De quīqꝫ feſtiuitatibꝰ ſaluatoris Cxvi.

Incipit tractatulus ſancti bonauēture de qͥnqꝫ feſtītatibus pueri Ih̓uUm ſecundum viroꝝ venerabiliū(quos ī eccīa dei diuīajrradiatio amplius illuſtrauit et celeſtis deuotio abūdātiꝰ īflāmauit ſnīam et doctrinā). dulcis ieſu meditatio verbi incarnati dīna cōtemplatio deuotā ſuꝑ mel oīa vnguētoꝝ fragrātia odoramenta ſuauiꝰ dulcius inebriat ꝑfectius cōſolatur et cōfortat Hinc eſt ꝙ cuꝫ me a cogitationū incidētiū tumultū paululū ſubtraxiſſem ⁊ intra memetipſū cogitarē tacitus qͥd de dīna incarnatione in hoctꝑe in mente ꝑtractarē. vnde aliquaꝫconſolationē ſpūalem reciꝑem in quadiuinā dulcedinem in hac lachrymaꝝvalle ꝑ ſpeculū deguſtarē: vt ea aliqͣꝫtulū deguſtata tꝑalē et phantaſticamconſolationē ꝑfectius faſtidirē. Incidit menti mee ſecretius ꝙ aīa deuotabn̄dictū dei patris verbū et filiū vnigenitū mediante grā ſpūaliter poſſeꝟtute altiſſimi conciꝑe parere noīarecū btīs magis querere ⁊ adorare. Etdemū deo patri ẜm legē moyſi in templo feliciter pn̄tare. et ſic tanqͣꝫ veraxp̄iane religionis diſcipula quinqꝫ feſta que de puero ieſu agit eccīa mentedeuota cū oī reuerētia valeat celebrare. Igitur ſicut hūiliter concepi: verbis huilibus conſcripſi. concordātiasauctoritatū breuitatis cauſa pretermiſi. ¶ In quo tractatu breui ⁊ hūili ſivel modicū deuotiōis meditādo dulciſſimum ih̓m quis legendo cōcipiatip̄m tanqͣꝫ oīm bonoꝝ principiū fontem et aucͣtorē laudet glorificet ⁊ bn̄dicat. ſi nihil vel minus ſufficienter ⁊

digne ſcribenti vel forte ſibi minꝰ deuote et humiliter legenti imputet etaſcribat.Rimo igitur purgato intelIlcū contritionis lauacro ⁊ inOflāmato ⁊ eleuato affectu dilectionis igniculo: caſtis meditatiōibꝰdeuotis cogitationibusⁱ ꝑtractādū ēQualiter iſte benedcūs dei filius xp̄sihūs ſit a deuota mente ſpūaliter concipiendus. Cū aīa deuota vel ſpe celeſtis premij vel tīore eterni ſupplicijvel tedio in hac lachrymaꝝ valle diutius cōmorādi mota ac ſtimulata nouis inſpiratiōibꝰ viſitatur ſcīs affectionibus inflāmat̉: meditationibꝰ celeſtibus anxiatur. et tandē abiectis ⁊deſpectis veteribꝰ defectibꝰ ⁊ priſtīsdeſiderijs nouo viuēdi ꝓpoſito a pr̄eluminū a quo omne donū optīm ⁊ datum ꝑſcm̄ ſpūaliter ſpū gratie fecūdatur: quid aliud agitur: qͣꝫ ꝙ ſuꝑueīente virtute altiſſimi ⁊ obumbratiōe celeſtis refrigerij carnales concupīasmitigat. mentales oculos ad vidēdūconfortat et adiuuat. pater celeſtisdīno quodā ſeīe aīam grauidā facit ⁊fecundat. Poſt hūc ꝯceptū ſacratiſſimū pallet in facie ꝑ verā hūilitatē incōuerſatiōe. Faſtidiū cibi ⁊ potus cōcipit in mente plenario mūdialiū contēptū et abiectione Deſideria variātur in affectione ex diuerſoꝝ bonoꝝꝓpoſita intentiōe Aliqn̄ etiā infirmari ⁊ egrotare īcipit aīa in ꝓprie voluntatis abiectione Iā enim incedit triſtis et turbulēta ꝓpt̓ veterē delictoꝝꝑpetrationē. ꝓ tꝑis omiſſione. ꝓ hominū adhuc in mundo mūdialiter vtuentiū ſocietate et conuerſatione. iaꝫ3paulatim graue et tedioſum incipiteſſe omne quod foris eſt et foris cernitur qͦd intus percipitur ⁊ auditur.O felix cōceptus quē talis ſequiturmundi contēptꝰ ⁊ celeſtiū oꝑationuꝫ

q i.