſiderioꝝ: monentes eos nō cōgentes ad celſiora: ꝯdn̄dentes eis cū nc̄efuerit ad remiſſiora: nō cadentes cumeis ad deteriora Idē Nil me p̄latꝰꝓhibeat eorū q̄ p̄miſi: nec plꝰ exigatqͣꝫ ꝓmiſi. vota mea non augeat ſinemea voluntate. nec minuat ſine certanē̄itate Idē de conſid̓. Preſis vtprouideas: vt cōſules: vt ꝓcures: vtſerues. preſis vt proſis: preſis vt fidelis ſeruꝰ ⁊ prudens: quē ꝯſtituit dn̄sſuꝑ familiā ſuaꝫ. ad quid; vt des illiseſcā in tꝑe. hoc eſt vt diſpenſes: nō imperes Idē Si te agnoſcis ſapiēti

bus ⁊ inſipientibꝰ nō dn̄atorem: ſꝫ debitorē curādū ſummopere tibi ⁊ totavigilantia ꝯſiderandū: qūo et qui nōſapiūt: ſapiant: et qui deſipuere reſipiſcant Idē in ij. parte epl̓aꝝ Paſcętriplicit̓ debemꝰ. exemplo ꝯuerſatōisverbo predicationis: fructu or̄onis. ⁊paſcere ad mandatū xp̄i: vt nemo ſibihunc ſumat honorē: ſed qͥ vocatꝰ fuerit a deo tanqͣꝫ aaron Idē in ẜmo.Quotiens prelatꝰ ꝓ vno ex minimisdei ſpūale ſtudiū intermittit: totienspro eo ſpūalit̓ aīam ſuā ponit Iteꝫmulta infra de tꝑantia: de dignitatebona. de zelo. de ſolicitudine. de correptione. de equitate De prelatis malis Cap. xij.Rego. in moꝝ. Unuquiſqꝫſuꝑbꝰ rector totiens ad culpāapoſtaſie dilabit̉: qͦtiens preeſſe hoībꝰ delectat̉: honoris ſui ſingularitate letat̉ Idē infra in c. de ſtultiloqͥo. De cōuitiatiōe. Sepe qͥ ī poteſtate ſunt ijdem cū maiores ip̄i volūtati deſeruiūt nimirū minoribꝰ laſciuie frena laxant̉ Ideꝫ Hypocritaaſſumpto ſancte ꝯuerſationis habitufilioꝝ cuſtodiā deſerit ⁊ tꝑalia q̄qꝫ defendere etiā iurgijs querit Idē inregi. Ita ſibi regentium merita cōnectunt̉ ⁊ plebiū: vt ſepe ex culpa preſidentiū deterior fiat vita ſubditoruꝫ ⁊ſepe ex demerito plebiū delinqͣt vitapaſtorū Idem Qd̓ dicere pudet ⁊graue tacere eſt regendi rectores et qͥdocēdi ſunt doctores: nec erubeſcūtvideri: nec metuūt: ducatū animaruꝫimpudenter aſſumūt: quibus via omnis ductoris eſt ignota: et quo vel ip̄igradiantur ignari ſunt Ide̓ de qͦdam abbate malo. Qui tot diſcipulosper ſuam negligentiam ad infernumduxit: reliqͥs nūqͣꝫ preponi debuit.